14 Ιουλίου, 2010

Περί Ύλης

Περί Ύλης


Σύμφωνα με την Βικιπαιδεία η ύλη όπως και η ενέργεια δεν έχει ορισμό. Είναι έννοια της φυσικής και της χημείας, δηλαδή των επιστημών και μαζί με την ενέργεια θεωρούνται ως τα συστατικά του σύμπαντος.

Με βάση τη ζωή διακρίνεται σε έμβια και άβια. Συνεπώς έμβια ύλη είναι οι ζωντανοί οργανισμοί (το σώμα τους) και οι υπόλοιπες μορφές της ύλης που δε σχετίζονται με τη ζωή είναι η άβια ύλη. Ως επιστημονική έννοια, έχει ιδιότητες οι οποίες χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των διαφορετικών μορφών της:

  • Κίνηση: Δεν υπάρχει σώμα που να θεωρείται εντελώς ακίνητο αν και έχει και αδράνεια.
  • Ορατή: Είναι συνήθως ορατή, έχει χρώμα, διαύγεια ή σχήμα.
  • Υφή: Τα υλικά σώματα είναι συνήθως απτά.
  • Ολκιμότητα: Μπορεί να μετατραπεί σε ράβδους και σύρματα.
  • Ελατότητα: Μπορεί να μετατραπεί σε επιφάνειες και φύλλα.
  • Μηχανική αντοχή: Δεν παραμορφώνεται εύκολα από τις πιέσεις.
  • Ηλεκτρική αγωγιμότητα: Επιτρέπει ή όχι τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος.

13 Ιουλίου, 2010

Μια "Αιρετική" Εκδοχή

Μια "Αιρετική" Εκδοχή


Διαβάζοντας το "Ελληνικοί Μύθοι" του Robert Graves, έφτασα στο κεφάλαιο περί των Έργων και του Χαρακτήρα του Απόλλωνα, όπως παρατίθεται παρακάτω:

Φεύγοντας από τη Δήλο ο Απόλλων το 'βαλε κατευθείαν γα το όρος Παρνασσό, όπου κρυβόταν το φίδι Πύθων, ο εχθρός της μητέρας του. Και με βέλη του ο Απόλλων τραυμάτισε βαριά τον Πύθωνα. Ο Πύθων ξέφυγε στο μαντείο της Μητέρας Γης στους Δελφούς, πόλη που ονομαζόταν έτσι προς τιμή του τέρατος Δελφύνης, συντρόφου του Πύθωνα. Ο Απόλλων όμως είχε την τόλμη να τον ακολουθήσει μέσα στο ιερό και εκεί τον αποτελείωσε δίπλα στο ιερό χάσμα.

(...)Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ο Απόλλων πήγε και βρήκε τον Πάνα, τον ανυπόληπτο γέρο τραγοπόδη αρκάδα θεό, τον κατάφερε να του αποκαλύψει την τέχνη της προφητείας, κατέλαβε το Δελφικό Μαντείο και κράτησε την ιέρειά του, που λεγόταν Πυθία, στην υπηρεσία του.

Η Λητώ, μαθαίνοντας τα νέα, έφτασε μαζί με την Άρτεμη στους Δελφούς, όπου πήγε λίγο παραπέρα για να εκτελέσει κάποια δική της τελετουργία σ' ένα ιερό άλσος.

Ο γίγας Τιτυός της διέκοψε τις προσευχές και επιχείρησε να τη βιάσει, όταν, ακούγοντας ξεφωνητά, ο Απόλλων και η Άρτεμης έφτασαν τρέχοντας και σκότωσαν το Τιτυό με καταιγισμό από βέλη - εκδίκηση που ο Ζεύς, πατέρας του Τιτυού, είχε την καλοσύνη να τη θεωρήσει ευσεβή. Στον Τάρτατο, ο Τιτυός βασανιζόταν ξαπλωμένος χάμω, με τα χέρια και τα πόδια του γερά καρφωμένα στο έδαφος. Έπιανε ούτε λίγο ούτε πολύ εννιά πλέθρα τόπο και δύο γύπες του έτρωγαν το συκώτι.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα