14 Ιουλίου, 2010

Περί Ύλης

Περί Ύλης


Σύμφωνα με την Βικιπαιδεία η ύλη όπως και η ενέργεια δεν έχει ορισμό. Είναι έννοια της φυσικής και της χημείας, δηλαδή των επιστημών και μαζί με την ενέργεια θεωρούνται ως τα συστατικά του σύμπαντος.

Με βάση τη ζωή διακρίνεται σε έμβια και άβια. Συνεπώς έμβια ύλη είναι οι ζωντανοί οργανισμοί (το σώμα τους) και οι υπόλοιπες μορφές της ύλης που δε σχετίζονται με τη ζωή είναι η άβια ύλη. Ως επιστημονική έννοια, έχει ιδιότητες οι οποίες χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των διαφορετικών μορφών της:

  • Κίνηση: Δεν υπάρχει σώμα που να θεωρείται εντελώς ακίνητο αν και έχει και αδράνεια.
  • Ορατή: Είναι συνήθως ορατή, έχει χρώμα, διαύγεια ή σχήμα.
  • Υφή: Τα υλικά σώματα είναι συνήθως απτά.
  • Ολκιμότητα: Μπορεί να μετατραπεί σε ράβδους και σύρματα.
  • Ελατότητα: Μπορεί να μετατραπεί σε επιφάνειες και φύλλα.
  • Μηχανική αντοχή: Δεν παραμορφώνεται εύκολα από τις πιέσεις.
  • Ηλεκτρική αγωγιμότητα: Επιτρέπει ή όχι τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος.

Όσον αφορά τη δομή της, αποτελείται από πολύ μικρά σωματίδια όπως τα άτομα, συνδιαζόμενα με ποικίλους τρόπους δημιουργώντας αυτή την ποικιλία που βλέπουμε γύρω μας. Η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια όπως και αντίστροφα.

Η ύλη γίνεται αντιληπτή, όταν αλληλεπιδρά μέσω παρατηρήσιμων φαινομένων. Παράδειγμα αυτής είναι η σκοτεινή ύλη. Η σκοτεινή ύλη, από την επιστήμη της κοσμολογίας, αναφέρεται σε υποθετικά σωματίδια ύλης, άγνωστης σύνθεσης, τα οποία δεν ελκύουν ούτε αντανακλούν αρκετή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ώστε να μπορούν να γίνουν άμεσα ανιχνεύσιμα. Η ύπαρξή τους μπορεί να διαπιστωθεί από τα βαρυτικά αποτελέσματα σε ορατή ύλη.

Η κατάσταση της ύλης περιγράφει το πόσο εύκολα μεταβάλλεται το σχήμα και το μέγεθός του. Υπάρχουν τρεις βασικές καταστάσεις:

  • Στερεά
  • Υγρή
  • Αέρια

Ο Θαλής, καθώς και άλλοι Ίωνες φιλόσοφοι, εισάγει τον υλοζωϊσμό, σύμφωνα με τον οποίο τα πάντα είναι ύλη ζώσα και συνεπώς κάθε τι στη φύση έχει, εν δυνάμει, ικανότητα για αίσθηση και κατά προέκταση για συνείδηση. Ερμηνεύει τα πολλαπλά φαινόμενα με μια και μόνο αρχή, την υποκείμενη πρωταρχική ουσία που παραμένει άφθαρτη και αναλλοίωτη παρ' όλες τις επιφανειακές της μεταβολές. Η "Φύσις" είναι άπειρος, υλική, αυτοεξελισσόμενη και αεικίνητος δύναμη, η οποία αενάως και αυτομάτως γεννά τα συνθετικά της τμήματα, όσο και τις μεμονωμένες μορφές των όντων, το δε "σώμα" της, η Ύλη, είναι ζώσα και αυτάρκης υπόσταση, αιτία του ίδιου της του εαυτού, ένα "αυτοαίτιον" που συμπεριλαμβάνει εντός αυτού όλες τις δημιουργικές δυνάμεις και όλα τα μερικά αίτια της γενέσεως και διαλύσεως των πραγμάτων.

Σύμφωνα με τον Λεύκιππο και τον Δημόκριτο, η ύλη αποτελείται από μικροσκοπικά, αόρατα, αιώνια, άφθαρτα, αμετάβλητα, αδιαίρετα σωμάτια, τα άτομα, τα οποία γεννήθηκαν αυτόματα και τυχαία. Τα άτομα δεν έχουν καμία ποιοτική διαφορά μεταξύ τους, παρά μόνο στο μέγεθος και στο σχήμα τους. Μεταξύ των ατόμων, υπάρχει το κενό, ή το μη ον ή μανόν, το οποίο όμως έχει υλική υπόσταση. Λόγω της ύπαρξης του κενού, τα άτομα έχουν την ιδιότητα της κίνησης. Από τις συγκρούσεις των ατόμων δημιουργείται η ύλη.

Κατά τον Αριστοτέλη, ο αισθητός κόσμος είναι και ο πραγματικός και η ουσία των όντων εμπεριέχεται στον κόσμο αυτό, δηλαδή στον κόσμο που μας περιβάλλει και σε κανέναν άλλο μεταφυσικό ή νοητικό κόσμο. Το ον (αυτό που υπάρχει) χαρακτηρίζεται από δευτερεύοντα χαρακτηριστικά που εκφράζουν ιδιότητες του, όπως ποσότητα, ποιότητα κτλ. Τα χαρακτηριστικά αυτά ονομάζονται "συμβεβηκότα" και έχουν δευτερεύουσα σημασία για το ον. Έτσι, αν το χρώμα ή οι διαστάσεις μιας καρέκλας αλλάξουν, τότε αυτή δεν θα παύσει να είναι καρεκλά, δεν θα μεταβληθεί η ουσία της. Αντιθέτως, αυτό που έχει πρωτεύουσα σημασία για το ον είναι η "ουσία" από την οποία εξαρτάται η ύπαρξή του. Η ουσία είναι το βασικό χαρακτηριστικό του όντος που αν μεταβληθεί ή καταστραφεί, τότε μεταβάλλεται ή καταστρέφεται αντίστοιχα και το ον.

Ο Καρτέσιος στη φιλοσοφική του αντίληψη είναι δυιστής, εκφράζει μια διάσταση ανάμεσα στη "φυσική" και τη "μεταφυσική". Στη διδασκαλία του για τη φύση ήταν "υλιστής" ενώ σ' αυτή για τις ουσίες ήταν "δυιστής". Παραδεχόταν πως υπάρχουν δυο αυτοτελείς ουσίες, η υλική και η πνευματική. Γενικό του χαρακτηριστικό είναι ότι θεωρεί ως πρωταρχικό στοιχείο το πνεύμα, την ιδέα, τη συνείδηση και όχι την ύλη. Το πνεύμα, ο νους είναι άυλη ουσία, δεν ορίζεται μέσα στο χώρο, ενώ η ύλη έχει ως ουσιαστικές, αναπόσπαστες ιδιότητες την ένταση και την κίνηση. Η ύλη αποτελείται από σωματίδια που γεμίζουν το χώρο. Δεν υπάρχει έκταση χωρίς σωματίδια στο χώρο. Η κίνηση της ύλης, η οποία υπακούει στους νόμους της μηχανικής, σημαίνει μετατόπιση των σωματιδίων στο χώρο.

Ο Λάιμπνιτς διαμόρφωσε μια έννοια της ουσίας, η οποία συνδύαζε την υλικότητα, δηλαδή τη δυνατότητα ή την πρωταρχικότητα της σύνθεσης και από την άλλη την ποιοτική ενεργητικότητα, την οποία δεν μπορούσε να εξηγήσει με την αφηρημένη υλική δράση (με εξωτερική ενέργεια από μετατόπιση). Η εσωτερικότητα δε θα μπορούσε να δημιουργηθεί, αν δεν προϋπήρχε στην αρχική απλή ουσία και καθόρισε την ουσία σαν κάτι ανάμεσα στην ύλη και την ψυχή.


Τόσες πολλές θεωρίες που όμως δε διαφέρουν και τόσο μεταξύ τους, απλά μετατοπίζουν το βάρος της μελέτης τους είτε στη μία είτε στην άλλη πλευρά. Οι κοινοί παράγοντες είναι η ύλη και το πνεύμα ή αλλιώς η ενέργεια, μέσω της οποίας η ύλη γίνεται αντιληπτή μέσω της κίνησης και της αλληλεπίδρασης.
Η πρωταρχική ύλη είναι μία, το σπέρμα από το οποίο οι διάφορες μορφές που μας είναι γνωστές σήμερα δύναται να λειτουργήσουν σαν δοχεία για τη διέρευση της ενέργειας μέσα από αυτά.

Ο Πλάτων υποστήριζε πως ο κόσμος γύρω μας είναι μια ψευδαίσθηση, ένα κακό αντίγραφο του κόσμου των Ιδεών, του σπέρματος. Με αυτή τη λογική, εμείς οι ίδιοι είμαστε μια ψευδαίσθηση.

Δε συμφωνώ απόλυτα με αυτόν τον Τιτάνα της σκέψης. Δεν είναι ο κόσμος γύρω μας μια ψευδαίσθηση. Θα προτιμούσα να τον χαρακτηρίσω ως ένα ατελές δοχείο που δεν δύναται να χωρέσει όλη την Ιδέα, αλλά που είναι σε θέση να συλλάβει μόνο ένα μέρος της. Η ενέργεια δεν είναι απτή, δε μπορούμε να τη συλλάβουμε με τις ελλειπείς αισθήσεις μας. Ο μόνος τρόπος έκφρασής της είναι να "υλοποιείται". Να εκφράζεται μέσω των δοχείων της.

1 σχόλιο:

  1. Τα πάντα είναι "ενέργεια" στο σύμπαν και σαφέστατα στον κόσμο μας...

    Μήπως το κλειδί ολων τελικά είναι να κατορθώσουμε να την αντιληφθούμε, να την επεξεργαστούμε και να την προσεγγίσουμε με τον ορθο τρόπο ; Δεν είναι λογικο απο την στιγμη που ειμαστε εμψυχα οντα και με συνείδηση να μας εχει δωθει εμφυτα η ικανότητα της επεξεργασίας της Ενέργειας μεσω του βιολογικού μας δοχείου ; Πόσοι προσπαθούν προς αυτή την κατεύθυνση ; Η απάντηση αποκαρδιωτική... Ελάχιστοι ..και απο τους ελάχιστους ενα μέρος κρατάει την "Σιωπή" του περι της γνώσης αυτής, είτε το άλλο κομμάτι ασχολείται με λάθος τρόπο... Υπάρχει "Ελπίδα" σε μια εποχή που κυβερνάει η ανοησία, για έρευνα υψηλών νοημάτων και για εξέλιξη ;

    Ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο Salvi ... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα