22 Δεκεμβρίου, 2013

Οι Ατραποί της Προσωπικότητας

Έχοντας γνωρίσει τη σημασία που έχουν οι Ατραποί στην Εσωτερική Παράδοση, σε αυτό το άρθρο περνάμε σε μια λεπτομερή μελέτη των Ατραπών του Δένδρου της Ζωής, ξεκινώντας με εκείνες που συνδέονται με την Προσωπικότητα του ανθρώπου.

Οι Ατραποί της Προσωπικότητας
Οι Ατραποί της Προσωπικότητας, εννέα στο σύνολό τους, αποτελούνται από την 32η που ενώνει τις Σεφίρες από το Μαλκούτ στο Γεσούντ, την 29η που ενώνει το Μαλκούτ με το Νετζάχ, την 31η που ενώνει το Μαλκούτ με το Χοντ, την 28η που ενώνει το Γεσούντ με το Νετζάχ, την 30η που ενώνει το Γεσούντ με το Χοντ, την 27η που ενώνει το Χοντ με το Νετζάχ, την 25η που ενώνει το Γεσούντ με το Τίφαρετ, την 26η που ενώνει το Χοντ με το Τίφαρετ και την 24η που ενώνει το Νετζάχ με το Τίφαρετ.

Εδώ θα θέλαμε να συμπληρώσουμε πως μέσα από τις Ατραπούς, που είναι μια μέθοδος ψυχανάλυσης, φαίνεται και η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις τεχνικές του Φρόιντ και του Γιούνγκ όπου, υποσυνείδητες εικόνες γίνονται κατά τον πρώτο ιστορίες της καθημερινής ζωής από τη ζωή στο Μαλκούτ, ή κατά τον Γιούνγκ εικόνες που εξελίσσονται σε σύμβολα μεταμόρφωσης που οδηγούν στην ψυχική αρμονία του Τίφαρετ.

Θα ακολουθήσει μια περιεκτική ανάλυση στις Ατραπούς της Προσωπικότητας καθώς θα αναφερθούμε στα σημαντικότερα σημεία συμβολισμού, λέξεις κλειδιά της κάθε Ατραπού ώστε να αποκτήσουμε μια μικρή γνώση τους.

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν "ακολουθείς την καρδιά σου"

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν ακολουθείς την καρδιά σου
γράφει η


Όταν φτιάχνουμε μια θεωρία ή πεποίθηση, χρειάζεται να την αντιλαμβανόμαστε και από την "ανάποδη" για να μην περιορίζουμε τον εαυτό μας ζώντας ψευδαισθήσεις.

Είναι έντονη η προτροπή, "ακολούθησε την καρδιά σου ή τα όνειρά σου για να πετύχεις". Όμως, είναι πραγματικά αληθινό αυτό; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι μάλλον μοιάζει περισσότερο με "όνειρο θερινής νυχτός", παρά με την πραγματικότητα.

Όλοι θα έχουμε παραδείγματα γύρω μας – αν όχι από τον εαυτό μας, ανθρώπων που ακολουθούν την καρδιά τους, που ακολουθούν τα όνειρά τους, κι όμως βρίσκονται σε αφάνεια, στη φτώχεια, στο πουθενά. Η ιστορία του ανθρωπίνου γένους δε, διαθέτει άπειρα παραδείγματα του παρελθόντος. Άνθρωποι αφοσιωμένοι, απόλυτα εστιασμένοι, εντελώς δοσμένοι στο σκοπό τους, κι όμως έφυγαν από αυτόν τον κόσμο φτωχοί, ανώνυμοι και "μικροί"... ίσως, για να γίνουν "μεγάλοι" μετά θάνατον. Αυτό είναι το ζητούμενο; Δεν υπάρχει η λεγόμενη επιτυχία σε αυτό το επίπεδο και διάρκεια γήινης ζωής;

18 Δεκεμβρίου, 2013

Θεϊκή αποκάλυψη στον πολυθεϊσμό και στον μονοθεϊσμό. Δράση, Λόγος και συνέχεια

Θεϊκή αποκάλυψη στον πολυθεϊσμό και στον μονοθεϊσμό
γράφει ο

Περί Αποκαλύψεων

Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις λέξεων, στις οποίες μια συγκεκριμένη έννοια τους, λόγω κάποιων ιδιαίτερων συνθηκών, επικρατεί τόσο των άλλων ώστε τελικά όχι μόνο να ταυτίζεται με αυτήν, αλλά και να αποτρέπει σε κάποιο βαθμό τις άλλες χρήσεις τις οποίες θα μπορούσε να έχει. Ένα πολύ καλό παράδειγμα τέτοιας λέξης είναι η αποκάλυψη. Ενώ γενικά σημαίνει την πράξη του να εμφανίζει κάποιος κάτι κρυμμένο, στην θεολογία - όπου και γράφεται με κεφαλαίο γράμμα - ταυτίζεται με την θεϊκή Αποκάλυψη των μονοθεϊστικών θρησκειών. Η Αποκάλυψη του Γιαχβέ είναι μάλιστα τόσο σημαντικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό για τις τρεις βασικές εκφράσεις του μονοθεϊσμού (Ιουδαϊσμό, Ισλάμ, Χριστιανισμό), που συχνά χαρακτηρίζονται ως οι Αποκαλυπτικές θρησκείες.

13 Δεκεμβρίου, 2013

Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Άγνοιά του

Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Άγνοιά του



Ο σύγχρονος άνθρωπος σήμερα που νομίζει ότι τα ξέρει όλα, είναι στην πραγματικότητα βυθισμένος στην άγνοια. Είναι σε χειρότερη κατάσταση ακόμα και από τους αγράμματους του Μεσαίωνα, γιατί η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Ο αμαθής ακούει αυτά που του λένε, ενώ ο ημιμαθής θέλει να μιλάει ο ίδιος. Ο αμαθής υπάρχει πιθανότητα να μάθει γιατί έχει επίγνωση της άγνοιάς του και θέλει να ακούσει για να μάθει. Ο ημιμαθής δεν μαθαίνει ποτέ γιατί νομίζοντας ότι γνωρίζει τα πάντα δεν δέχεται ν' ακούσει τίποτε και από κανέναν. Δεν υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να μην έχει άποψη για τον ιμπεριαλισμό, το κεφάλαιο, τις ΗΠΑ, τη Microsoft, τον εθνικισμό κλπ.. Όλοι "γνωρίζουν" τα πάντα, άσχετα αν "μυστηριωδώς" αυτή η γνώση τους δεν έχει πρακτικά κανένα θετικό αποτέλεσμα. Όλοι "γνωρίζουν" τα πάντα, αλλά κανένας δεν δίνει λύση στα παγκόσμια προβλήματα.

07 Δεκεμβρίου, 2013

Το σπιτάκι, το φτωχοκαλυβάκι... δεν ήταν τελικά δικό σου

Το σπιτάκι, το φτωχοκαλυβάκι
Όπως έλεγε ο Χάξλεϋ, η ουσία είναι να κατορθώσει κάποιος να μην είναι μέρος αυτού του κόσμου, αλλά να ζει μέσα σ' αυτό το κόσμο. Ένας καλός παρατηρητής δηλαδή που δεν χρειάζεται να πάει σε κάποιο ερημωμένο βουνό για να πει πως δεν συμμετέχει σ' αυτό που δεν τον εκπροσωπεί. Μπορείς να είσαι εδώ, να συναναστρέφεσαι, να μιλάς, να δουλεύεις, να διασκεδάζεις, να κάνεις οικογένεια, να προχωράς δίπλα σε όλους, αλλά αυτό δεν σε υποχρεώνει να τους μοιάζεις. Να τους αντιγράφεις. Να χειάζεσαι την αποδοχή τους. Το πρώτο βήμα στην ελευθερία ίσως είναι να μπορεί κάποιος να σπάσει τις μέγιστες εμμονές του ανθρώπου, αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη να ζήσει πέρα από αυτές. Στα άγνωστα μονοπάτια που είναι κρυμμένα στα ντουλάπια της ανθρώπινης ιστορίας. Εκείνα τα ντουλάπια που κρατιούνται κλειστά, όχι γιατί τα φυλάει κάποιο φοβερό τέρας, αλλά γιατί οι άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν να μην ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ να τα ανοίξουν.

Τι φοβάται αλήθεια το μέγα πλήθος; Ποια είναι τα κλειδιά από τις χειροπέδες του; Ποιές είναι τελικά οι χειροπέδες;

Worldwide Collection

Reuters: The Most Astonishing Pictures of 2013

02 Δεκεμβρίου, 2013

Η πολιτική λειτουργία της τέχνης



Τι πιστεύετε πως είναι ο καλλιτέχνης; Ένας ανόητος ο οποίος έχει απλά μάτια αν είναι ζωγράφος ή αυτιά αν είναι μουσικός; Αντίθετα, την ίδια στιγμή είναι ένα πολιτικό ον, το οποίο διαρκώς ανταποκρίνεται σε σπαραξικάρδια, φλογερά ή χαρούμενα γεγονότα και απέναντι στα οποία παίρνει θέση με ποικίλους τρόπους. Όχι, η ζωγραφική δε γίνεται για να διακοσμεί διαμερίσματα. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για να επιτίθεται, αλλά και να αμύνεται ενάντια στον εχθρό.

Pablo Picasso, 1945

Η ακραιφνής αυτή ρήση του Πάμπλο Πικάσσο ενέχει απόλυτη κοινωνική και πολιτική επιθετικότητα η οποία συνάδει με τις συνθήκες ζωής και δημιουργίας της εποχής του. Στο σήμερα που οι κοινωνικοί και πολιτικοί όροι της καλλιτεχνικής δημιουργίας έχουν αισθητά διαφοροποιηθεί ηχεί κάπως παράταιρη, είναι αλήθεια. Ωστόσο, η μελέτη της ιστορίας των λειτουργιών που έχει γνωρίσει, υλοποιήσει και ενσωματώσει η τέχνη, στις διάφορες εποχές και στους διάφορους πολιτισμούς, ταυτίζεται, στην ουσία, με τη μελέτη της έννοιας και του περιεχομένου του έργου τέχνης, τις κοινωνικές αντιλήψεις για την τέχνη, τη θέση του καλλιτέχνη στην εκάστοτε κοινωνία, τις θεωρίες για την τέχνη, τους υποστηρικτικούς θεσμούς και τους μηχανισμούς προώθησης της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα