28 Απριλίου, 2011

Προσευχή

Προσευχή
γράφει ο


Γνωρίζετε γιατί η προσευχή είναι τόσο αντιπαθητική, αμφιλεγόμενη, περιφρονημένη και τόσο αμφισβητούμενη πρακτική από τους περισσότερους πολιτισμένους Χριστιανούς;
Γνωρίζετε ότι αυτή η αρνητική στάση και θέση που κρατάμε προς την προσευχή, είναι και η αιτία της διαρκούς αμφισβήτησης του Ανθρώπου ως προς την Ύπαρξη του Θείου και Ιερού και κατ' επέκταση, ότι απορρέει από αυτή την άρνηση; Όπως Βία, Ασέβεια, Χυδαιότητα, Ψεύδος, Ανιερότητα, Μίσος προς τη Ζωή και την ομορφιά της, μίσος προς τον Εαυτό μας και μια διαρκής αμφισβήτηση κατά παντός αγαθού, ωραίου και Ιερού.

Γνωρίζετε ότι αυτή η διαρκής αμφισβήτηση του Εαυτού μας και της Βίας που ασκούμε στον Κόσμο γύρω μας, οφείλετε σ' αυτό το χαμένο αίσθημα του Ιερού μέσα μας και ότι αυτό είναι ένα ισχυρό ζητούμενο της ψυχής μας, προκειμένου να αισθανθούμε δικαίωση.
Γνωρίζετε ότι η προσευχή είναι το μόνο μέσον πρακτικής επανασύνδεσης του Εαυτού μας με το Ιερό και ότι αυτή η επανασύνδεση, μπορεί να γίνει η δύναμη μεταμόρφωσης της σημερινής αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς στο αντίθετό της;

Γνωρίζετε ότι σήμερα, εδώ, στο κατώφλι της έντεχνης και ολοκληρωτικής διαστροφής του Ανθρώπινου Γένους, μόνον η ανάδυση αυτής της χαμένης Ιερότητας μπορεί να μας φέρει στον πραγματικό Εαυτό μας και της Δημιουργικής δράσης που θα προκύψει από αυτό;
Διότι δημιουργική αγαθή δράση χρειάζεται για να καθαρίσουμε τη λέπρα, υλική και πνευματική, με την οποία υποβολιμιαία και εν αγνοία μας, σκεπάσαμε τον Πλανήτη, το σπίτι μας και την ομορφιά της Ζωή μας. Και η οποία μας απειλεί με ολοκληρωτικό αφανισμό... Η προσευχή είναι το μόνο μέσον βίωσης και κατανόησης του Ιερού μέσα μας. Είναι ο μοναδικός τρόπος κατανόησης της πραγματικής αξίας μας και η μόνη αισθητική εμπειρία που μπορεί να μας γεμίσει θάρρος και δύναμη να αντιστρέψουμε τον δρόμο της σημερινής απαξίας σε αυριανή ευτυχία. Το Βίωμα του Ιερού μέσα μας, είναι ο μοναδικός αντίπαλος της Παγκοσμιοποίησης.

Το βίωμα και η ανάμνηση του Ιερού και του Θείου υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο που γεννιέται, δωροθετιμένο μέσα στο Άγιο, Μακάριο και Αγαθό περιβάλλον της θηλυκής Μήτρας, εντός της οποίας η Νοημοσύνη του Σύμπαντος, επεξεργαζόμενη τα αγνότερα υλικά της Γαίας, κτίζει το φυσικό μας σώμα. Αυτό το βίωμα και αυτή την ανάμνηση χάσαμε και αυτά είναι τα ουσιαστικά ζητούμενα κάθε όντος, στην εξωμήτριο Ζωή. Το φυσικό μας σώμα είναι το αποτέλεσμα Έργου που προέκυψε ως Κόσμημα από το πρόγραμμα του D.N.A. της Γαίας.
Είναι δυνατόν η σύλληψη και δημιουργία της ζωής μέσα σε μια Μήτρα, να μην είναι Ιερή; Ή μήπως αυτή η εντέχνως επιβεβλημένη ανιερότητα, μας οδήγησε εδώ, στα πρόθυρα της ολικής παραφροσύνης; Κοιτάξτε γύρω σας, τι αναγνωρίζετε ως κάτι Ιερό; Επαναλαμβάνω, τι αποδεκτό ως Ιερό υπάρχει γύρω σας; Τίποτε... Όλα πλέον έγιναν εμπορεύσιμα, εκπορνεύθηκαν!! Πως καταντήσαμε έτσι; Γιατί καταντήσαμε έτσι; Είναι δυνατόν να έχουμε δικαίωμα στην όποια ευδαιμονία, την όποια χαρά, με τέτοια συμπεριφορά απέναντι στο Μεγαλείο και την Ιερότητα της Ζωής;

Η Ζωή στο Σύμπαν ξεκίνησε μέσα σε μια έκρηξη ευδαιμονίας, αρμονίας και εξέλιξης, όπου ο πόνος, η δυστυχία, η απογοήτευση και η θλίψη δεν είχαν θέση, διότι η Ζωή δεν μπορεί να αναπτυχθεί μέσα στον πόνο. Ο πόνος είναι μέσον παιδείας στη Δημιουργία και όχι εθισμός αρνητισμού, όπως έντεχνα κατάντησε, να δηλητηριάζει την ευδαιμονία της Ζωή μας. Και η επιστροφή στην ευδαιμονία ξεκινά από την επαναπροσέγγιση του πραγματικού Εαυτού μας στον Κόσμο και του σκοπού για τον οποίο εμφανίσθηκε.

Το Σύμπαν, σύμφωνα με την τελευταία λέξη της Κβαντικής Φυσικής, είναι ένας άπειρος χώρος παλλόμενης ή δονούμενης ενέργειας αρνητικών και θετικών σωματιδίων, στον οποίο ο Εαυτός μας ή το ΕΓΩ μας, κτίζει το δικό του Έργο. Αυτό είναι Αρχή του Κόσμου. Το παρελθόν είναι υπαρξιακά υπάρχον ως ανάμνηση προηγούμενων αποφάσεων και πράξεων του ΕΓΩ μας. Στο παρόν γίνεται η επεξεργασία των ιδεών και εντυπώσεων του παρελθόντος, με σκοπό, μέσω της βούλησης του ΕΓΩ μας, να κτίσουμε στον Κβαντικό Κόσμο των άπειρων μελλοντικών δυνατοτήτων το δικό μας όνειρο, τη δική μας πράξη και όχι να ζητήσουμε από τον όποιο Θεό ή άλλες δυνάμεις, την υλοποίηση του δικού μας ονείρου. Αυτή είναι η πραγματική μας θέση στον Κόσμο, θέση Συνδημιουργού, την οποία εντέχνως στερηθήκαμε και η οποία απώλεια μας γεμίζει θλίψη και δυστυχία μέχρι να την επανακτήσουμε.

Το πρώτο σταθερό σημείο αναφοράς της σημερινής πραγματικότητος, είναι η επιστημονικώς αποδεδειγμένη θέση του Κβαντικού Κόσμου των άπειρων δυνατοτήτων εμπρός μας και ο οποίος περιμένει τη δική μας πρόθεση και σχέδιο να εμφανίσει. Και το δεύτερο σταθερό σημείο που πρέπει να υπάρξει προκειμένου να κινηθεί η μηχανή του Κόσμου, είναι μια Συνειδητότητα, η οποία στο τώρα, θα κινήσει τα στοιχεία του παρελθόντος και ενεστώτος Κόσμου, για να εμφανίσει μέσα στον μελλοντικό χρόνο της Ζωής, το έργο της βούλησής της.

Ο Θεός είναι ο αποτίων τα οφειλόμενα της Ζωής στο Άπειρο, χωρίς ανταλλάγματα και η Συνειδητότητά μας είναι αυτή, που θα επεξεργαστεί τα Θεία στοιχεία του Κόσμου, για να πράξη και να υπάρξει, διότι χωρίς πράξη όλα μένουν στο όνειρο του Νου.

Τούτο σημαίνει πως ο Άνθρωπος, όντας Συνδημιουργός του Κόσμου, αφυπνιζόμενος στην πραγματική του φύση κτίζει συνειδητά τον Κόσμο στον οποίο κυριαρχεί. Στο Σύμπαν τίποτε δεν υπάρχει από μόνο του, τα πάντα στηρίζονται από κάτι και με τη σειρά τους στηρίζουν κάτι. Η παρουσία του Ανθρώπου στον Πλανήτη μας, φαίνετε να στηρίζεται από το σύνολο της Ζωής, χωρίς να είναι γνωστό ή κατανοητό τι το γένος του Ανθρώπου στηρίζει. Η δική μας προσπάθεια ξεκινά από εδώ, την επανατοποθέτηση του Εαυτού μας στον Κόσμο, με την απάντηση του ποιός είμαι, τι είμαι και γιατί είμαι.

Σύμφωνα με την αποδεκτή, πλέον από την επιστημονική κοινότητα, θεωρία της Γαίας του Τζέϊμς Λάβλοκ, η Βιόσφαιρα του Πλανήτη μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός που γέννησε Ζωή για τη Ζωή. Και σύμφωνα με την δική μου Λογική ακολουθία, κάθε ζωντανός οργανισμός έχει δυο βασικά ένστικτα, το της αναπαραγωγής και της επιβίωσης. Η Γαία έχει αποδείξει ότι επιβιώνει τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια στο παγωμένο διάστημα, ο δε τρόπος διαιώνισης του ζωντανού οργανισμού της, είναι ο Αυτεξούσιος Άνθρωπος, το Κόσμημα επεξεργασίας της οργανικής της εξέλιξης.

Ο Άνθρωπος είναι Συνδημιουργός του Ζωντανού Σύμπαντος, είναι το Σπέρμα της Γαίας που μπορεί να γονιμοποίησει το σύνολο του Κόσμου και όχι δούλος, αμαρτωλός, Ζώο, καταναλωτής, βίαιος καταστροφέας και αποτυχημένο είδος. Έτσι τον κατάντησαν Αυτοί, που μέσω αυτής της απαξιωτικής υποβολής, μπόρεσαν να ελέγξουν προς ίδιον όφελος, τη Θεία Δημιουργική του Πνοή. Οι τραπεζίτες, οι θρησκείες και οι εξουσίες, το μόνο που έκαναν στη μέχρι τώρα εξέλιξη του είδους μας, ήταν να κρατάν κάποιες ισορροπίες Δικαίου για την επιβίωση και εκμετάλλευση της ζωτικότητάς μας. Το σύνολο του Ανθρώπινου Έργου καλό και κακό, έγινε από εμάς, τους ευφυείς ανθρώπους και όχι από τους κηφήνες άρχοντες και δεσμοφύλακές μας.
Αυτό που στην εποχή μας ονομάζουμε δουλειά, επάγγελμα, εργασία ή απασχόληση, εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της Δημιουργικής Αρχής που ο Ουρανός ενεφύσησε μέσα στην Ανθρώπινη Διάνοια και δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή κατάντια δουλείας, που έντεχνα μας επεβλήθει από ένα εξουσιαστικό μοντέλο ζωής, το οποίο ωφελεί μόνον εξουσιολάγνα ΕΓΩ επικυριαρχίας και καθόλου εμάς, τους οικοδόμους αυτού του Έργου. Γι’ αυτό δεν αισθανόμαστε ευδαίμονες σε κανένα επάγγελμα!! Οδηγηθήκαμε έντεχνα σε μια έκπτωση των αξιών μας, από μια εξουσιαστική Ελίτ, η οποία κατέχοντας τη γνώση των Κοσμικών Νόμων που διέπουν τη συμπεριφορά των θηλαστικών, μας οδήγησαν εδώ, στο έσχατο όριο υποβάθμισης της αξίας μας.

ο σύνολο της Ζωής του Πλανήτη, βρίσκεται κάτω από τις δυνατότητες έργου αυτής της απάνθρωπης Ελίτ, η οποία με απόλυτη πίστη στην Ισχύ της, αποκάλυψε μέσω της Παγκοσμιοποίησης το πραγματικό της πρόσωπο και τους πραγματικούς της σκοπούς, που είναι η δούλωση της Ζωής και της Δημιουργίας μέσω του πόνου, της περιφρόνησης, της Βίας και της εμπορευματοποίησης των πάντων.

Αλλά αυτό είναι Ύβρις απέναντι στη Ζωή, την ελευθερία και την Ευδαιμονία, που σε κάθε στοιχείο του Κόσμου εγγενώς υπάρχει και οι Νόμοι του Κόσμου δεν μπορούν να το επιτρέψουν. Η Ουράνια Νέμεσις κάνει ήδη τα πρώτα της βήματα!! Το Σύμπαν προέκυψε ως Συνειδητή έκφραση Αγάπης και Ευδαιμονίας, διότι μόνον μια Συνειδητή Βούληση θα μπορούσε να προκαλέσει την Μεγάλη Έκρηξη που το δημιούργησε και το εξελίσσει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αναφέρομαι στον γνωστό παππούλη με το μπακαλοτεύτερο... Και εμείς, οι εντεταλμένοι Συνδημιουργοί του Κόσμου, οι προικοδοτημένοι με Σκέψη, Βούληση και Ενόραση από τον Ουρανό, μόνον μέσα από την Έμπρακτη Αγάπη προς τον Εαυτό μας, θα μπορέσουμε να ανανήψουμε Υπαρξιακά, διότι Αυτόν πρώτα πρέπει να αγαπήσουμε αφού Αυτόν, υποσυνείδητα, διδαχτήκαμε να μισούμε και μετά οτιδήποτε άλλο. Το μίσος προς τον Εαυτό είναι ο πρώτος αντίπαλος.

Δεν είναι κανείς από εμάς, απολύτως κανένας γι’ αυτό που είμαστε τώρα, καλοί ή κακοί, ευτυχείς ή δυστυχείς, φυσικοί ή αφύσικοι, είμαστε αποτελέσματα τυχαίων επιλογών που κάναμε στην απελπισμένη μας προσπάθεια να γίνουμε κάτι μέσω της ταύτισης και όχι του Λόγου... Θυμηθείτε την απελπισία σας όταν μικροί σας ρώτησαν, "τι θα γίνεις παιδί μου όταν μεγαλώσεις;", τότε φυτεύτηκε η πρώτη αμφιβολία για τον εαυτό σας. Και τώρα, μετά από μια διαδρομή αμφιλεγόμενων και αμφισβητούμενων επιλογών και δράσεων, βιώνοντας τα αδιέξοδα που οι υποβολιμαίες επιλογές όρθωσαν απέναντί μας, είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στους Εαυτούς μας και τις επόμενες γενιές, να αντιστρέψουμε συνειδητά την πορεία στη δυστυχία και δουλεία που με έπαρση, βίαια και με απόλυτη σκληρότητα μας οδηγούν.

Οι θρησκείες, οι συζητήσεις, τα σεμινάρια και οι έλλογες προσπάθειές αναζήτησης ή κατανόησης του Θείου, είναι μάταιες, τα λόγια είναι πτερόεντα. Το ουσιαστικό στοιχείο του Θέσμιου Συνειδητού Ανθρώπου είναι η προσευχή. Αυτό είναι το μέσον της βιωματικής εμπειρίας του Εαυτού, με το Άγιο και Ιερό. Το αίσθημα του Ιερού υπάρχει μέσα σε κάθε ζωντανό πλάσμα και διαρκώς ανανεώνεται μέσω της προσευχής. Η πράξη προσευχής, είναι πράξη χαράς, αυτοεκτίμησης και συμμετοχής στην Ιερότητα της Ζωής και όχι πράξη ενοχής, αυτοαπόρριψης και ζητιανιάς!!

Η Ζωή, υλική και πνευματική, είναι αισθαντική, τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν το Θείο και Ιερό, το οποίο αποτίει τα οφειλόμενα της Ζωής προς κάθε Ζωντανό Ον, χωρίς ανταλλάγματα!! Και το πρώτο βήμα του Εαυτού, είναι η επαναπροσέγγιση της Αυτοεκτίμησης της Αξιοπρέπειας και της βεβαιότητας του Ιερού που υπάρχει μέσα μας. "Ποιος είμαι, τι είμαι, γιατί είμαι;".

Ποιος είμαι: Είμαι απόσπασμα της Διασκεπτικής, Βουλητικής και Ενορατικής Αρχής του Σύμπαντος!! Αυτή είναι η Αγία Τριάδα, η αιωνίως προϋπάρχουσα της όποιας Δημιουργίας και άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρξει τίποτε. (Οι Αρχαίοι πρόγονοί μας ονόμασαν αυτή τη Τριάδα, ΕΓΩ)
Τι Είμαι: Είμαι Συνδημιουργός του Σύμπαντος στο Καλό και το Κακό, μπορώ να κτίσω Έργο σ’ όλους του Χρόνους και Χώρους του Κόσμου!!
Γιατί Είμαι: Για να διασπείρω την ομορφιά της Ζωής από την οποία εκπορεύθηκα, στα πέρατα του Κόσμου.

Αυτοί Είναι οι Λόγοι της Παρουσίας μου στον Κόσμο και είμαι Υπερήφανος γι' αυτό! Ως Συνδημιουργός του Κόσμου στέκομαι απέναντί του. Επικαλούμαι τη βοήθεια και συμπαράσταση όλων των θετικών δυνάμεων του Ουρανού και της Γης. Ζητώ να ενισχύσουν το εσωτερικό σθένος και γνώση μου. Διδάσκομαι από τα λάθη μου και πορεύομαι ελεύθερος ως ίσος προς ίσους μέσα στο Φως της Ζωής. Δεν δουλώνω τίποτε και δεν δουλώνομαι από τίποτε, ως Συνδημιουργός του Κόσμου Κτίζω το μέλλον του Δικαίου, της Αγάπης και της Δημιουργικής δράσης, πρώτα για τον Εαυτό μου και μετά για όλα τα άλλα...


Ευάγγελος Βαρελίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα