15 Μαΐου, 2011

Σελήνη

Σελήνη
γράφει ο


...για τους Θεούς, μήνη για τους θνητούς. Ας δούμε τι λένε αρχαίες αναφορές για το δορυφόρο της Γης.

Μια πολύ παλιά Σουδανική παράδοση της φυλής Σιλλούκ αναφέρει: "Τον παλιό καιρό οι άνθρωποι ανέβαιναν στο φεγγάρι από κάποιο ανηφορικό δρόμο, αλλά μετά κουράστηκαν και δεν μπορούσαν ν' ανέβουν".

Τα Ινδικά χειρόγραφα αναφέρουν ότι "οι Έλληνες θεοί πολέμησαν εναντίον των κατοίκων της σελήνης και των συμμάχων της".

Οι Έλληνες φιλόσοφοι γνώριζαν πάρα πολλά για την σελήνη. Ο Σωκράτης την χαρακτηρίζει: "Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές και κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς". Αυτά αναφέρει ο Ξενοφάνης για τον δάσκαλο του. Αυτά που έλεγε ο Σωκράτης τα υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι.

Ο Έλληνας θεός Ορφέας, γιος του Απόλλωνα, ο πιο τακτικός ταξιδιώτης της Σελήνης και του Σειρίου, μας λέει: "Η Σελήνη έχει βουνά, πολιτείες και σπίτια, η επιφάνειά της είναι έδαφος όπως της γης και κατοικείται από θεϊκούς κατοίκους". Τις πληροφορίες αυτές μας τις δίνουν ο Πλούταρχος και ο Διογένης ο Λαέρτιος.

Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης. Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη και επιμένει στο θέμα των κατοίκων της σελήνης, ότι είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη.

Οι Τελχίνες της Ρόδου και οι Κάβειροι της Σαμοθράκης εξαφανίστηκαν μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Η τεχνολογική τους εξέλιξη ήταν τέτοια που τους επέτρεπε να εγκαταλείψουν την γη και να σωθούν στην Σελήνη ή τον Άρη. Η άποψη μου είναι ότι επέστρεψαν στις βάσεις τους στην Σελήνη και τον Άρη αντίστοιχα, βάσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους θεούς κατά τον εποικισμό της γης.

Ο Νονός αναφέρει ότι ο Φαέθων έκανε 30 περιστροφές γύρω από το φεγγάρι, ταξίδεψε στην Αφροδίτη και επισκεπτόταν τον Β. και Ν. Πόλο.

Ο Διόνυσος και ο Ηρακλής πήγαν στην Σελήνη και ο Ίδμων, όπως αναφέρει ο Νονός, ταξίδεψε στην Σελήνη με το άρμα του που έμοιαζε με απαστράπτοντα κομήτη και δίνει ακριβέστατες πληροφορίες για την αθέατη πλευρά της σελήνης, κάτι που πριν λίγα χρόνια έκανε ο σύγχρονος άνθρωπος.

Ο Ελληνικής καταγωγής Λουκιανός από την Σαμοσάτα της Συρίας έζησε το 120 μ.χ. Στο βιβλίο του "Αληθινή Ιστορία" αν και το χαρακτηρίζει παραμύθι, εν τούτοις δίνει πληροφορίες επιστημονικά απόλυτα ακριβείς, οι οποίες επαληθεύτηκαν στην εποχή μας. Τις πληροφορίες αυτές, εάν δεν υπήρχαν ανάλογες εμπειρίες, ήταν αδύνατον να τις φαντασθεί άνθρωπος.

Πήγαινε με ένα καράβι που το πήρε ο αέρας για εφτά μερόνυχτα και την όγδοη ημέρα έφτασε στο φεγγάρι (τόσο κάνουν τα σύγχρονα διαστημόπλοια του ανθρώπου για το φεγγάρι). Μπήκε μέσα σ' ένα πηγάδι που από πάνω είχε καθρέφτες και έβλεπε όλη τη γη (πρόκειται για υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο που ο άνθρωπος ακόμη δεν το έχει φτιάξει, γιατί με αυτό έβλεπε και τους ανθρώπους στην γη). Βασιλιάς της Σελήνης ήταν ο Ενδυμίωνας που τον πήραν από την γη και τον πήγαν στο φεγγάρι και τον έκαναν βασιλιά.

Περιγράφει τρικινητήρια αεροπλάνα ("τρικέφαλοι αλογογύπες που πετούσαν"), περιγράφει σύγχρονες διόπτρες ("έβαζαν και έβγαζαν τα μάτια τους που μπορούσε να τα φορά ο καθένας και έβλεπαν πολύ μακρυά"), περιγράφει πολεμιστές με διαστημική στολή που είχε δύο κέρατα - "κεραίες". Ο στρατός αυτός ήταν του Φαέθοντα και επειδή ήταν άνθρωποι σαν εμάς και η θερμοκρασία της σελήνης μεγάλη, γι' αυτό φορούσαν τις διαστημικές στολές.

Περιγράφει ταξίδια στ' άστρα του ζωδιακού, καθώς και προσθαλάσσωση ίδια με αυτή των συγχρόνων κοσμοναυτών και μάλιστα στην περιοχή των Βερμούδων. Επισκέφθηκε τα νησιά των Μακάρων (Σείριος) και δεν ήθελε να φύγει αφού σε λίγα χρόνια θα γύρναγε πίσω.

Τέλος, περιγράφει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων της Σελήνης και του Σειρίου όπου έγιναν αερομαχίες και χρησιμοποιήθηκαν τρομερά όπλα και νίκησαν οι Σείριοι. Όπως φαίνεται, ο Λουκιανός διάβασε κάποιο χειρόγραφο που έγραφε για όλα αυτά και επειδή του φαινόταν εξωφρενικά τα αποκάλεσε παραμύθι, τα έγραψε και τα ονόμασε αληθινή ιστορία.

Η δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, η Άρτεμη, χρημάτισε βασίλισσα της σελήνης. Ο Πυθαγόρας, γιος του Απόλλωνα κατά μία παράδοση, επέμενε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους της γης. Ο Πυθαγόρας αφηγείται επίσης ότι έκανε στροφές γύρω από την σελήνη με τα αστρόπλοια των θεών που κατοικούσαν στο φεγγάρι και με τα όντα αυτά είχε δημιουργήσει φιλία, ενώ αναφέρει ότι η σεληνιακή ημέρα είναι 15 φορές μεγαλύτερη από της γης, όπως και είναι.

Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι όπως άκουσε από μαρτυρίες πολλές φορές, ο Πυθαγόρας μπορούσε την ίδια στιγμή να βρίσκεται σε δύο διαφορετικά μέρη - ιδιότητα που έχει μόνο το ηλεκτρόνιο του ατόμου - και έκανε ταξίδια στον Άδη ακολουθώντας την διαδρομή του Προμηθέα. Ο Πυθαγόρας μπορούσε να αιωρείται και να γίνεται αόρατος ή να βρίσκεται ταυτόχρονα σε δύο μέρη. Τον δίδαξε ο Απόλλωνας, όπως τον Αρισταία και τον ιερέα του Άβαρι.

Οι θεϊκοί κάτοικοι της σελήνης είναι πιο ψηλοί από τους κατοίκους της γης, ξανθοί και πολύ όμορφοι. Όλες οι γνώσεις του Πυθαγόρα, Μαθηματικά, Μουσική, Γεωμετρία, Φυσική είναι δοτές γνώσεις που πήρε από τους ουράνιους με τους οποίους είχε συνεχή επαφή. Το 1950 σε ναό των Μαγιάς στο Μεξικό βρέθηκε χάρτης της αθέατης πλευράς της σελήνης, ο οποίος αποδείχτηκε απόλυτα ακριβής συγκρινόμενος με τους πρόσφατους που έφεραν τα διαστημόπλοια. Η πρώτη χαρτογράφηση της αθέατης πλευράς της σελήνης από τον άνθρωπο έγινε την 7-10-1959, επομένως ο παλαιός χάρτης βρέθηκε στην γη ή από επίσκεψη γήινων στο φεγγάρι ή από επίσκεψη εξωγήινων στην γη.

Η σελήνη, σύμφωνα πάντα με τα Σανσκριτικά κείμενα και την Ινδουϊστική θρησκεία, σε κάποια απώτατη εποχή δεν υπήρχε σαν δορυφόρος της γης. Αργότερα η γη είχε τρεις δορυφόρους. Την εποχή που η γη δεν είχε δορυφόρους, οι άνθρωποι είχαν ανάστημα ύψους 1.20-1.50 μέτρων. Όταν είχε τρεις δορυφόρους τότε οι άνθρωποι είχαν ανάστημα 2.50-12.00 μέτρα και τέλος με ένα δορυφόρο έχουν το ύψος του σημερινού ανθρώπου 1.60-2.00 μέτρα, λόγω βαρύτητας (g = 9.81m / sec2).

Πηγή: "Έλληνες, οι γιοι των Θεών", Γεράσιμος Καλογεράκης


...Ας δούμε τώρα και τι αναφέρουν οι ερευνητές/επιστήμονες από το Μεσαίωνα μέχρι και σήμερα.

Η αποστολή του "Απόλλων 13", με μικρή ποσότητα εκρηκτικών που πυροδότησε, προκάλεσε αρμονικές δονήσεις που κράτησαν 3 ώρες και 30' και η ΝΑΣΑ αρκέστηκε να πει: "Κάτι περίεργο συμβαίνει στο εσωτερικό της σελήνης για να έχουμε αυτήν την αρμονικότητα με την οποία μπορούμε να συντονίσουμε το ρολόγια μας". Η αποστολή του "Απόλλων 14" προκάλεσε και αυτή δονήσεις και η ΝΑΣΑ είπε: "Οι πιθανότητες να είναι κούφια η σελήνη είναι πολύ μεγάλες".
Εκτός από τις τεχνητές δονήσεις που προκάλεσαν οι άνθρωποι, διαπιστώθηκαν δονήσεις σε βάθος 800 χιλιομέτρων που δεν ξεπέρασαν την "βαθμίδα 2" της κλίμακας Ρίχτερ. Ήταν απόλυτα αρμονικές, φαινόμενο που επιβεβαιώνει την άποψη ότι η σελήνη είναι κούφια και ενδέχεται να είναι κατοικημένη. Οι δονήσεις αυτές επαναλαμβάνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, μια φορά τον μήνα και με την ίδια ένταση πάντα.

Οι Τάϊμς της Ν. Υόρκης έγραφαν τον Απρίλιο του 1976 ότι ο ένας από τους πέντε σεισμογράφους που τοποθέτησε ο "Απόλλων 14", εργάστηκε κανονικά μέχρι τον Μάρτιο του 1975 και κατόπιν σίγησε. Το περίεργο είναι ότι μετά από ένα μήνα σιγής λειτούργησε ξανά και κανονικά. Επίσης, ένα άλλο μηχάνημα που είχε σιγήσει για 4 ολόκληρα χρόνια λόγω υπερβολικής ζέστης της σεληνιακής επιφάνειας, άρχισε και αυτό να λειτουργεί κανονικά για πρώτη φορά μαζί με το προηγούμενο αν και δεν ήταν συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Ο "Απόλλων 16" κατά την διάρκεια του ταξιδιού του προς την σελήνη, έχασε ξαφνικά τον αυτόματο έλεγχο της πορείας χωρίς εξήγηση και χωρίς εξήγηση τον επανήυρε ξαφνικά.

Moon-Sea Of Crises
Στο εσωτερικό του κρατήρα "Ρέητζερ" το διαστημόπλοιο "Ρέητζερ 7" τράβηξε από απόσταση 5 χιλιομέτρων μια φωτογραφία, λίγο πριν πέσει στη σελήνη. Η φωτογραφία παρουσίαζε μια σειρά από παράξενα αντικείμενα που η ΝΑΣΑ τα χαρακτήρισε πέτρες, ενώ διάφοροι ερευνητές μίλησαν για ΑΤΙΑ. Τον Φεβρουάριο του 1973 το Σοβιετικό "Λούγχοντ 2" σιην θάλασσα της Γαλήνης, βρήκε μια μεταλλική πλάκα μήκους ενός μέτρου ασυνήθους στιλπνότητας και πολύ μικρής ηλικίας.

Στην ίδια αυτή θάλασσα παρατηρήθηκαν πυραμίδες στην ίδια ακριβώς διάταξη με τις πυραμίδες της Αιγύπτου όπως υποστηρίζει ο Ρώσος επιστήμονας Αλεξάντερ Αβράμωφ. Γιατί η ΝΑΣΑ προσελήνωσε πολλές από τις αποστολές της στην θάλασσα της Γαλήνης; Μήπως κάποιο μυστικό την υποχρέωσε σε αυτή την απόφαση; Τα διαστημόπλοια "Λούνα 9" και "Όρμπιτερ 2", φωτογράφησαν οκτώ ορελίσκους όμοιους με αυτούς της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο, ύψους ουρανοξύστη. Σε φωτογραφίες που πάρθηκαν από διαστημόπλοια και χαρακτηρίστηκαν απόρρητες, φαινόταν ένας φωτεινός συμμετρικός σταυρός. Εμφανίστηκε ξαφνικά και ξαφνικά χάθηκε. Παρακάτο παραθέτουμε διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις που κατά καιρούς κατέγραψαν διάφορα περίεργα φαινόμενα στην επιφάνεια της σελήνης.

  • 11-3-1587: Οι αστρονόμοι της εποχής παρατηρούν με γυμνό μάτι ένα λαμπρό αστέρι πάνω στο φεγγάρι ανάμεσα στα δύο άκρα του ηλιακού μηνίσκου.
  • 12-11-1671: Παρατηρείται στην επιφάνεια της σελήνης ένα λευκό σύννεφο αν και η σελήνη δεν έχει σύννεφα.
  • 1783 & 1784: Παρατηρούνται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, κινούμενα φώτα στην σεληνιακή επιφάνεια.
  • 1794: Ένα περίεργο αντικείμενο πετούσε πάνω από την σελήνη.
  • 7-9-1800: Οι Γάλλοι αστρονόμοι παρατηρούν, κατά την διάρκεια μιας έκλειψης, σειρά από κινούμενα φώτα που αλλάζουν συνεχώς σχηματισμούς και αφού ευθυγραμμίστηκαν εξαφανίστηκαν.
  • 4/5/6/7-2-1821, α/6-5-1821, 11-7-1821, 28/29-11-1821: Στις παραπάνω ημερομηνίες και σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του 1821, οι αστρονόμοι παρατηρούν πλήθος από ανεξήγητα φώτα να κινούνται στην επιφάνεια της σελήνης και μετά από ορισμένους σχηματισμούς που πήραν εξαφανίστηκαν.
  • 22-1-1825, 12-4-1826, 7-3-1826, 22-12-1835: Σε όλες τις παραπλεύρως ημερομηνίες παρατηρήθηκε μεγάλη δραστηριότητα φωτεινών αντικειμένων με σημείο αναφοράς γύρω και μέσα στην "θάλασσα των Κρίσεων".
  • Αρχές 1860. 10-6-1866, 7-5-1867 & όλο το 1869: Καθ' όλη τη διάρκεια του 1860 παρατηρείται μεγάλη δραστηριότητα φωτεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης και ιδιαίτερη έξαρση στις παραπάνω ημερομηνίες όπου παρατηρήθηκαν και χαρτογραφήθηκαν κωνικές κατασκευές μέσα και έξω από τον κρατήρα του "Λινέ" ο οποίος έχει βάθος 360 μέτρα και διάμετρο 10 χιλιόμετρα. Οι αστρονόμοι έμειναν άφωνοι όταν πέντε χρόνια αργότερα διαπίστωσαν ότι ο κρατήρας είχε εξαφανιστεί.
  • 1871: Παρατηρούνται πάνω από 1500 φωτεινά αντικείμενα στην επιφάνεια της σελήνης με συχνότητα εμφανίσεως καθημερινά.
  • 5-2-1877: Στον κρατήρα "Εύδοξος" φαίνεται για πολλές μέρες μια φωτεινή γραμμή μεγάλου μήκους.
  • 21-3-1877 & 4-5-1877: Το εσωτερικό του κρατήρα "Πρόκλος" είναι κατάφωτο από πάρα πολλά κινούμενα φώτα.
  • 1879: Το έτος αυτό έχουμε πλήθος εμφανίσεων φωτεινών αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης. Ο κρατήρας του "Υνγίνου" παρουσίαζε φωτεινότητα σαν να φωτιζόταν από κάποια πηγή φωτός, ενώ έξω από αυτόν φωτεινά αντικείμενα άλλαζαν συνέχεια σχηματισμούς. Στον κρατήρα "Φρακαστόριους" φάνηκε ένας φωτεινός κύκλος που στην συνέχεια πήρε σχήμα κώνου. Πριν το 1879 δεν υπήρχε καμμιά κωνική κατασκευή ενώ σήμερα οι κωνικές κατασκευές ξεπερνούν τις 1000.
  • 23-1-1880: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν επί αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης σαν να γινόταν σινιάλο.
  • 4-7-1881: Δύο πυραμιδοειδείς φωτεινές προεξοχές παρατηρήθηκαν στον σεληνιακό ορίζοντα.
  • 8-5-1881: Περίπου 1.000 φωτεινές δέσμες φάνηκαν στην "θάλασσα των Κρίσεων". Στο ίδιο σημείο εντοπίστηκε αργότερα μια γέφυρα η οποία μετά από μερικά χρόνια εξαφανίστηκε.
  • 24-4-1882: Παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων αντικειμένων στον κρατήρα "Αριστοτέλης".
  • 26-3-1882: Στην "θάλασσα των Κρίσεων" παρουσιάζονται αμέτρητα φωτεινά αντικείμενα διαφόρων σχημάτων.
  • 23-11-1887: Μια κοκκινωπή σκιά παρατηρείται στον κρατήρα "Πλάτων".
  • 15-7-1888: Παρατηρήθηκε ξαφνικά ένα φωτεινό στίγμα στην επιφάνεια της σελήνης δέκα φορές φωτεινότερο από αυτήν. Προσεληνώθηκε στις σεληνιακές Άλπεις, παρέμεινε 20' και μετά χάθηκε. Στο σημείο προσεληνώσεως έμεινε μια περιφέρεια που άλλαζε συνέχεια χρώματα.
  • 10-9-1889: Στον κρατήρα του "Πλίνιου" φάνηκε ένα κυκλικό φως με στίγμα στο κέντρο.
  • 7-11-1891: Φωτεινές γραμμές αναβόσβυναν σαν σινιάλο για αρκετές ώρες στην επιφάνεια της σελήνης.
  • 1892, 1896, 1899: Καθ' όλη τη διάρκεια των ετών αυτών παρατηρείται μεγάλος αριθμός κινουμένων φώτων στην επιφάνεια της σελήνης.
  • 23-4-1915: Μια φωτεινή ακτίνα παρατηρείται στον κρατήρα "Κλάβιου".
  • 15-1-1915: Επτά φωτεινά αντικείμενα σχημάτιζαν το Ελληνικό γράμμα "Γ" στην επιφάνεια της σελήνης.
  • 10-10-1916: Ένα φωτεινό τρίγωνο παρατηρείται στον κρατήρα του "Πλάτωνα".
  • Από το 1922 έως το 1980: Έχουν παρατηρηθεί στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 200 θόλοι διαμέτρου 250-300 μέτρων, που κινούνται και αλλάζουν θέση, πιθανώς επιφανειακές κατασκευές τύπου "Ιγκλού", λυόμενες και προκατασκευασμένες.
  • 14-6-1940: Δυο φωτεινές στήλες παρατηρούνται στον κρατήρα του "Πλάτωνα".
  • 7-4-1944: Παρατηρείται ανεξήγητη λάμψη στην επιφάνεια της σελήνης.
  • 19-10-1945: Τρία έντονα φώτα παρατηρούνται στο τείχος του "Δαρβίνου".
  • Από το 1950 έως το 1960: Παρατηρήθηκαν κωνικές κατασκευές που πολλαπλασιαζόταν κατά ασυνήθιστο τρόπο αφού το 1865 υπήρχαν δύο και σήμερα υπάρχουν πάνω από 1000.
  • 7-3-1950: Φωτογραφίζονται κινούμενα φώτα στην επιφάνεια της σελήνης.
  • 18-9-1953: Κάτι σαν νησί υψώθηκε πάνω από την επιφάνεια της σελήνης.
  • 8-9-1955: Δυο λάμψεις παρατηρήθηκαν στην περιοχή του "Ταύρου".
  • 24-5-1955: Μια αστραπή παρατηρείται στον νότιο πόλο της σελήνης.
  • 18-3-1958: Οι Άγγλοι αστρονόμοι Τ. Ο'Νήλ και Χ. Π. Γουέλκινς, παρατηρούν μια γέφυρα στην επιφάνεια της σελήνης η οποία μετά από μερικές μέρες εξαφανίστηκε.
  • 29-9-1958: Στην επιφάνεια της σελήνης παρατηρούνται φωτεινά γραμμικά σύμβολα σαν γράμματα αλφαβήτου.
  • 3-11-1958: Παρατηρούνται κινούμενα φώτα και απελευθέρωση αερίων στην επιφάνεια της σελήνης, ενώ ένα κόκκινο φως εκινείτο πολύ αργά.
  • 5-11-1959: Φώτα αναβόσβυναν σαν σινιάλο για πολλή ώρα.
  • 17-11-1959: Ένα φωτεινό αντικείμενο αναβόσβυνε στον κρατήρα του "Πλάτωνα".
  • 13-9-1959: Φωτογραφήθηκαν δυο φωτεινά αντικείμενα που έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης με μεγάλη ταχύτητα, ενώ ένα φωτεινό σύννεφο ήταν πάνω από την περιοχή "Λιτρώφ". Η σελήνη δεν έχει σύννεφα.
  • 1960: Η σκοτεινή πλευρά του κρατήρα "Βιτέλο" φωτιζόταν επί 5'.
  • 1961: Πέντε φωτεινά αντικείμενα αναβόσβυναν και έφευγαν από την επιφάνεια της σελήνης. Με την απομάκρυνσή τους παρατηρήθηκε απελευθέρωση αερίων.
  • 1963: Πολλά κόκκινα αντικείμενα κινούνται στην επιφάνεια.
  • 21-6-1964: Μια μαύρη σκιά κινείται στο Ν. ημισφαίριο της σελήνης.
  • 3-7-1965: Για 70' λεπτά, στην περιοχή του "Αριστάρχου" παρατηρούνται φωτεινές αναλαμπές.
  • 6/7/8-8-1965: Και τις τρεις μέρες συνέχεια μια ισχυρή ακτίνα εκπέμπεται από την επιφάνεια της σελήνης προς άγνωστη κατεύθυνση.
  • Μάρτιος 1966: Μεγάλος αριθμός φωτεινών αντικειμένων σε όλη την επιφάνεια.
  • 25-9-1966 & 25-10-1966: Παρατηρείται ασυνήθης αριθμός φωτεινών λάμψεων στον κρατήρα του "Πλάτωνα" και στην περιοχή "Γκασέντι" για μια ώρα.
  • 4-2-1966: Το Σοβιετικό διαστημόπλοιο "Λούνα 9" φωτογραφίζει στην "θάλασσα των Καταιγίδων" πυργοειδείς κατασκευές διατεταγμένες σε ευθείες γραμμές.
  • 11-9-1967: Ένα μαύρο σύννεφο με κόκκινο περίγραμμα παρατηρήθηκε στη "θάλασσα της Γαλήνης".
  • 24-12-1968: Ο "Απόλλων 8" περιστρέφεται γύρω από την σελήνη. Οι αστροναύτες είδαν ένα τεράστιο ΑΤΙΑ και το φωτογράφησαν. Είχε επιφάνεια 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
  • 22-5-1969: Ο "Απόλλων 10" περιφερόταν γύρω από την σελήνη και η σεληνάκατος πήγαινε για προσελήνωση και ενώ απείχε από το έδαφος 7.200 μέτρα, ένα ΑΤΙΑ από την επιφάνεια της σελήνης σηκώθηκε κάθετα και πήγε και την συνάντησε. Οι αστροναύτες το φωτογράφησαν και το κινηματογράφησαν.
  • 16-7-1969: Όταν ο "Απόλλων 11" κατευθυνόταν προς την σελήνη, ένα ΑΤΙΑ πήγε τον συνάντησε και τον συνόδευσε μέχρι την σελήνη.
  • 19-7-1969: Όταν η σεληνάκατος του "Απόλλων 11" προσεληνώθηκε συνοδευόταν από δύο μεγάλα ΑΤΙΑ τα οποία κινηματογραφήθηκαν από τους αστροναύτες. Τα δύο ΑΤΙΑ φεύγοντας, πολλαπλασίασαν τπν φωτεινότητα τους. Αργότερα εμφανίστηκε ένα πολύ μεγάλο ΑΤΙΑ και το συνόδευαν 10 μικρότερα.
  • Τέλος, ο "Απόλλων 17" φωτογράφησε και αυτός δύο ΑΤΙΑ κατά την διαδρομή του προς την σελήνη.

Οι κρατήρες Λιναίου-Ευδόξου-Μίστερ έχουν γίνει εστίες συγκεντρώσεων φωτεινών αντικειμένων. Ο κρατήρας του "Αριστάρχου" είναι ο πιο αινιγματικός και συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες να υπάρχουν σ' αυτόν είσοδοι για το εσωτερικό της σελήνης. Ομάδες επιστημόνων που συνεργάστηκαν ανεξάρτητα από την ΝΑΣΑ, υπολογίζουν καταμετρημένες περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων και αντικειμένων στην επιφάνεια της σελήνης πάνω από 1000 περιπτώσεις. Κατά την διάρκεια του ερευνητικού προγράμματος "Απόλλων", η ΝΑΣΑ κατέγραψε πάνω από 2.000 περιπτώσεις εμφανίσεως φώτων στην επιφάνεια της σελήνης, όπως επίσης παρατήρησε και ένα τεράστιο μαύρο σώμα μήκους 250.000 μέτρων και πλάτους 50.000 μέτρων που πετούσε πάνω από την σελήνη. Ο αστροφυσικός Δρ. Μόρις Τζέσαπ του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν λίγο πριν "τον αυτοκτονήσουν" δήλωσε:

Όλα τα φώτα κατευθύνονται από λογικά όντα που εξυπηρετούν κάποια σκοπιμότητα άγνωστη σ' εμάς. Οι κατασκευές που παρατηρούνται στην επιφάνεια της σελήνης και έχουν εμφανισθεί τα τελευταία διακόσια χρόνια, είναι έργο νοημόνων όντων που έχουν βάση το εσωτερικό της σελήνης. Δεν υπάρχει περίπτωση τα παραπάνω φαινόμενα να είναι οφθαλμαπάτες γιατί οι φωτογραφικοί φακοί δεν παθαίνουν παραισθήσεις και φωτογραφίζουν μόνον υπαρκτά αντικείμενα. Το φεγγάρι δεν είναι νεκρό. Είναι ένα κοσμικό εργαστήριο νοημόνων όντων, τους σκοπούς των οποίων γνωρίζουν οι ιθύνοντες των ΗΠΑ και δεν τους αποκαλύπτουν. Εκείνο που δημιουργεί σκέψεις, είναι ο θόρυβος που έχει γίνει για τις αποστολές στη σελήνη. Έγιναν αστρονομικά έξοδα, τοποθετήθηκαν επιστημονικά όργανα στην επιφάνεια της σελήνης και οχήματα έρευνας του δορυφόρου μας. Γιατί όλα αυτά; Για μια ανθρώπινη περιέργεια και ματαιοδοξία; Γιατί αυτή η εκνευριστική σιωπή μετά την ολοκλήρωση του διαστημικού προγράμματος "Απόλλων"; Γιατί και οι Ρώσοι σταμάτησαν ξαφνικά τα προγράμματά τους, σε μια στιγμή που το ταξίδι στη σελήνη θα ενίσχυε το γόητρό τους; Το φεγγάρι ξεχάστηκε, παραμένει σιωπηλό για να εμπνέει τους ερωτευμένους και τους ποιητές. Τι συμβαίνει;

Και ξαφνικά χωρίς τίποτε να το δικαιολογεί, την 12-12-1996 η ΝΑΣΑ ανακοινώνει στα τηλεοπτικά μέσα: "Μπορεί να υπάρχει Ζωή στη σελήνη".


Από το 1969 και μετά γίνεται ένας "πόλεμος" αντιπαραθέσων για το αν οι φωτογραφίες και τα βίντεο που τράβηξαν οι αστρόναυτες είναι αυθεντικές ή όχι, αλλά και για το αν πάτησαν στη Σελήνη. Υπάρχουν πολλά βίντεο στο διαδίκτυο που λένε πως δεν πήγαν. Οι Ρώσσοι πάντως δεν ανέφεραν τίποτα, δείγμα πως η σιωπή τους με οδηγεί στο συμπέρασμα πως όντως πάτησαν.

Και εδώ θα πω τη γνώμη μου, την οποία επεξεργάστηκα πολλές φορές πριν την καταθέσω δημόσια για πρώτη φορά στον Εσώτερο Κύκλο. Οι Αμερικανοί όντως πάτησαν στη Σελήνη, αλλά όχι στα τυφλά (ήταν διαβασμένοι!). Πήραν τα δείγματα, τράβηξαν φωτογραφίες και βίντεο, αλλά βρήκαν και είδαν πράματα που η ανθρωπότητα δεν ήταν και δεν είναι ακόμη έτοιμη να τα δεχθεί ως αλήθεια. Έτσι έστησαν μια ψεύτικη προσελήνωση στη Γη για να παραπλανήσουν το κόσμο, να δουν αντιδράσεις και από τις δυο πλευρές, να υποψιάσουν τον κόσμο πως ίσως και να υπάρχει κάποιος εξωγήινος πολιτισμός, αλλά ταυτόχρονα "έσπρωξαν" και το ψεύτικο! Για ποιό λόγο όμως να κάνει κάτι τέτοιο; Για να θεωρηθεί η ΝΑΣΑ αναξιόπιστη από τη μια, αλλά και πως όντως κάτι τρέχει!!! Μισή αλήθεια μας είπαν δηλαδή, την άλλη μισή αργότερα(!). Από τότε και μέχρι σήμερα αμέτρητες ταινίες για εξωγήινους, αμέτρητες καθημερινά θεάσεις Αγνώστων Ταυτότητος Ιπτάμενων Αντικειμένων...

Σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, στην σκοτεινή πλευρά της σελήνης υπάρχει (ή υπήρχε) βάση εξωγήινων! Δεν το λέμε εμείς, αλλά αρκετοί άνθρωποι εκ των οποίων και ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στο φεγγάρι...
Το ότι σταμάτησε από τότε κάθε αποστολή για την σελήνη (ή σκέψεις για γήινη βάση στην σελήνη) δεν είναι περίεργο; Ας τα πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

Σύμφωνα με τον Neil Armstrong, οι εξωγήινοι έχουν βάση στο φεγγάρι και θέλουν να μείνουμε μακριά του! Ο Milton Cooper, ναυτικός υπάλληλος της υπηρεσίας πληροφοριών (N.S.A.), είπε ότι στον κύκλο της N.S.A. την αποκαλούσαν "Luna". "Την Luna την ανακάλυψαν και μαγνητοσκόπησαν οι αστροναύτες του Apollo. Η βάση έδειχνε σαν μεταλλείο που χρησιμοποιούσε μεγάλες μηχανές και υπήρχαν εκεί μητρικά-σκάφη", είχε πει ο Cooper. Σύμφωνα με τις έως τώρα μη επιβεβαιωμένες εκθέσεις, ο Neil Armstrong και ο Edwin "Buzz" Aldrin είδαν u.f.o.'s λίγο μετά την ιστορική πρώτη "απόβαση" του ανθρώπου στο φεγγάρι στις 21 Ιουλίου του 1969.

Ανώνυμοι ερασιτέχνες ραδιοφώνων παρέκαμψαν τις συχνότητες της NASA και κατέγραψαν τα ακόλουθα (καταγράφουμε μεταφρασμένα):

- NASA: Τι είναι;
- Apollo: Αυτά τα "μωρά" είναι τεράστια! Θεόρατα!! Ω Θεέ μου, δεν θα το πιστέψετε! Σας λέω είναι σκάφη εδώ, παραταγμένα στην μακρινή πλευρά, στην άκρη ενός κρατήρα. Είναι εδώ στο φεγγάρι και μας παρακουλουθούν!!!

Το 1979, ο Maurice Chatelain, πρώην αρχηγός των συστημάτων επικοινωνίας της NASA, επιβεβαίωσε ότι ο Armstrong και το υπόλοιπο πλήρωμα του Apollo είδαν 2 εξωγήινα σκάφη στην άκρη ενός κρατήρα. "Η συνάντηση ήταν γνωστή στην NASA αλλά κανείς δεν είχε μιλήσει μέχρι τώρα". Ακόμα είπε πως σε αρκετές περιπτώσεις διακόπηκε η ραδιοεκπομπή του Apollo ώστε να κρύψει τα νέα από την κοινή γνώμη. Στην συνέχεια λέει ότι "οι αποστολές Apollo και Gemini πάντα ακολουθούνταν σε απόσταση και μερικές φορές πολύ κοντά απο εξωγήινα σκάφη".

Σε κάθε περιστατικό, η αποστολή το ανέφερε στην βάση και αυτοί τους έλεγαν να σιωπούν. Νομίζω ότι ο W.Schirra, μέλος του Mercury 8, ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το κωδικό όνομα "Αγιος Βασίλης" για να καταδείξει την παρούσια εξωγήινου σκάφους. Ωστόσο, οι αναφορές του δεν τράβηξαν τα μάτια του κόσμου. Αυτό ίσως το κατάφερε ο J.Lovell, ο οποίος περνώντας απο την σκοτεινή πλευρά της σελήνης είπε: "Παρακαλώ να ξέρετε είναι ένας Άγιος Βασίλης εδώ!". Παρόλο που αυτό έγινε ανήμερα χριστουγέννων του 1968 πολλοί άνθρωποι ένιωσαν ένα κρυμμένο νόημα στα λόγια του.

Οι φήμες υπάρχουν. Η NASA μπορεί να είναι πολιτική αντιπροσωπεία, αλλά τα πρόγραμματά της χρηματοδοτούνται από τον αμυντικό προϋπολογισμό και οι αστροναύτες της υπόκεινται στους στρατιωτικούς κανονισμούς ασφαλείας. Χώρια που η N.S.A. αποθηκεύει όλες τις ταινίες και πιθανόν και τις ραδιοεκμπομπές, υπάρχουν και οι καταθέσεις των Ο.Binder, Dr. G.Henderson και M.Chatelain ότι στους αστροναύτες τους είχε απαγορευτεί να μιλήσουν. O Cooper κατέθεσε σε επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών ότι είχε δεί μαζί με άλλον αστροναύτη εξωγήινο σκάφος στην επιφάνεια της σελήνης. Αν δεν είναι αυτό μυστικό, γιατί κρατείται μυστικό απο την ανθρωπότητα το όλο θέμα;

Ένας επιστήμονας που θέλησε να παραμείνει ανώνυμος ανέφερε μία κουβέντα με τον Armstrong σε συμπώσιο της NASA:

- Επιστήμονας: Τι έγινε με το Apollo 11;
- Armstrong: Ήταν εκπληκτικό! Πάντα υποθέταμε ότι μπορεί να υπάρχει ζωή, αλλά ζήσαμε τα "στοιχεία" και μας προειδοποίησαν. Μετά από αυτό δεν υπήρξε ποτέ ξανά σκέψη για βάση στην σελήνη από την πλευρά μας.
- Επιστήμονας: Πώς εννοείς ότι σας προειδοποίησαν;
- Armstrong: Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες εκτός από το να σου πω ότι τα σκάφη τους ήταν έτη φωτός μπροστά στην τεχνολογία και πάρα πολύ μεγαλύτερα από τα δικά μας. Φίλε, ήταν τεράστια και... απειλητικά!!!
- Επιστήμονας: Μα η NASA είχε κάλες αποστολές στην σελήνη...
- Armstrong: Φυσικά! Η NASA είχε δεσμευτεί στα μάτια του κόσμου και δεν μπορούσε να ρισκάρει τον πανικό επί γης. Όμως σίγουρα ήταν κάτι "πεταχτές" αποστολές και πάλι πίσω.

Ο Neil A. Armstrong επιβεβαίωσε ότι η κουβέντα είναι αληθινή, αλλά αρνήθηκε να κάνει κάποιο περαιτέρω σχόλιο πέρα από την αναγνώριση ότι η C.I.A. ήταν πίσω απο το "cover up"...

10 χρόνια μετά τις προσεληνώσεις, ο Μάουρις Τσατελέϊν, πρώην διευθυντής των συστημάτων τηλεπικοινωνιών της NASA, επιβεβαίωσε ότι ο Άρμστρονγκ πράγματι ανάφερε ότι είδε δύο Α.Τ.Ι.Α. στην άκρη ενός κρατήρα. "Η συνάντηση ήταν κοινή γνώση μέσα στη NASA", αποκάλυψε, "αλλά κανείς δεν μιλούσε γι' αυτό μέχρι τώρα".

Ένας ακόμα επίσημος της NASA, o Κρίστοφερ Κραφτ, ο οποίος ήταν διευθυντής της βάσης εντοπισμού στο Χιούστον κατά την διάρκεια των αποστολών "Απόλλων", αποκάλυψε τον ακόλουθο διάλογο μεταξύ των Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και του Ελέγχου της Αποστολής, αφότου έφυγε από την NASA:

- Απόλλων11: Αυτά είναι γιγαντιαία πράγματα. Όχι, όχι, όχι, αυτό δεν είναι οφθαλμαπάτη. Κανείς δεν πρόκειται να το πιστέψει!
- Έλεγχος Αποστολής (Χιούστον): Πως... πως... πως; Tι διάολο συμβαίνει; Τι πάει στραβά με εσάς;
- Απόλλων11: Είναι εδώ, κάτω από την επιφάνεια.
- Έλεγχος Αποστολής: Τι είναι εκεί; -διακοπή επικοινωνίας- έλεγχος παρεμβολών καλεί Απόλλων11.
- Απόλλων11: Είδαμε κάποιους επισκέπτες. Ήταν εδώ για λίγο, παρατηρούσαν τα όργανα.
- Έλεγχος Αποστολής: Επανέλαβε την τελευταία πληροφορία σου.
- Απόλλων11: Επαναλαμβάνω, βρίσκονται εδώ άλλα διαστημόπλοια. Είναι ευθυγραμμισμένα πάνω, στην άλλη πλευρά του κρατήρα.
- Έλεγχος Αποστολής: Επανέλαβε... επανέλαβε!
- Απόλλων11: Ας εξετάσουμε αυτή την τροχιά, ε... Σε 625 προς 5... σύνδεση αυτόματης αναμετάδοσης... Τα χέρια μου τρέμουν άσχημα, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Να το κινηματογραφήσω; Θεέ μου, εάν αυτές οι καταραμένες κάμερες κατέγραψαν κάτι; Τι κάνουμε μετά;
- Έλεγχος Αποστολής: Κατέγραψες κάτι;
- Απόλλων11: Δεν είχα κάποιο φιλμ πρόχειρο στα χέρια μου. Τρία πλάνα από τους δίσκους ή οτιδήποτε ήταν αυτά που καταστρέψανε το φιλμ.
- Έλεγχος Αποστολής: Έλεγχος, έλεγχος εδώ. Είσαι καθοδόν; Έχει τελειώσει η αναταραχή με τα Α.Τ.Ι.Α.;
- Απόλλων11: Έχουν προσεδαφιστεί εδώ. Είναι εδώ και μας παρακολουθούν.
- Έλεγχος Αποστολής: Οι καθρέπτες, οι καθρέπτες... τους έχετε στήσει;
- Απόλλων11: Ναι, βρίσκονται στο σωστό σημείο. Αλλά οποιοσδήποτε έχει κατασκευάσει αυτά τα διαστημόπλοια σίγουρα μπορεί να έρθει αύριο και να τους αφαιρέσει. Όβερ και κλείνω.

Eάν αυτή η αναφορά από το "Απόλλων" ήταν η μόνη, θα μπορούσαμε πιθανόν να καταλογίσουμε τα όσα αναφέρονται σε αυτή ως επιδράσεις του διαστήματος ή ως κάποια άλλα άγνωστα και ανώμαλα σεληνιακά φαινόμενα. Ωστόσο, υπήρξαν αρκετές άλλες "επαφές" μεταξύ σκαφών της NASA και Α.Τ.Ι.Α., κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του '90 όταν, σύμφωνα με τον συγγραφέα Γουίλιαμ Κίλνερ, καταγράφηκε ο ακόλουθος διάλογος μεταξύ του Ντέιβιντ Γουόκερ, του διαστημικού λεωφορείου "Εντέβορ" και του ελέγχου της αποστολής.

- Γουόκερ: Άγνωστο αντικείμενο στις 3 η ώρα... Θεέ... τι είναι; Θεέ μου... έρχεται κατευθείαν πάνω μας...
- NASA: Τι είναι εκεί;
- Γουόκερ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ! Ω Θεέ μου! Πήγαινε πίσω. ΚΟΥΝΗΣΟΥ!
- NASA: Εντέβορ! Εντέβορ! Τι; ...εξήγησε...
- Γουόκερ: Τι στο... που βρισκόμαστε; Που είναι; Που... χάθηκε. ΧΑΘΗΚΕ! Όχι (ακατάληπτο)... A.T.I.A... διαστημόπλοιο... τεράστιο... ευφυές ... ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ!
- NASA: Εντέβορ... άλλαξε... ΤΩΡΑ!

H κασέτα τελειώνει απότομα με κάτι που μοιάζει να είναι η διαταγή της NASA προς τον Γουόκερ να αλλάξει ραδιοσυχνότητα.

Σύμφωνα με τον Κίλνερ, "το διαστημόπλοιο είχε το μέγεθος μιας μικρής πόλης και έλαμπε με μια ανοιχτόχρωμη πράσινη αύρα καθώς πλησίαζε το διαστημικό λεωφορείο. Σε κάποιο σημείο κατά την διάρκεια της συνάντησης, το Α.Τ.Ι.Α. άλλαξε πορεία για να αποφύγει την σύγκρουση".
Εάν αυτό ήταν πράγματι ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο, από που προέρχονταν και που πήγαινε; Aναρωτιόμαστε... Θα μπορούσε να βρίσκεται εκεί, στην αθέατη πλευρά της σελήνης, σε μια βάση εξωγήινων;



Καιρός να δραπετεύσουμε απ’ τη μιζέρια της καθημερινότητας και να πετάξουμε ψηλά... Να ταξιδέψουμε με το νου μας μέχρι την διαστημική γειτονιά μας. Στο πανέμορφο φεγγαράκι μας. Στο καταφύγιο των απανταχού ρομαντικών και ερωτευμένων! Πόσο όμως φυσική είναι η ομορφιά που διαθέτει; Και επιπλέον, μήπως αποτελεί καταφύγιο και κάποιων άλλων;

Με μια προσεκτική ερευνητική ματιά, μοιάζει σαν όλα τα περίεργα φαινόμενα του κόσμου, να έχουν συγκεντρωθεί στο φυσικό (;) μας δορυφόρο. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω συνοπτικά και όσο πιο περιεκτικά γίνεται για να μην κουράσω, κάποια μόνο απ’ τα παράδοξα στοιχεία, τα οποία λαμβάνουν χώρα στη Σελήνη. Σκοπός του ταξιδιού μας; Αυτό καθ’ αυτό το ταξίδι! Θέτοντας κίνητρα για περαιτέρω έρευνα και προβληματισμό.

1) Και πρώτα – πρώτα, η Σελήνη μας δεν θα έπρεπε καν να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Ο Ισαάκ Ασίμωφ, ο μεγάλος αυτός αστρονόμος και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας του προηγούμενου αιώνα, υπολόγισε ότι η ελκτική δύναμη που ασκεί ο Ήλιος πάνω στη Σελήνη είναι διπλάσια από αυτήν που της ασκεί η Γη, πράγμα που σημαίνει ότι ο Ήλιος φυσιολογικά θα έπρεπε να είχε αποσπάσει τη Σελήνη από τη Γη. Φαίνεται όμως, ότι κάτι την κρατάει καρφωμένη στη θέση της. Γι’ αυτό και ο Ασίμωφ, κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η Σελήνη δεν είναι φυσιολογικός δορυφόρος της Γης.

2) Η Σελήνη έχει βρεθεί πολύ μακριά απ’ τη Γη. Οι αποστάσεις, με βάση τις οποίες ένας δορυφόρος περιστρέφεται γύρω από έναν πρωτεύοντα πλανήτη, έχουν να κάνουν και με την απόσταση ασφαλείας που κρατάει ο δορυφόρος από τον πλανήτη για να μην καταστραφεί από τις παλιρροιακές δυνάμεις, οι οποίες αναπτύσσονται εξ’ αιτίας της βαρυτικής έλξης που ασκείται μεταξύ των σωμάτων. Η απόσταση αυτή είναι γνωστή σαν "όριο του Ρος". Το όριο του Ρος για τo δίδυμο Γη-Σελήνη είναι 18.261 χιλιόμετρα. Αν η Σελήνη πλησιάσει ή περάσει αυτή την απόσταση, θα διαλυθεί από τις παλιρροιακές δυνάμεις της Γης. Η Σελήνη όμως, βρίσκεται σε μέση απόσταση 384.000 χιλιόμετρα από τη Γη, δηλαδή 21 φορές μακριά από το όριο του Ρος της Γης (!), όταν οι πλησιέστεροι δορυφόροι των άλλων πλανητών βρίσκονται 1,5 φορά μακριά από το όριο του Ρος του κάθε πλανήτη.

3) Η Σελήνη είναι επίσης ο μοναδικός δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος, ο οποίος περιστρέφεται σχεδόν στο επίπεδο της εκλειπτικής (κλίση 5 μοίρες), όταν όλοι οι υπόλοιποι δορυφόροι περιστρέφονται γύρω από το ισημερινό επίπεδο κάθε πλανήτη. Έχει βρεθεί δηλαδή σε τέτοιο σημείο, ούτως ώστε τα τρία σώματα Ήλιος, Γη και Σελήνη να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο! Εξ’ αιτίας αυτής της μοναδικότητας, το σύστημα Γης-Σελήνης θεωρείται σαν "διπλό σύστημα πλανητών". Με άλλα λόγια, η Σελήνη είναι δορυφόρος και πλανήτης ταυτόχρονα!

4) Εντελώς "συμπτωματικά", η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι ίση με τη φαινόμενη διάμετρο του Ηλίου. Συγκεκριμένα, η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης από τη Γη είναι: Τόξο εφαπτομένης διαμέτρου/απόσταση, δηλαδή Arc tan (3476/ 384000) = 0,52°. Ομοίως, η φαινόμενη διάμετρος του Ήλιου είναι: Arc tan (1375000/ 149900000) = 0,52°. Δηλαδή οι δυο δίσκοι φαίνονται ακριβώς ίσοι για τον παρατηρητή από τη Γη! Αυτό έχει ως συνέπεια να δημιουργείται το καταπληκτικό φαινόμενο των ολικών ηλιακών εκλείψεων!

5) Ένα από τα πλέον μείζονα μυστήρια της συμπεριφοράς της Σελήνης είναι ότι ο δορυφόρος μας ακολουθεί μιαν αμιγώς κυκλική τροχιά, μοναδική σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα! Εάν η Σελήνη είχε δεσμευτεί από την έλξη της Γης, τότε θα είχε υιοθετήσει μιαν επιμήκη, ελλειψοειδή τροχιά, όπως οι δορυφόροι άλλων πλανητών. Επιπλέον, στρέφει πάντοτε την ίδια πλευρά της προς τη Γη, εμφανίζει δηλαδή σύγχρονη τροχιά. Η Σελήνη κατά συνέπεια, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της σε ίσο χρόνο, στον οποίο περιφέρεται και γύρω από τη Γη. Σε ακριβώς 29,53 ημέρες!
Κατ’ αντιπαραβολή, φανταστείτε έναν παρατηρητή, ο οποίος κάθεται στο κέντρο ενός τραπεζιού ενώ κάποιος άλλος γυρίζει γύρω-γύρω απ’ το τραπέζι, κατά τέτοιον τρόπο ούτως ώστε αυτός που κάθεται στο τραπέζι να βλέπει πάντοτε το ανφάς του προσώπου αυτού που περιστρέφεται γύρω του. Αυτή η συγκεκριμένη τροχιά δίνει αρκετά πλεονεκτήματα σε κάποιον που θα αποφάσιζε να...κρυφτεί (λέμε τώρα ) στη Σελήνη!
Η θεατή πλευρά αποτελεί φυσική ασπίδα της αθέατης πλευράς της Σελήνης στις εκπομπές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Όταν οι αποστολές "Απόλλων", βρίσκονταν σε τροχιά γύρω απ’ τη Σελήνη και περνούσαν πίσω απ’ την αθέατη πλευρά, στο Χιούστον σήμαινε συναγερμός! Η επαφή με το διαστημόπλοιο χάνονταν για αρκετά λεπτά, οι επικοινωνίες διεκόπτονταν τελείως και στη Γη είχαν... μαύρα μεσάνυχτα για την κατάσταση αλλά και την ύπαρξη του διαστημοπλοίου. Συνεπώς, με αυτόν τον τρόπο η αθέατη πλευρά προστατεύεται από μια φυσική ασπίδα.

6) Η Σελήνη είναι κομματάκι... μεγάλη για να αποτελεί φυσικό δορυφόρο της Γης! Μεγάλη, όσο κανείς άλλος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος σε σχέση με τον πρωτεύοντα πλανήτη του. Με διάμετρο 3.476 χιλιόμετρα φαντάζει πολύ μεγάλη μπροστά στα 12.756 χλμ της Γης (έχει αναλογία διαμέτρων με τη Γη 1:4), όταν οι μεγάλοι δορυφόροι Γανυμήδης του Δία και Τιτάνας του Κρόνου έχουν αντίστοιχα αναλογία διαμέτρων 1:30 και 1:27.

7) Σχετικά τώρα με την ηλικία της Σελήνης... Χμμ... Πάνω από το 99% των σεληνιακών βράχων που εξετάστηκαν κάτω από ανάλυση, προσδιορίσθηκε ότι είναι αρχαιότεροι από το 90% των πιο αρχαίων βράχων που βρέθηκαν στη Γη. Ορισμένα δείγματα μάλιστα, σύμφωνα με την άποψη αρκετών επιστημόνων, είναι πιο παλιά και απ’ τον Ήλιο! Και σημειώστε, ότι οι Σεληνιακές θάλασσες, απ’ όπου προήλθαν τα περισσότερα δείγματα, είναι νεότεροι σχηματισμοί της Σελήνης! Σαφώς λοιπόν, η παρούσα ηλικιακή ανακολουθία μεταξύ Γης και Σελήνης, όπου αποδεδειγμένα πλέον η δεύτερη δείχνει να προϋπάρχει της πρώτης, καταρρίπτει και την επικρατούσα θεωρία σχηματισμού της Σελήνης από τη σύγκρουση ενός πλανητοειδούς με τη Γη.

8) Αν και προσωπικά δεν είμαι λάτρης των θεωριών περί κούφιας Γης και κούφιων πλανητών εν γένει, μιας και εμφανίζουν τρομερές αδυναμίες κυρίως από πλευράς Μηχανικής Φυσικής (η επίδραση της βαρύτητας θα έκανε τον φλοιό του εκάστοτε πλανήτη να κατέρρεε ως... χάρτινος πύργος), πιστεύω όμως πως θα πρέπει επιτέλους η NASA να βγει και να εξηγήσει για ποιόν λόγο η Σελήνη αντηχούσε σαν... καμπάνα στα επαναλαμβανόμενα πειράματα των αποστολών Απόλλων 12, 14, 15, 16 και 17, όπου οι αστροναύτες πέταξαν από ορισμένο ύψος εξοπλισμό, που προσέκρουσε στην επιφάνεια του φεγγαριού και δημιούργησε δονήσεις, οι οποίες διαρκούσαν κάθε φορά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (άνω της μιας ώρας). Τα σεισμικά κύματα που δημιουργήθησαν, ενεφάνισαν συμπεριφορά (ταχύτητα 9,5 km/sec σε βάθος 32 km) ανάλογη της κινήσεώς τους μέσα από υλικό με πολύ καλή αγωγιμότητα, όπως τα μέταλλα! Επίσης, περιμένω εδώ και χρόνια απ’ τη NASA να δώσει μιαν εξήγηση για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι αστροναύτες στο να τρυπήσουν την επιφάνεια της Σελήνης...

9) Παρατηρώντας τη γεωλογία ή καλύτερα τη γεωμορφολογία του φεγγαριού, θα διαπιστώσει κανείς ότι παρουσιάζεται σαν κάτι να του... γύρισε τα μέσα έξω. Σαν γάντι. Τα βαρύτερα υλικά, τα οποία θα έπρεπε κανονικά να βρίσκονταν στον πυρήνα, όπως είναι για παράδειγμα τα λιωμένα μέταλλα ενυπάρχουν στη επιφάνειά του, στις Σεληνιακές θάλασσες, κάτω απ’ τη σκόνη. Γιατί όμως και η αθέατη όψη της Σελήνης δεν εμφανίζει θάλασσες αλλά μόνο βουνά και κρατήρες;

10) Τι είναι αλήθεια όλες αυτές οι περίεργες κατασκευές, σχήματα και απεικονίσεις, οι οποίες έχουν φωτογραφηθεί τόσο απ’ τις διαστημικές αποστολές της NASA, όσο και από αστρονόμους εδώ στη Γη αλλά και από ιδιώτες ερασιτέχνες αστρονόμους και παριστάνουν αρμονικά γεωμετρικά σχήματα, όπως ο τριγωνικός κρατήρας "Ουκέρτ", ο πενταγωνικός "Πρόκλος", ο εξαγωνικός "Πυθαγόρας" και τόσοι άλλοι και τέλος δομές, οι οποίες να θυμίζουν τεχνουργήματα κάποιου πολιτισμού, όπως σήραγγες, γέφυρες και τείχη; Δείτε εδώ για παράδειγμα: Strange Things on the Moon.
Επίσης, πασίγνωστα είναι τα λεγόμενα Transient Lunar Phenomena ή TLP’s, τα οποία περιλαμβάνουν λάμψεις, αντανακλάσεις και ανεξήγητες αλλαγές στο χρώμα ή στο σχήμα, που συμβαίνουν πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης. Γνωρίζετε, ότι αρκετά από τα χιλιάδες TLP’s τα οποία έχουν παρατηρηθεί στην Σελήνη σχετίζονται, με εκπομπές αερίων από κοιλότητες (το τονίζω κοιλότητες) στο εσωτερικό της; Iδίως στους κρατήρες "Αρίσταρχο" και "Κέπλερ", τα διετή δεδομένα που συνέλεξε o φασματογράφος του διαστημικού σκάφους Lunar Prospector είναι ενδεικτικά αυτής της δραστηριότητας. Αναρωτιέμαι λοιπόν, πώς γίνεται η NASA να συνεχίζει να θεωρεί γεωλογικά νεκρή τη Σελήνη, όταν εκπέμπει φυσικό αέριο από το εσωτερικό της...

Όπως όμως για όλα – ή σχεδόν για όλα – τα προβλήματα, η λύση τους φαίνεται να υπάρχει – που αλλού – στα αρχαία Ελληνικά κείμενα. Οι μεγάλες μορφές της Ελληνικής αρχαιότητας γνώριζαν την αλήθεια για τον δορυφόρο μας, όπως γνώριζαν και πολλές άλλες αλήθειες.
Ορφεύς για την Σελήνη: Πως έχει "βουνά, πολιτείες και σπίτια..."! Τί άλλο είπε ο Ορφέας; Πως "η Σελήνη έχει στέρεο έδαφος και θεϊκούς κατοίκους". Και αυτά, τα αναμετέδωσαν με την σειρά τους ο Πλούταρχος, ο Διογένης Λαέρτιος αλλά και άλλοι Έλληνες σοφοί.

Η φλόγα της σοφίας όμως δεν έσβησε ποτέ από την χώρα μας. Ο θρύλος της σύγχρονης Ελληνικής αστρονομίας, Κωνσταντίνος Χασάπης, ενέδωσε στον πειρασμό να αναλύσει τους Ορφικούς ύμνους κάτω απ’ το φως των σημερινών γνώσεων. Απέδειξε λοιπόν, ότι ο Ορφέας ήξερε να υπολογίζει τις εκλείψεις, τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες. Εγνώριζε επίσης, πως η εναλλαγή των εποχών οφείλεται στην κλίση του άξονα περιστροφής της Γης και της κινήσεώς της γύρω απ’ τον Ήλιο. Οι παραπάνω όμως γνώσεις θα ήταν αδιανόητες εάν ο αρχαίος μας αστρονόμος αγνοούσε το πραγματικό σχήμα της Γης καθώς και την κίνησή της γύρω απ’ τον εαυτό της και γύρω απ’ τον Ήλιο, πράγμα που δεν συνέβαινε σύμφωνα με την άποψη του σύγχρονου Έλληνα αστρονόμου.

Με βάση την ανάλυση του Δρ. Χασάπη κατά την διδακτορική διατριβή που είχε τίτλο "Οι Ορφικοί Ύμνοι και η Αστρονομία κατά την Β’ χιλιετηρίδα π.Χ.", οι Έλληνες ήδη στην δεύτερη προΧριστιανική χιλιετηρίδα είχαν συλλάβει την ηλιοκεντρική ιδέα, ενώ χρησιμοποιούσαν σεληνιακό ημερολόγιο με δώδεκα μήνες. Εγνώριζαν όλες τις φάσεις της Σελήνης, τις κινήσεις των πλανητών και τον νόμο της Παγκόσμιας Έλξης των σωμάτων!

Ο μέγας μύστης Πυθαγόρας βασιζόμενος στις πληροφορίες του Ορφέα αναφέρει σχετικά με τη Σελήνη, ότι "κατοικείται από θεϊκά όντα, όμοια με τους κατοίκους της Γης. Στην Σελήνη υπάρχουν όλα όσα βλέπουμε στη Γη με την μόνη διαφορά, ότι οι σεληνιακές μέρες είναι δεκαπέντε φορές μεγαλύτερες από τις δικές μας". Η παραπάνω αποκάλυψη προκαλεί μεγάλη έκπληξη κυρίως για τον τρόπο με τον οποίον οι πρόγονοί μας ήταν σε θέση να γνωρίζουν, ότι η Σεληνιακή ημέρα διαρκεί δύο εβδομάδες.

Αυτό που παραμένει γνωστό, είναι πως ο μεγάλος Πυθαγόρας έμεινε περισσότερο από είκοσι χρόνια στην Αίγυπτο, όπου ίσως εξ’ αιτίας της μορφολογίας του εδάφους της, το μυημένο ιερατείο διετηρούσε πανάρχαιες γνώσεις, τις οποίες και ενεφάνιζε ως διδασκαλίες "θεών". Και βέβαια, ο νους μας πηγαίνει αμέσως στον διάλογο μεταξύ του Αιγύπτιου ιερέα της Σαϊδος και του Σόλωνος, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε την Αίγυπτο. Διάλογο, τον οποίον διασώζει ο Πλάτων στον "Τιμαίο" του και φέρει τον ιερεά να λέγει στον Σόλωνα πως: "εσείς οι Έλληνες μοιάζετε σαν να είστε για πάντα παιδιά. Διότι απ’ τις πολλές καταστροφές είτε από πλημμύρες είτε από άλλα αίτια, που συνέβησαν στην πατρίδα σας, έχετε χάσει την ροή της γνώσης, η οποία όμως υπάρχει ατόφια και φυλάσσεται εδώ από καταβολής κόσμου".
"Προσέλληνοι Ηρόδοτος τους Αρκάδας ούτω λέγει, τουτέστιν αρχαίους προ της Σελήνης", γράφει το λεξικό του Σουίδα. Υπήρξαν δηλαδή οι Αρκάδες πριν απ’ την εμφάνιση της Σελήνης στον ουρανό! Το ίδιο αναφέρει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα Αργοναυτικά του αλλά και ο Παυσανίας στα Αρκαδικά του. Παρόμοιες αναφορές έχουμε από τον Πλούταρχο, τον Οβίδιο, τον Ιππόλυτο και τον Λουκιανό ενώ ο Δημόκριτος και ο Αναξαγόρας δίδασκαν ότι υπήρχε μιά εποχή όπου η Γη ήταν χωρίς φεγγάρι.

Θα καταλήξω στον Νεοπλατωνικό φιλόσοφο Πρόκλο, ο οποίος λέγει:

Μήσαντο δ’ άλλην γαίαν απείρατον, ην τε σελήνην αθάνατοι κλήζουσιν, επιχθόνιοι δε τε μήνην, η πολλ’ ούρε έχει, πολλ’ άστεα πολλά μέλαθρα.

Δηλαδή μελέτησαν μιαν άλλην Γη, άγνωστη, την οποίαν οι αθάνατοι ονομάζουν Σελήνη, οι δε κάτοικοι της Γης Μήνην και η οποία έχει πολλά όρη, πολλές πόλεις, πολλά μέγαρα.
Από την πανάρχαια λέξη Μήνην, φαίνεται να προέρχεται και η λέξη μήνας, ο οποίος και διαρκεί περίπου όσο μια περιφορά της Σελήνης γύρω από τη Γη, τα έμμηνα των γυναικών, που συγχρονίζονται με την περίοδο περιφοράς της Σελήνης γύρω απ’ τη Γη, όπως επίσης και οι Αγγλικές λέξεις moon και month!

Υπάρχουν αρκετά καλά βιβλία για κάποιον που θέλει να ψάξει, με αναρίθμητα στοιχεία για το όλο ζήτημα, τα οποία βεβαίως αντιτίθενται στο λεγόμενο "ακαδημαϊκό ιερατείο" που θέλει κάθε εξαγγελία της NASA νομοτέλεια! Ενδεικτικά αναφέρω την "Εξωγήινη Αρχαιολογία" του Γεωργίου Κασιμάτη, "Τα μυστικά της Σελήνης" του Don Wilson και το "Το μυστήριο της Σελήνης" του Σωτήρη Σοφιά.

Για όποιον σπεύσει να κατηγορήσει τον Don Wilson ως παραμυθά έχω να του πω ότι το μόνο που έκανε ήταν να αναμασήσει την θεωρία δύο Ρώσων αστροφυσικών, του Μιχαήλ Βάζιν και του Αλεξάντερ Τσερμπάκωφ, οι οποίοι σε ένα άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε σε επίσημο κυβερνητικό έντυπο τον Ιούλιο του 1970 αλλά και σε συμπληρωματική επιστημονική μελέτη το 1976, υπεστήριξαν πως η Σελήνη είναι ένας τεχνητά μετασκευασμένος πλανητοειδής, κούφιος στο εσωτερικό του και δεν αποκλείεται να αποτελεί στην πραγματικότητα ένα διαστημόπλοιο, κατασκευασμένο από λογικά όντα κάποιου μακρινού ηλιακού συστήματος, τα οποία και απεφάσισαν να αναχωρήσουν μαζί με τον ...πλανήτη, όταν διεπίστωσαν πως οι συνθήκες στην διαστημική γειτονιά τους ήταν τέτοιες, που θα έθεταν σε κίνδυνο την επιβίωσή τους. Μετά από ένα πολύ μεγάλο ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου το φυσικό αυτό διαστημόπλοιο άντεξε όλες τις συγκρούσεις με τους μετεωρίτες και τους αστεροειδείς με τους οποίους ήρθε σε επαφή, προσήρθε στο ηλιακό μας σύστημα, "παρκάροντας" στο συγκεκριμένο σημείο λίγο έξω απ’ τη Γη και υιοθετώντας κυκλική τροχιά γύρω απ’ τον πλανήτη μας!

Η εν λόγω "τρελή" εκ πρώτης όψεως θεωρία, περιγράφει το πως ακριβώς έλαβε χώρα αυτή η τεχνολογική επεξεργασία, σύμφωνα με την οποίαν "άδειασε" το εσωτερικό του πλανητοειδούς από την λάβα και τα βαρέα μέταλλα, που αντλήθησαν απ’ τον πυρήνα, όχι μόνο για να δημιουργηθεί ο κατάλληλος κατοικήσιμος χώρος αλλά παράλληλα για να ενισχυθεί η εξωτερική επιφάνεια, ούτως ώστε να αντέχει στις προσκρούσεις των μετεωριτών. Οι δυο επιστήμονες γράφουν: "Οι λεγόμενες σεληνιακές θάλασσες δεν είναι τίποτε άλλο από ενισχύσεις του εξωτερικού φλοιού, που κατεσκευάσθησαν χάρη στην άντληση της λάβας απ’ τον πυρήνα. Οι θάλασσες αυτές δεν είναι τίποτε περισσότερο από εκρήξεις των δοκών αντιστήριξης, που ενίσχυσαν τα αδύνατα σημεία του φλοιού".

Βεβαίως, η παραπάνω θεωρία των δύο Ρώσων βασίζεται σε πληθώρα δεδομένων και επιστημονικών ενδείξεων, που ενυπάρχουν στον δορυφόρο μας, για τις οποίες όπως είπα και πριν, η NASA δεν έχει δώσει ακόμη πειστικές εξηγήσεις. Το σημαντικότερο όμως με αυτή τη θεωρία είναι ότι εμφανίζεται απόλυτα συμβατή με όλα τα τα περίεργα και ανεξήγητα φαινόμενα που παρατηρούνται στον δορυφόρο μας, μερικά μόνο απ’ τα οποία σας ανέφερα παραπάνω. Όλα μοιάζουν να δένουν μεταξύ τους... Με βάση τα στοιχεία, τα οποία προσέφεραν οι διαστημικές αποστολές, οι παλαιότερες θεωρίες για τη Σελήνη τινάχτηκαν στον αέρα. Αντιθέτως, όλα τα νέα στοιχεία συνηγορούν ότι η Σελήνη δεν αποτελεί – στο σύνολό της τουλάχιστον – ένα φυσιολογικό ουράνιο σώμα.

Θα πρέπει εδώ να επισημάνω, ότι εάν επιχειρήσουμε να εξετάσουμε με σοβαρή ερευνητική ματιά την παραπάνω θεωρία του διαστημοπλοίου, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να την μελετήσουμε αποσπασματικά δυιλίζοντάς την με επιστημονική προσέγγιση μόνο μέσα απ’ τον χώρο της αστροφυσικής αλλά να την εντάξουμε σε μιαν ολιστική θεώρηση, στην οποία θα εμπεριέχεται το σύνολο της Συμπαντικής γνώσης, που έχει γίνει έως τώρα κατανοητή απ’ τον ανθρώπινο νου. Αυτού του είδους η προσέγγιση, η οποία κάπου αγγίζει τα όρια και της φιλοσοφίας, μας θέτει κάποια αμείλικτα ερωτήματα.

Για να μπορέσουν για παράδειγμα, κάποιες οντότητες να επιταχύνουν ένα τέτοιο ουράνιο σώμα με ένα 20% της ταχύτητας του φωτός (ακόμα και με 10%), θέτωντάς το σε ταχύτητα δίνης (ένα σώμα διαμέτρου σχεδόν τρεισήμισι χιλιάδων χλμ. και ανάλογης μάζας, όπως η Σελήνη) και ταξιδεύοντας με αυτήν την ταχύτητα για εκατοντάδες, χιλιάδες, ίσως και εκατομμύρια χρόνια, αυτό σημαίνει ότι τα επίπεδα της ενέργειας που χρησιμοποίησαν θα ήταν πρακτικώς ανεξάντλητα. Γιατί λοιπόν, από τη στιγμή που διαθέτεις άφθονη ενέργεια, να μπεις στον κόπο να κάνεις όλο αυτό το εγχείρημα και να μην επιχειρήσεις να κατασκευάσεις σκουλικότρυπες ας πούμε (όπου έχει αποδειχτεί μαθηματικά, ότι μπορούν να κατασκευαστούν εάν δαπανήσεις την αντίστοιχη ενέργεια) και να στείλεις όπου εσύ θέλεις, σύντομα και με ασφάλεια τους κατοίκους σου;

Τα ρομπότ σου θα συλλέξουν από τους αεριώδεις πλανήτες τον άνθρακα και θα δημιουργήσουν νέες, τεράστιες πολιτείες, οπουδήποτε! Με σωστή τεχνογνωσία, εξελιγμένη τεχνολογία και το επαρκές ενεργειακό δυναμικό, φαντάζουν πιο εύκολα αξιοποιήσιμες άλλες λύσεις, έστω και εάν πρόκειται να καταστραφεί ο ίδιος ο πλανήτης.
Να μην λησμονούμε όμως, ότι το παραπάνω ερώτημα το έθεσε η δική μου λογική. Η ανθρώπινη. Η οποία δεν είναι απαραίτητο να ταυτίζεται με την λογική και τον τρόπο σκέψης άλλων όντων, ξένων προς το ανθρώπινο είδος...

Σαν Βιολόγος, δεν θα μπορούσα να μην επισημάνω μια αρκετά σημαντική αδυναμία, που εμφανίζει η θεωρία των Βαζίν και Τσερμπάκωφ. Γνωρίζουμε, πως όλα τα έμβια πλάσματα αυτού του πλανήτη (και όχι μόνο τα θηλυκά των ανθρώπων) χρησιμοποιούν την άμπωτη και την παλίρροια και φυσικά τους κύκλους της Σελήνης για να ρυθμίσουν τους κύκλους αναπαραγωγής τους, με αποτέλεσμα να προσαρμόζουν την συμεριφορά τους σύμφωνα με τον δορυφόρο μας. Αυτό συμβαίνει και στα σφουγγάρια αλλά και σε ένα σημαντικό ποσοστό από τα φυτά. Κάποια απ’ αυτά τα χιλιάδες είδη, που χρησιμοποιούν την Σελήνη για να πολλαπλασιαστούν, εμφανίζουν χρονική διάρκεια εξέλιξης 300 εκατομμύρια έτη. Τίθεται κατά συνέπεια το ερώτημα: Πότε ακριβώς τοποθετήθηκε η Σελήνη σ’ αυτήν την ακριβή θέση με αυτήν την τροχιά;
Η επιστημονική λογική υπαγορεύει να βρίσκεται εκεί πάνω από 500.000.000 χρόνια δηλαδή κοντά στην προκάμβρια περίοδο. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με τις αρχαίες γραφές των Ελλήνων, οι οποίοι όπως είδαμε αφήνουν να εννοηθεί πως ο δορυφόρος μας έχει αφιχθεί λίγο πριν το 15.000 π. Χ. Θεωρητικά, αυτή η άφιξη θα μπορούσε να ταυτίζεται με τον κατακλυσμό του Ωγύγου ή του Δευκαλίωνα ή με την καταστροφή της Ατλαντίδας, όπου η βαρυτική έλξη της Σελήνης ακόμα και στο σημείο στο οποίο βρίσκεται (21 φορές πίσω απ’ το όριο του Ρος) θα προκαλούσε τεράστιες καταστροφές, ηφαιστειακές εκρήξεις, σεισμούς και ίσως και καταβυθίσεις ηπείρων.
Η καταστροφή μάλιστα της Ατλαντίδος συνδέεται από πολλούς ερευνητές με την αλλαγή της φοράς του Ρεύματος του Κόλπου, (Gulf Stream) το οποίο ερχόμενο σε επαφή με τις ακτές της Βόρειας Ευρώπης, αύξησε την θερμοκρασία της και κατέστησε συμβατή τη ζωή και τον εποικισμό φυλών στην Β.Δ. Ευρώπη και την Σκανδιναβία, οι οποίες έως το 15.000 π.Χ. ίσως και λίγο πιο σύγχρονα, βρίσκονταν σε εποχή παγετώνων. Η Βιολογία δεν αποκλείει την αλλαγή των κύκλων αναπαραγωγής των ειδών σε σχέση με κάποιο περιβαλλοντικό ερέθισμα. Η μεταβατική αυτή περίοδος όμως θα είναι δύσκολη και αρκετά χρονοβόρα...

Καλύτερα όμως να σταματήσω την ανάλυση της θεωρίας του διαστημοπλοίου μιας και δεν είναι αυτός ο σκοπός της συγγραφής του παρόντος άρθρου. Βεβαίως εάν αποδειχτεί τελικά πως η Σελήνη αποτελεί διαστημόπλοιο, τότε αυτόματα επιλύεται και το τεράστιο πρόβλημα της ταυτότητας των UFO (καθώς και η προέλευσή τους) τα οποία δεν αποτελούν μόνο φαινόμενο της εποχής μας αλλά μια μόνιμη παρουσία καθ’ όλη την εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας. Και αυτό διότι το παράδοξο των τόσο συχνών εμφανίσεων, σχεδόν μας απαγορεύει να αποδεχτούμε ότι τα UFO προέρχονται από μακρινούς πλανήτες, οι οποίοι απέχουν εκατομμύρια έτη φωτός απ’ την γη μας. (Εκτός και αν μπορούν κατά βούληση να "χρησιμοποιούν" το λεγόμενο χωροχρονικό συνεχές ή ιδιότητες άλλων διαστάσεων για τα ταξίδια τους).

Στην φιλοσοφία υπάρχει ο περίφημος κανόνας του Όκκαμ. Ο κανόνας αυτός λέει, πως εάν για ένα πρόβλημα υπάρχουν περισσότερες από μία αξιόλογες λύσεις, τότε η πιο απλή είναι και η πιο σωστή. Ο μεγάλος αστροφυσικός Morris Jessup. στο βιβλίο του "Η υπόθεση για τα UFO", μεταφέρει τον ίδιο κανόνα και στον χώρο της επιστήμης. Η πιο απλή εξήγηση ενός φαινομένου είναι και η καλύτερη...

Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Θα υποβάλλω μόνο το εξής ερώτημα: Γιατί οι Αμερικανοί δεν ξαναπήγαν στο φεγγάρι; Όλοι γνωρίζουμε πως μετά την επανδρωμένη διαστημική πτήση "Απόλλων 17", η οποία έλαβε χώρα το 1972, δεν πραγματοποιήθησαν νέες αποστολές. Σύμφωνα με την NASA, ο λόγος ήταν ότι "δεν υπήρχε κάτι νέο που θα μπορούσε να μαθευτεί" (!!!) από τις επισκέψεις στη Σελήνη και έτσι ολόκληρο το πρόγραμμα "Απόλλων" μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Κατ’ ανάλογο τρόπο, η αποστολή "Luna 24" ήταν η τελευταία αποστολή των Ρώσων στο φεγγάρι το 1976, η οποία έφερε μαζί της αρκετά δείγματα σεληνιακού εδάφους.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί ότι οι οικονομικοί λόγοι ματαίωσης ανάλογων προγραμμάτων δεν ήταν διόλου ευκαταφρόνητοι. Όντως, το κόστος ενός επανδρωμένου προγράμματος, ξεκινώντας από τον αρχικό σχεδιασμό έως και την τελευταία λεπτομέρεια της εκτέλεσής του είναι αρκετά μεγάλο ακόμα και για μια οικονομία σαν την Αμερικανική. Παρ’ όλα αυτά, η NASA για πάνω από τριάντα χρόνια συνέχιζε να επενδύει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια οργανώνοντας αποστολές σε τροχιά γύρω απ’ την Γη (κάνοντας ούτε λίγο ούτε πολύ κύκλους γύρω από τον πλανήτη μας) αντί για την επιστημονική εξερεύνηση της Σελήνης. Μήπως κάτι την απέτρεψε;

Πάντως, εξετάζοντας το όλο διάβημα τελείως πρακτικά, θα λέγαμε πως ένα ταξίδι στη Σελήνη, με όλη τη δυσκολία και τη σύνθεση της προσπάθειας που χρειάζεται, είναι στην πραγματικότητα πολύ λιγότερο εντυπωσιακή υπόθεση από όσο φανταζόμαστε. Ίσως είναι πολύ πιο απλό από μια επιχείρηση, ας πούμε, στα βάθη των ωκεανών. Σχετικά με το θέμα των καυσίμων, οι απαιτούμενες ποσότητες είναι αρκετά μικρότερες από όσες θα φανταζόταν κανείς για ένα ταξίδι αντίστοιχης απόστασης επί της Γης, μιας και ουσιαστική κατανάλωση καυσίμου υπήρχε μόνο στη φάση της εκτόξευσης από τη Γη (με πυραύλους-φορείς και απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμων) και σε εκείνη της αποσελήνωσης. Το κυρίως κομμάτι του ταξιδιού ήταν εφικτό χάρη στις δυνάμεις αδράνειας και την έλλειψη τριβής στο διαστημικό χώρο, εκτός από μικροδιορθώσεις που λάμβαναν χώρα από μικρούς κινητήρες μεγέθους αντίστοιχου με αυτούς ενός μεγάλου τηλεκατευθυνόμενου μοντέλου.
Κατά συνέπεια, η κατανόηση και η κατάκτηση του δορυφόρου μας θα είχε αρκετά συνεπακόλουθα οφέλη στην κούρσα του ανθρώπου για την εξερεύνηση του διαστήματος μιας και η Σελήνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βάση για μελλοντικές εξορμήσεις προς τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και γιατί όχι πέρα απ’ αυτό.

Μόλις πρόσφατα, ανακοινώθηκε η πρόθεση τόσο απ’ την NASA όσο και από την ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία) για την πραγματοποίηση νέων αποστολών μέσα στην ερχόμενη δεκαετία. Αυτό δηλαδή, που έπρεπε να είχε συνεχισθεί 30 χρόνια πριν (διότι προσωπικά αρνούμαι να πιστέψω ότι η εξερεύνηση του κοντινότερου σε εμάς ουρανίου σώματος και καταλύτης για την περαιτέρω εξερεύνηση του διαστήματος για λογαριασμό ολόκληρης της ανθρωπότητας, ήταν ένα παιχνίδι εντυπώσεων και μόνο, μέσα στα πλαίσια του Ψυχροπολεμικού κλίματος που επικρατούσε τότε μεταξύ Αμερικανών και Σοβιετικών. Υπάρχει βέβαια και η άλλη λύση. Να είμαι αθεράπευτα ρομαντικός!). Την εκτέλεση των εξαγγελθέντων προγραμμάτων θα αναλάβουν ρομπότ καθώς και αυτοματοποιημένα διαστημόπλοια ενώ οι άνθρωποι δεν θα επιστρέψουν στην Σελήνη τουλάχιστον μέχρι το έτος 2020.

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές ακούγατε ορισμένα στοιχεία για πρώτη φορά. Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι δεν επιχειρώ να πείσω κανέναν για το παραμικρό. Απλά δοκίμασα να δώσω κίνητρα, ούτως ώστε μια μέρα να μπορέσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τους γρίφους του δορυφόρου μας, λύνοντας τα μυστήρια που τον συνοδεύουν. Μυστήρια τα οποία δυστυχώς μένουν καλά σφαλισμένα έως και σήμερα αφού οι επιστήμονες δεν κατάφεραν να αποκρυπτογραφήσουν...

Ο ορισμός του αναζητητή είναι η χωρίς παρωπίδες, εξαρτήσεις ή σκοπιμότητες αναζήτηση της αλήθειας. Αλήθεια η οποία κάποιες φορές προσπερνάται ή γίνεται αόρατη (σαν τα τζάμια) διότι ουσιαστικά δεν θέλουμε να την δούμε, τυφλωμένοι από τις εγωιστικές στρεβλώσεις της ανθρώπινης φύσης. Που νομίζει, πως τα ξέρει όλα...

Έχει ξανασυμβεί χιλιάδες φορές στο παρελθόν. Πρόσφατο παράδειγμα το 1903. Όταν έως και την τελευταία στιγμή, οι ξερόλες του επιστημονικού ιερατείου της εποχής (καθώς και οι ειδικοί επιστήμονες του Scientific American), ειρωνεύονταν τους αδερφούς Wright, που σε λίγο θα επιχειρούσαν την πρώτη πτήση τους με αεροπλάνο λέγοντάς τους ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να πετάξει κάτι, το οποίο είναι βαρύτερο απ’ τον αέρα! (Καλά, τις κουκουβάγιες δεν τις είχαν δει;) Μέχρι εκεί έφτανε το μυαλό τους...

Κατ’ ανάλογο τρόπο, πρέπει κι εμείς πάντοτε να έχουμε στο δικό μας μυαλό το δόγμα, πως δεν τα γνωρίζουμε όλα. Η επιστημονική γνώση διαρκώς εξελίσσεται. Νέα δεδομένα ανακύπτουν. Σαφώς και υπάρχουν ζητήματα τα οποία δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά με τις έως τώρα υπάρχουσες γνώσεις της επιστήμης. Αντί λοπόν να απορρίπτουμε, καλό θα ήταν να προτείνουμε. Και οπλισμένοι με κριτική σκέψη, ερευνητική διάθεση, έχοντας παράλληλα ως λειτουργικά εργαλεία την επιστημονική συνέπεια και μεθοδολογία, να ξεκινήσουμε την αναζήτησή μας. Βήμα βήμα. Αφήνοντας πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό. Ειδάλλως εμποδίζουμε αυτήν καθ’ αυτή την εξέλξη της επιστήμης. Και την ανθρώπινη πρόοδο...

Αρκεί να θυμηθούμε τα λόγια του μεγάλου Niels Bohr, του πατέρα της ατομικής ενέργειας, ο οποίος όταν κάποτε του παρουσίασαν μια απίθανη θεωρία, είπε το εξής: "Η θεωρία αυτή είναι τρελή. Αλλά όχι αρκετά τρελή για να είναι αληθινή!".

Διότι η πιο ισχυρή φαντασία είναι τελικά η πραγματικότητα...



Εσώτερος Κύκλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα