29 Απριλίου, 2011

Έρωτας

Έρωτας


Μια λευκή κόλλα χαρτί όπως και η μνήμη μας, καθώς μετά κόπων ερχόμαστε στη Ζωή, πασχίζοντας να απελευθερωθούμε από τη μήτρα της μητέρας μας. Δε θυμάμαι ποιά ήμουν και που ήμουν. Ποιόν αγάπησα και γιατί έκλαψα.

Κανείς δε μου δίδαξε πως να ερωτεύομαι. Δεν διδάσκεται εξάλλου ο Έρωτας. Είναι ανάμνηση που φτάνει πιο μακριά και από την προηγούμενη ενσάρκωσή μου. Είναι η ανάμνηση του Ερμαφρόδιτου Εαυτού μου, κάποτε που ήμουν ολόκληρη και πλήρης...

Η ίδια η Ζωή είναι η διαδικασία της ενθύμησης. Δεν αναζητώ κάτι έξω από Εμένα. Προσπαθώ να θυμηθώ αυτά που ενυπήρχαν μέσα μου Τότε. Τη στιγμή της πρώτης μου Γέννησης. Να τα ανασύρω από τις αποθήκες του μυαλού μου, όπου κρύφτηκαν την τελευταία φορά που αγκάλιασα τον Θάνατο/Ύπνο.

Σε πόσα κομμάτια να μοιράστηκα άραγε; Αυτή η ανάγκη για ολοκλήρωση που μου καίει τα σωθικά, πόσες φορές με έχει παρασύρει; Πόσες φορές μέσα στην απελπισία μου, γραπώθηκα από κάποιον ή κάτι, ψηλαφώντας στο σκοτάδι, ψάχνοντας να βρω ένα σημάδι που θα αποδείκνυε πως είναι κομμάτι μου; Και πόσες ακόμη φορές, απογοητευμένη από το αποτέλεσμα της αναζήτησής μου, αποσπάστηκα βίαια σαν το δέρμα από τη σάρκα, για να συνεχίσω να ψάχνω;

Θείος Έρωτας. Γιος του Χάους. Πόσο όμορφο ηχεί... Ακόμη και η ίδια η λέξη μου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Στην χαρά και στον πόνο, το σώμα μου αντιδρά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δάκρυα... Μικρές κρυστάλλινες σταγόνες που πασχίζουν να εκφραστούν. Δεν είναι αυτό ένδειξη της αδυναμίας του να συλλάβει τις λεπτοφυείς διαφορές τους; Εγκλωβισμένος σε αυτά τα κατώτερα στρώματα, να αγωνιά να σου πει πως αυτό είναι Έρωτας και όχι Πόνος! Πόσο πολύ τα έχουμε μπερδέψει εξαιτίας αυτής της ύλης. Πόσο συγχυσμένοι είμαστε...

Ο Έρωτας όμως αγαπημένε μου δεν είναι Πόνος. Είναι σύγκρουση που προκαλείται από την ισχυρή έλξη σου γι' αυτό που Κάποτε είχες χάσει. Είναι Ένωση και όχι Διάλυση. Πόνος ήταν αυτό που ένιωθες μέχρι να αγγίξεις τον Εαυτό σου.

Μην μπερδέψεις τον Έρωτα με τη Σάρκα. Αυτή είναι απλά η εκδήλωσή του στα κατώτερα πεδία γιατί αδυνατείς να εκφραστείς διαφορετικά. Ξεπέρασε τα όριά σου. Υπέρβαση της φύσης σου. Διότι δεν είναι αυτή η πραγματική σου υπόσταση. Είσαι από τα άστρα και εκεί πρέπει να κοιτάζεις! Πως γίνεται να σου φτάνει η αφή, η όραση, η όσφρηση για να χορτάσεις από Έρωτα; Κοιτάζεις και θέλεις να δεις πιο βαθιά! Κι άλλο! Ακούς έναν ήχο και σου φαίνεται σαν να λείπουν κάποιες νότες που έχεις ακούσει σε κάποιο όνειρό σου. Όσο και να οσφριστείς κάτι λείπει, δεν φτάνει ο χώρος στα πνευμόνια σου!

Ο Έρωτας είναι η αιτία μου και ο προορισμός μου. Έρωτας για Εμένα και Εσένα που είσαι εγώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα