15 Φεβρουαρίου, 2011

Η μια Φλόγα - Το Πυρ

Φλόγα - Πυρ
γράφει η Ε. Μπλαβάτσκυ
Από τα έργα της: "Μυστική Διδασκαλία" τόμος Ι και "Τransactions of the Blavatsky Lodge"
Μετάφραση: Ιφιγένεια Κασταμονίτη


Στην Αποκρυφιστική διδασκαλία, τα στοιχεία δεν είναι τα σύνθετα σώματα που είναι γνωστά στην επιστήμη ως πυρ, αήρ, ύδωρ και γη, και τα οποία αντιπροσωπεύουν τις γνωστές καταστάσεις της ύλης. Ο αιθέρας επίσης, δεν είναι το πέμπτο στοιχείο που επικαλείται η επιστήμη και εκείνο που υπέθετε ο Ισάακ Νεύτων ως πηγή όλων των άλλων στοιχείων. Τα στοιχεία στον αποκρυφισμό είναι κάτι διαφορετικό, και η απόκρυφη επιστήμη γνωρίζει πως όλα είναι τροποποιήσεις του Ενός και μόνου Στοιχείου, που είναι η Πηγή τους. Από αυτά τα πέντε στοιχεία, το πυρ είναι το πιο μυστικιστικό και το πιο θεϊκό. Οι διάφορες εσωτερικές ερμηνείες του, ακόμη και εκείνες που αφορούν μόνο το δικό μας πεδίο εκδήλωσης, είναι αρκετά περίπλοκες και κυρίως ακατανόητες για τους περισσότερους ανθρώπους.

Στην Κατήχηση των Ουπανισάντ, ο Διδάσκαλος λέει στον μαθητή:

- Σήκωσε το κεφάλι σου, ω Λανού. Βλέπεις ένα ή αμέτρητα φώτα από πάνω σου να καίνε στο σκοτεινό, νυκτερινό ουρανό;
- Νοιώθω μια Φλόγα, ω Γκουρουντέβα, βλέπω αμέτρητους αναπόσπαστους σπινθήρες να λάμπουν μέσα της.
- Σωστά απάντησες. Και τώρα κοίταξε γύρω σου και μέσα σου. Αυτό το φως που καίει μέσα σου, το νοιώθεις καθόλου διαφορετικό από το φως που λάμπει μέσα στους Αδελφούς σου;
- Δεν είναι διόλου διαφορετικό, παρόλο που ο φυλακισμένος είναι αλυσοδεμένος από το Κάρμα, και παρόλο που τα εξωτερικά του ενδύματα ξεγελούν αυτόν που έχει άγνοια και τον κάνουν να λέει: Η Ψυχή σου και η Ψυχή μου.

Ο θεμελιώδης νόμος της Απόκρυφης Επιστήμης είναι η ριζική ενότητα της έσχατης ουσίας κάθε συστατικού μέρους των σύνθετων πραγμάτων στη Φύση. Από τα άστρα μέχρι το ορυκτό Άτομο, και από τον ανώτερο Ντζιάνι-Τσόχαν (πνευματικά όντα) μέχρι το μικρότατο οργανισμό (με το πλήρες νόημα του όρου) είτε αναφέρεται στον πνευματικό είτε στο διανοητικό ή στο φυσικό κόσμο...

"Η Θεότητα είναι απεριόριστη και άπειρη επέκταση", όπως λέει ένα αποκρυφιστικό αξίωμα, και από την έννοια της επέκτασης προέρχεται και το όνομα του Μπράχμα (ρίζα Brih = επεκτείνομαι).

Από όλα τα στοιχεία που είναι γνωστά στη φυσική επιστήμη, το Πυρ είναι εκείνο που έχει μέχρι τώρα (19ος αιώνας) ξεφύγει από την καθορισμένη ανάλυση. Μας λένε με βεβαιότητα ότι ο αέρας είναι μια ένωση που περιέχει τα αέρια Οξυγόνο και Άζωτο. Θεωρούν δε το Σύμπαν και τη Γη, σαν ύλη που αποτελείται από καθορισμένα χημικά μόρια. Εμείς λέμε ότι το νερό, χημικά είναι μια ένωση Οξυγόνου και Υδρογόνου. Αλλά τι είναι το ΠΥΡ; Είναι το αποτέλεσμα της καύσης, μας απαντούν σοβαρά. Και είναι θερμότητα και φως και κίνηση, και γενικά ένας συσχετισμός φυσικών και χημικών δυνάμεων. Και αυτή η επιστημονική εξήγηση συμπληρώνεται φιλοσοφικά από μια θεολογική ερμηνεία στο Λεξικό Γουέμπστερ, που εξηγεί το πυρ σαν "το όργανο της τιμωρίας, ή την τιμωρία του αμετανόητου σε μια άλλη κατάσταση". Η "κατάσταση" υποτίθεται, παρεμπιπτόντως, ότι είναι πνευματική, αλλά αλίμονο! Η παρουσία του πυρός φαίνεται να είναι μια πειστική απόδειξη της υλικής φύσης της. Και όμως, μιλώντας για την πλάνη της θεώρησης των φαινομένων σαν απλά επειδή μας είναι οικεία, ο καθηγητής Μπέιν λέει στο έργο του "Λογική" (1873) ότι:

Μερικά πολύ γνωστά γεγονότα φαίνεται να μην έχουν αυτά τα ίδια ανάγκη κάποιας απόδειξης. Και γίνονται το μέσον, για να εξηγήσουμε οτιδήποτε μπορεί να παρομοιαστεί με αυτά. Έτσι, ο βρασμός και η εξάτμιση ενός υγρού υποτίθεται ότι είναι ένα απλό φαινόμενο που δεν απαιτεί καμιά εξήγηση, και ταυτόχρονα ένα ικανοποιητικό μέσο για την εξήγηση σπανιότερων φαινομένων. Και όμως, για έναν ανεκπαίδευτο νου, το γεγονός ότι το νερό στεγνώνει, είναι κάτι εντελώς ασύλληπτο, ενώ για τον άνθρωπο που έχει εξοικειωθεί με τη φυσική επιστήμη, η κατάσταση του ρευστού είναι ανώμαλη και ανεξήγητη. Το άναμμα της φωτιάς από επαφή με μια φλόγα, είναι μια ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ, και όμως λίγοι άνθρωποι το σκέφτονται έτσι.

Τι λέει η εσωτερική διδασκαλία σχετικά με το ΠΥΡ; Λέει ότι:
Το Πυρ είναι ο πατέρας του Φωτός, το δε Φως είναι ο πατέρας της θερμότητας και του ζωτικού αέρα. Εάν αποκαλέσουμε την Απόλυτη Κρυμμένη Θεότητα με το όνομα "Σκότος" ή "Σκοτεινό Πυρ", τότε το Φως, ο Πρωτογεννημένος, είναι πραγματικά ο Πρώτος Αυτοσυνείδητος Θεός. Γιατί, τι άλλο είναι το Φως στην αρχέγονη ρίζα του (ως σκοτάδι) παρά η θεότητα που δίνει τη ζωή και φωτίζει τον κόσμο; Στην Απόκρυφη Διδασκαλία, το Σκότος είναι η ρίζα και η βάση του Φωτός. Είναι το Αγνό Πνεύμα που φαίνεται ως σκοτάδι μόνο στην ανθρώπινη αντίληψη και κατανόηση, διότι για τον Αποκρυφιστή, το Ροδόσταυρο και τον Καβαλιστή του Μεσαίωνα, η Συμπαντική Θεότητα είναι Σκότος, και από αυτό το Σκότος προβάλλει ο Λόγος με τις ακόλουθες όψεις του: 1) Βαρύτητα, 2) Φως, 3) Θερμότητα και 4) Πυρ.
Σε αυτό, λοιπόν, "ζωή ην και η ζωή ην το φως των ανθρώπων" (Ιωάννης Α', 4), και το Φως είναι εκείνο το οποίο ήταν μια αφαίρεση και έγινε μια πραγματικότητα.

Κανείς δεν έχει δει το αληθινό ή αρχέγονο Φως. Ό,τι βλέπουμε δεν είναι παρά η ακτινοβολία του Φωτός, η αντανάκλαση των ακτινών του που γίνονται ολοένα υλικότερες και λιγότερο φωτεινές καθώς κατέρχονται στον κόσμο της μορφής και της ύλης. Επομένως, ο όρος Πυρ περιλαμβάνει και την έννοια του ΟΛΟΥ. Το Πυρ είναι η αόρατη θεότητα, ο "Πατήρ", και το εκδηλωμένο Φως είναι Θεός "ο Υιός", όπως και ο Ήλιος. Από την άποψη του Αποκρυφισμού, το πυρ είναι επίσης αιθέρας και ο αιθέρας γεννιέται από την Κίνηση. Η δε Κίνηση είναι το Αιώνιο, Σκοτεινό και Αόρατο Πυρ. Το Φως θέτει σε κίνηση και ελέγχει τα πάντα στη φύση, από τον ανώτατο αρχέγονο αιθέρα μέχρι το ελαχιστότατο μόριο του Χώρου. Η ίδια η ΚΙΝΗΣΗ είναι αιώνια, και για τον εκδηλωμένο κόσμο μας, αποτελεί το άλφα και το ωμέγα όλων των φαινομένων του ηλεκτρισμού, γαλβανισμού, μαγνητισμού, της αίσθησης - νοητικής και φυσικής - της σκέψης, και ακόμη της ζωής στο φυσικό πεδίο. Έτσι, λοιπόν, το Πυρ στον υλικό κόσμο είναι η εκδήλωση της Κίνησης και της Ζωής. Μπορεί δε να αποκληθεί Ενότητα του Σύμπαντος. Το Αγνό Κοσμικό Πυρ είναι η θεότητα στη συμπαντική της υπόσταση, γιατί το κοσμικό πυρ ή η θερμότητα την οποία προκαλεί, περιέχεται σε κάθε υλικό άτομο και γίνεται αυτό το ίδιο το άτομο στην εκδηλωμένη φύση. Δεν υπάρχει ούτε ένα σωματίδιο στο Σύμπαν που να μην περιέχει εντός του το Πυρ.

Υπάρχει λοιπόν, μια βαθιά φιλοσοφία που βρίσκεται στη βάση της αρχαιότερης λατρείας στον κόσμο, της λατρείας του Ήλιου και του Πυρός. Το πυρ είναι η πιο τέλεια και αγνή αντανάκλαση, στον Ουρανό όσο και στη Γη, της ΜΙΑΣ ΦΛΟΓΑΣ. Είναι Ζωή και Θάνατος, η αρχή και το τέλος κάθε υλικού πράγματος. Είναι η θεία Ουσία. Έτσι, όχι μόνο οι Πυρολάτρες Πάρσοι αλλά ακόμη και οι νομαδικές φυλές της Αμερικής, που αυτό-αποκαλούνται "γεννημένοι από τη φωτιά", εμφανίζουν περισσότερη επιστημονικότητα στις πίστεις τους και περισσότερη αλήθεια στις προλήψεις τους, από ό,τι οι σύγχρονοι διανοητές της φυσικής επιστήμης και γνώσης. Ο χριστιανός που λέει: "Ο Θεός είναι ζων πυρ" και μιλάει για τις "γλώσσες Φωτιάς" της Πεντηκοστής, και για την "καιγόμενη βάτο" του Μωυσή, είναι το ίδιο πυρολάτρης όσο και οποιοσδήποτε "εθνικός". Αλλά από όλους τους μυστικιστές, οι Ροδόσταυροι και οι Καμπαλιστές ήταν εκείνοι που όρισαν το Πυρ με τον πιο ορθό και σωστό τρόπο.

Πάρτε ένα πάμφθηνο λυχνάρι, γεμίστε το με λάδι και θα είστε σε θέση να ανάψετε με τη φλόγα του τις λάμπες, τα φανάρια και τις φωτιές όλου του κόσμου, χωρίς να μειώσετε αυτή τη φλόγα. Αν η ριζική μοναδική Θεότητα είναι μια αιώνια και άπειρη ουσία ("ο Κύριος ο Θεός σου είναι πυρ ανάλισκον") που ποτέ δεν καταστρέφεται, τότε φαίνεται παράλογο να θεωρηθεί αφιλοσόφητη η αποκρυφιστική διδασκαλία που λέει:

Έτσι σχηματίστηκαν οι Αρούπα και οι Ρούπα(1) κόσμοι: από ΕΝΑ ΦΩΣ, επτά φώτα. Από το καθένα από τα επτά, επτά φορές επτά...

Σημ. (1): Ρούπα = ο κόσμος των μορφών. Αρούπα = ο άμορφος κόσμος της Σκέψης


Θεοσοφική Εταιρεία εν Ελλάδι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα