28 Απριλίου, 2014

Περί Μονοτονίας

Περί Μονοτονίας
γράφει ο


Ποιο είναι το δηλητήριο της σύγχρονης βιομηχανικής ζωής μας; Αναμφίβολα η μονοτονία - μονοτονία της εργασίας και της ανούσιας κοινωνικής και κοινοτικής ζωής.

Halford Mackinder

Για την κοινωνία, η εξέλιξη της ανθρωπότητας δεν πρέπει να είναι σταθερή και ακόμη λιγότερο μονότονη. Το πρέπον της κοινωνίας είναι η μονοτονία που αποτελεί το επακόλουθο του οράματός της, δηλαδή η αθανασία του παρόντος. Κατά συνέπεια, όλο το σύστημά της είναι βασισμένο στην ιδέα ότι η ζωή είναι απλώς μία ημέρα που επαναλαμβάνεται. Όλη η ουσία για τα άτομα της κοινωνίας είναι πώς να περάσει η ημέρα. Δεν υπάρχουν επιπτώσεις που αγγίζουν το αύριο. Το παίγνιο έχει μόνο μία αρχή, την αρχή της επανάληψης. Και οι κανόνες αφορούν μόνο την ημέρα. Σε αυτό το πλαίσιο, ούτε η θρησκεία δεν έχει νόημα, εκτός αν συμπίπτει με την έννοια της καθημερινότητας. Όσο πιο απλοϊκή είναι η θρησκεία τόσο το καλύτερο, διότι έτσι είναι εύκολη η εφαρμογή της.

Οι σχέσεις είναι οι άνθρωποι που είναι μαζί σας ακόμα κι όταν είναι μακριά σας

Σχέσεις
γράφει ο


Υπάρχουν βιβλία, που έχουν γραφτεί εδώ και αιώνες και μπορούν να μας επηρεάζουν, τα διαβάζουμε και μας αγγίζουν. Είμαστε μέσα σε αυτήν τη συνέχεια της Ανθρωπότητας, ενώ νομίζουμε ότι αυτά που μας επηρεάζουν είναι μόνο τοπικά, πολύ κοντινά, δίπλα μας. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που είναι δίπλα μας, δεν είναι πάντα μαζί μας. Ενώ, αυτό που είναι μακριά μας, δεν είναι ποτέ δίπλα μας, αλλά μπορεί να είναι μαζί μας. Άρα, είναι η διαφορά μεταξύ της επαφής και της σχέσης.

Η παιδεία μας μαθαίνει σιγά-σιγά ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι η επαφή, αλλά η σχέση. Η σχέση πρέπει να έχει δύο στοιχεία, τα οποία είναι τα εξής: άμα δεν έχετε τη διπλή σχέση, τότε η σχέση δεν υπάρχει, ενώ η επαφή υπάρχει.

Αρχέτυπα: Η Καταγωγή των Ανθρώπινων Ιδεών

Αρχέτυπα
γράφει ο


Ο Πλάτωνας έλεγε πως για κάθε ιδέα ή αντικείμενο στον ανθρώπινο κόσμο, υπάρχει και μία αντίστοιχη υπερβατική απεικόνιση στον κόσμο των ιδεών. Έτσι λοιπόν θα υπήρχε μία απεικόνιση σε εκείνο το μεταφυσικό κόσμο όχι μόνο για ένα καθημερινό αντικείμενο, μία καρέκλα π.χ., αλλά και για κάθε ιδέα, θα υπήρχε δηλαδή και ιδανική απεικόνιση της δικαιοσύνης, της ομορφιάς, της κακίας, κ.ο.κ. Με αυτήν τη συλλογιστική, ο Πλάτωνας σκόπευε να δείξει ότι μέσα στο σύμπαν υπάρχει μία αντικειμενική και ανώτερη κατάσταση μέσα από την οποία θα μπορούσε να περιγραφεί το Ιδανικό. Το Ιδανικό για τον Πλάτωνα ήταν και αυτό μια ιδέα, κάπου μέσα στον κόσμο των ιδεών.

Ο Jung αιώνες μετά, θα θεωρήσει την ύπαρξη αντικειμενικών υπερβατικών μορφών, από τις οποίες θα αποτελείται η ανθρώπινη ψυχή και τις οποίες ονόμασε αρχέτυπα. Τ' αρχέτυπα θα μπορούσαν να "συγκεντρωθούν" - εκφραστούν στον ανθρώπινο ψυχισμό με τη μορφή συμπλεγμάτων, τουλάχιστον σ' ένα πρώτο, ψυχαναλυτικό, επίπεδο. Πάντως, σε ό,τι αφορά μια σύγκριση ανάμεσα στον Πλάτωνα και στον Jung, υπήρξε μεταξύ ίσως άλλων και μία σημαντική διαφοροποίηση, η οποία εν μέρει είχε ήδη γίνει από άλλους αρχαίους Έλληνες, όπως και από σύγχρονους ή λίγο προγενέστερους του Jung επιστήμονες. T' αρχέτυπα, οι θεμελιώδεις αυτές οντότητες των ανθρώπινων ιδεών, δεν προϋπάρχουν των ανθρώπινων σκέψεων, αλλά δημιουργούνται κατά τη στιγμή της αλληλεπίδρασης της ανθρώπινης ψυχής (ατομικού ασυνείδητου) και της παγκόσμιας ψυχής (συλλογικό ασυνείδητο). Επομένως, τ' αρχέτυπα είναι δευτερογενείς υπάρξεις, δεν προϋπάρχουν σε κάποιον κόσμο "αρχετυπικών ιδεών", αλλά αποκτούνε "σχήμα" και συγκεκριμένη σημασία τη στιγμή της αλληλεπίδρασης με την ανθρώπινη ψυχή.

27 Απριλίου, 2014

Ο Κένταυρος Χείρων και η Κληρονομιά του στην Επίτευξη της Αυτογνωσίας

Ο Κένταυρος Χείρων
Τὸ μὲν εὔρημα θεῶν, Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος, ἄγραι καὶ κύνες• ἔδοσαν δὲ καὶ ἐτίμησαν τούτῳ Χείρωνα διὰ δικαιότητα.
ὁ δὲ λαβὼν ἐχάρη τῷ δώρῳ καὶ ἐχρῆτο•

Ο κένταυρος Χείρων, γιος του Κρόνου και της νύμφης Φιλύρας είναι μια σημαντική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, τόσο για τη σχέση του με τη θεραπεία και άλλες υπό διαμόρφωσιν φυσικές επιστήμες του αρχαίου κόσμου, όσο και για τη σχέση του με τη διδασκαλία των ηρώων. Υβριδική μορφή (όταν ο Κρόνος, που είχε ερωτευτεί την Φιλύρα, έγινε αντιληπτός από την σύζυγό του Ρέα, μεταμορφώθηκε σε άλογο και αυτή η μεταμόρφωση έδωσε στον Χείρωνα την διφυή του μορφή). Έτσι ξεκινάει ο Κυνηγετικός, το πρώτο εγχειρίδιο για το κυνήγι που γράφτηκε τον 5ο π.X. αιώνα από τον Ξενοφών τον Αθηναίο. Σε ελεύθερη μετάφραση λέει: "Τα κυνήγια και τα σκυλιά είναι δημιουργήματα των θεών, του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος. Τα παραχώρησαν τιμώντας των Χείρωνα για την δικαιοσύνη του. Όταν εκείνος τα έλαβε, ευχαριστήθηκε με τη δωρεά και την αξιοποιούσε". Παρακάτω ο Ξενοφώντας αναφέρει αυτούς που θήτευσαν κοντά στον Χείρωνα και έγιναν μαθητές του "στα κυνήγια και σε άλλα καλά ζητήματα".

26 Απριλίου, 2014

Ευρώ - Τα Ένοχα Μυστικά του

Ευρώ
γράφει ο
Πρώτη δημοσίευση 5 Δεκ. 2010


Τα μυστικά που του επιτρέπουν να λειτουργεί ως "εργαλείο" ιμπεριαλισμού.

Τα μυστικά, που του επιτρέπουν να βοηθά τα καρτέλ να λεηλατούν τους λαούς της Ευρώπης.


Έχει αναρωτηθεί κάποιος γιατί το Ευρώ έχει τα χαρακτηριστικά που έχει ως νόμισμα;

Είναι τυχαία ή μήπως εξυπηρετούν κάποια συγκεκριμένη στρατηγική;

Γιατί, για παράδειγμα, ενώ η Ε.Ε. μιμείται τις ΗΠΑ στην οικονομική πολιτική, δεν τις μιμήθηκε και στο θέμα του χαρτονομίσματος;

Γιατί, ενώ το δολάριο έχει στο σύνολο των χαρτονομισμάτων του το ίδιο μέγεθος και την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία, το Ευρώ δεν το μιμείται;

23 Απριλίου, 2014

Η Ανατομία Ενός Διλήμματος

Η Ανατομία Ενός Διλήμματος
γράφει ο


Είναι αλήθεια ότι θέματα σαν και αυτά του άρθρου έχουν χιλιοειπωθεί. Δεν έχουν ειπωθεί όμως από απλούς πολίτες που δεν έχουν το βήμα των ΜΜΕ και το μόνο όπλο τους είναι οι κινητοποιήσεις οι οποίες έχουν ατονίσει και τα διάφορα sites ή blogs τα οποία δίνουν βήμα στην φωνή μας. Είναι ένα από τα μείον που καταλογίζω στους συμπολίτες μου το γεγονός ότι δεν αντιλαμβάνονται την ατομική τους ευθύνη στα κοινά που τους αφορούν. Και τώρα αποδείχτηκε περίτρανα πως η αποχή από τα κοινά είναι μια λευκή επιταγή σε όλους τους επίδοξους καταστροφείς της ζωής μας.

Στις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και ευρωεκλογές από τις υπάρχουσες κοινοβουλευτικές και μη δυνάμεις τίθεται ένα δίλημμα με πολλές προεκτάσεις. Η απόφασή μας θα κρίνει το πως θα ζήσουμε από εδώ και πέρα σε ένα κράτος που τη στιγμή αυτή έχει καταρρεύσει. Για την ακρίβεια οι προτάσεις από τους πολιτικούς σχηματισμούς είναι τρεις και θα τις αναλύσω ευθύς αμέσως.

20 Απριλίου, 2014

Άγιο Φως - Μια ιερή και "θαυμαστή" απάτη

Άγιο Φως
Η τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται στις 12 η ώρα το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου και αποτελείται από τρία στάδια:

  • Λιτανεία
  • Την είσοδο του Πατριάρχη στον Πανάγιο Τάφο και
  • Τις προσευχές του Πατριάρχη για να βγει το Άγιο Φως.

Προετοιμασία του Πανάγιου Τάφου

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί πριν από την τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται πρώτα ένας σχολαστικός έλεγχος του Παναγίου Τάφου και αμέσως μετά τον σφραγίζουν με το μελισσοκέρι που είχε ετοιμαστεί το πρωί. Ο έλεγχος γίνεται για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει φωτιά. Αφού σφραγιστεί ο Πανάγιος Τάφος με το μελισσοκέρι οι αρχές τοποθετούν πάνω στο κερί τις σφραγίδες τους.

18 Απριλίου, 2014

Το Κέλυφος και η Διάνοια



Για όλους μας - αργά ή γρήγορα - φτάνει εκείνη η στιγμή που συνειδητοποιούμε πως το επόμενο βήμα μας είναι μετέωρο. Στηριχτήκαμε για πολύ καιρό σε δεκανίκια άλλων. Σε λόγια, απόψεις, ταμπέλες, θεωρίες και πραγματικότητες άλλων. Σε δασκάλους, φίλους ή απλά οικείους, που εμείς επιτρέψαμε να μας καθοδηγούν τυφλά. Ακόμα και οι φαινομενικές μας διαφωνίες ή αμφισβητήσεις, ήταν ακριβώς αυτό. Φαινομενικές. Για να μας δώσουμε την ψευδαίσθηση πως είχαμε δική μας άποψη και θεώρηση των πραγμάτων. Ενστερνιστήκαμε πράγματα που "έβλεπαν" άλλοι για εμάς. Που βίωναν άλλοι για εμάς. Την αδυναμία αυτή την ονομάσαμε πίστη και αγάπη. Λέγαμε στον εαυτό μας πως μάλλον κάτι παραπάνω θα ξέρουν. Σταματήσαμε να προσπαθούμε να "δούμε" από μόνοι μας και μας καθησυχάσαμε γι' αυτές μας τις πράξεις στην προοπτική μιας οικογένειας. Ενός σπιτιού. Κάπου να ανήκουμε.

Η Οδός

Η Οδός


Ο Αληθινός Εαυτός είναι η αιώνια βάση πάνω στην οποία χτίζονται όλες οι πρόσκαιρες αντιλήψεις, εμπειρίες, δραστηριότητες.
Είναι ο ουρανός που "φιλοξενεί" τα διαβατάρικα σύννεφα που εμφανίζονται από το "πουθενά" και χάνονται στους ορίζοντες του χρόνου.

Η κατανόηση της ζωής είναι σύλληψη του πραγματικού νοήματος "αυτού που συμβαίνει". Αυτή η κατανόηση δεν αποκτιέται με την συσσώρευση γνώσεων, εμπειριών, ή με δραστηριότητες.

Η πραγματική (πραγματωμένη) γνώση του Εαυτού, δηλαδή η βιωματική μετοχή στην αληθινή ουσία μας, είναι η πραγματική ζωή και ελευθερία.
Είναι η βιωματική μετοχή στο απεριόριστο, στην ενότητα της ύπαρξης, όπου όλα συνδέονται με αληθινή Αγάπη και μετουσιώνονται σε κοινή ουσία.

17 Απριλίου, 2014

Πλανεμένοι "Γνώστες"

Πλανεμένοι Γνώστες


Πίσω από αυτό που φαίνεται και ορίζουμε ως πραγματικό, αληθινό, υπάρχει η κρυμμένη αλήθεια που ορίζει την ποιότητα, τη διάρκεια και την ένταση του φαινομενικού ψεύδους.

Το εκδηλωμένο αληθινό οδηγεί στον εντοπισμό του εσωτερικού ψεύδους, που σκοπό έχει τη σύνθεση του Εαυτού μας.

Έχεις ήδη μπερδευτεί;

Κάθε εσωτερική μετατόπιση και κάθε "άνοιγμα" πέρα από τα φαινόμενα, συνοδεύεται με άπειρες συνειδητοποιήσεις που έχουμε την πρόκληση να εφαρμόσουμε/εκδηλώσουμε στην πράξη, μετρώντας το κόστος, ζυγίζοντας το όφελος, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη του ποιοι Είμαστε.

Το "μυητικό" ταξίδι των Ομηρικών επών

Ομηρικά Έπη

γράφει ο


Μεταξύ των σπουδαιοτέρων αρχαίων Μυθολογικών κείμενων (Έπη) όπως τα Έπη του Γιλγαμές, η Μαχαμπαράτα και η Ραμαγίανα (1) εξέχουσα θέση κατέχουν τα Ομηρικά Έπη.

Στα Ομηρικά Έπη περικλείεται κατά τρόπο αριστοτεχνικό όλη η αρχαία Ελληνική μυθιστορία. Το νοηματικό όμως εύρος τους εκτείνεται πολύ πιο πέρα από τα όρια της καλλιτεχνικής δημιουργίας και αφήγησης μυθολογικών ή ιστορικών γεγονότων, καθώς όπως θα αποκαλυφθεί στην συνέχεια, σε αυτά περιέχονται σημαντικότατες κοσμολογικές και θεολογικές έννοιες, τις οποίες ο "μυθαγωγός" Όμηρος πολύ έντεχνα έκρυψε κάτω από το πέπλο αφ' ενός μεν του Τρωικού Πολέμου (Ιλιάδα) και αφ' ετέρου στις δοκιμασίες που περίμεναν τον πολυμήχανο Οδυσσέα στη προσπάθεια επιστροφής του στην πατρίδα του (Οδύσσεια).

Συνείδηση Θανάτου ή Πλάνη;

Συνείδηση Θανάτου ή Πλάνη
Ένας άνθρωπος κατέβαινε λάμνοντας ένα μεγάλο ποταμό. Πολλά χρόνια, μέρα και νύχτα, έλαμνε κι ερευνούσε τον ορίζοντα. Άξαφνα το ρέμα έγινε τρομερό, ο άνθρωπος σήκωσε το κεφάλι κι έστησε αυτί: ο ποταμός ήταν ένας καταρράχτης, δεν είχε σωτηρία. Τότε ο άνθρωπος σταύρωσε τα κουπιά, σταύρωσε τα χέρια κι άρχισε να τραγουδάει.

Συλλογίζομαι αυτό το τραγούδι κι η καρδιά μου πάει να σπάσει. Αυτός είναι ο μοναδικός ύμνος της λευτεριάς!

Νίκος Καζαντζάκης – "Ο βραχόκηπος"

Όταν η συνειδητότητα αναδύεται απ' το λήθαργο της ψευδαίσθησης φρίττει στο θέαμα μιας ανθρωπότητας δεμένης μανιακά στο άρμα της ανύπαρκτης "ευτυχίας". Απελπίζεται στο θέαμα μιας ανθρωπότητας που πεισματικά αρνιέται ότι δυσάρεστο και είναι τυφλά προσκολλημένη στο ευχάριστο το οποίο και αποκαλεί "ευτυχία". Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να δει τα γεγονότα καταπρόσωπο. Πιστεύει τυφλά και ανεξέλεγκτα στο σύνθημα: "Η ευτυχία βρίσκεται στην ευχαρίστηση που προσφέρουν της ύλης οι ηδονές".

15 Απριλίου, 2014

Η Σιωπή της Σπάρτης

Η Σιωπή της Σπάρτης
Άρθρο του
Μετάφραση-επιμέλεια Αναστάσιος Γιαννάς


Στις ρίζες του Δυτικού πολιτισμού η Σπάρτη και η Αθήνα αντιπαρατίθενται σαν δύο διαφορετικά αρχέτυπα. Η Αθήνα είναι η συζήτηση, η Σπάρτη η σιωπή. Η Αθήνα μας άφησε τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τα ανάγλυφα του Φειδία• η Σπάρτη μερικές βουβές πέτρες (δεν είχε άλλα τείχη, όπως λεγόταν, από τα στήθη των πολιτών της).

Η Αθήνα είναι η αγορά της πολιτικής διαμάχης, η Σπάρτη ένα αυταρχικό σύστημα, όπου ο καθένας ανήκει στο κράτος. Η Αθήνα είναι η ελευθερία, η Σπάρτη η στρατιωτική πειθαρχία. Η Αθήνα δίνει, κατά μία έννοια, αρχή στην νεωτερικότητα και στην κοσμική θέαση του ανθρώπου, εικάζει πάνω στους θεούς και αμφιβάλει - ενώ η Σπάρτη μένει ακίνητη σε μία ιεροτελεστική και πολεμική αντίληψη της πόλεως. Η Αθήνα κατοικείται από άτομα, η Σπάρτη από μία αρχαϊκή και συμπνέουσα φάλαγγα.

Προπάντων: Η Αθήνα παρήγαγε μία τεράστια ποσότητα και ποιότητα λέξεων-λόγος• διάλογοι, φιλοσοφία, σοφίσματα, γενικά αυτό που εμείς ονομάζουμε "κουλτούρα", "ιστορία", "έκφραση", "κριτική"• η Σπάρτη μία αινιγματική και μονολιθική σιωπή: μόνον κάποιο ρυθμικό πολεμικό άσμα του Τυρταίου.

09 Απριλίου, 2014

ΔΡΑΧΜΗ - Η μεγάλη τρομοκράτισσα

ΔΡΑΧΜΗ


Για να καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω του, θα πρέπει να μπορεί ν' αναλύει τα δεδομένα που αφορούν τον κόσμο αυτόν. Να μπορεί να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτά που βλέπει. Να μπορεί ν' αντιλαμβάνεται τα παράδοξα, όταν αυτά υπάρχουν. Ποια είναι τα παράδοξα και τα περίεργα, που βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε τις εβραϊκές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, όπως είναι ο Παπανδρέου, ο Σαρκοζί ή η Μέρκελ, ν' αναλαμβάνουν να ηγηθούν του "πολέμου" ενάντια στη διεθνή κερδοσκοπία. Με τη βοήθεια και τον συντονισμό της αμερικανικής FED του Εβραίου Μπενράκε ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας του επίσης Εβραίου Τρισέ, κάνουν "πόλεμο" εναντίον της κερδοσκοπίας.

Εβραίοι κάνουν "πόλεμο" εναντίον όλου του κυκλώματος, που στριμώχνει τα κράτη και τα φέρνει σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας ν' αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπική λεηλασία εις βάρος τους, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα και οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες.

06 Απριλίου, 2014

Ποιός "παίζει" ζάρια στο σύμπαν;

Ποιός παίζει ζάρια στο σύμπαν;


Κάθε στιγμή πιστεύουμε. Πιστεύουμε στις δυνατότητές μας, στους ανθρώπους που αγαπάμε, σε μία ιδεολογία σε μία θρησκεία, σε ένα μέλλον, σε μία ομάδα βρε αδελφέ...

Ο Ελεύθερος άνθρωπος όμως μπορεί κι οφείλει να τροποποιεί τα πιστεύω του με βάση τα νέα δεδομένα και τις εμπειρίες του... Από εκεί και πέρα η πίστη στο μη αποδεικτέο είναι αποδεκτή και εν τέλη είναι κατακριτέα; Ήδη βέβαια από την αρχαιότητα ο Δημόκριτος έλεγε:

Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τίποτα σταθερό, αλλά μόνο ό,τι μεταβάλλεται ανάλογα με την κατάσταση του σώματος και τη φύση των εξωτερικών επιδράσεων και των αντεπιδράσεων που προέρχονται μέσα από τους ίδιους. Στη συμβατική μας καθημερινή γλώσσα μιλάμε για γλυκό, πικρό, θερμό, ψυχρό, για χρώματα ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενό.

03 Απριλίου, 2014

Είμαι "Έλληνας"

Είμαι Έλληνας
γράφει ο Αστρέας


O Έλληνας διέπεται από έναν τέτοιο γραφικό πατριωτισμό που βαθαίνει το ούτως ή άλλως ανεπανόρθωτο φαράγγι της ετερότητας· η διαφορά μας με τον Άλλον έχει μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση, ο διαχωρισμός έγκειται σε κάτι περισσότερο από τη φυλετική ή τη γλωσσική μας ιδιαιτερότητα - "εμείς είμαστε από άλλον πλανήτη ή έστω οι μόνοι αυθεντικοί γήινοι". Δεν έχει σημασία τι από τα δυο, μικρή η διαφορά. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι είμαστε ριζοσπαστικά διαφορετικοί κι αυτό είναι που στήνει τις υπόρρητες καραντίνες στην απέναντι όχθη... επειδή ακριβώς είμαστε το "άλλο είδος". Αν μια φορά το εθνοτικό εγώ υποκρίνεται όταν αποδέχεται τον άλλον ως ισότιμο συνέταιρο, στην περίπτωση μας, εξ ου, θα πρέπει να είμαστε αποδέκτες διπλής υποκρισίας στις διεθνιστικές και αλληλέγγυες χειραψίες μας με τους ξένους. Μα πώς μπορούν να μας καταλάβουν αυτοί εμάς; Εμείς είμαστε το άλλο είδος και μάλιστα το πιο εξέχων αφού εξελίχθηκε με την ιδεοληψία ότι όλος ο κόσμος είναι ορθώς κι αμετακλήτως ελληνικός.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα