Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόλλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόλλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

04 Οκτωβρίου, 2011

Η αυτογνωσία στη σύγχρονη εποχή

Η αυτογνωσία στη σύγχρονη εποχή
Κατά τον Πλούταρχο, ο οποίος υπήρξε ιερέας των Δελφών, το "Γνώθι σαυτόν" που ήταν γραμμένο σε πολλά σημεία των Δελφικών ιερών, προερχόταν απ' αυτόν τον θεό Απόλλωνα, που δεν ήταν μόνο μάντης, αλλά και φιλόσοφος. Ο θεός του φωτός όχι μόνο δίνει απαντήσεις στα προβλήματα της ανθρώπινης ζωής με τη βοήθεια των χρησμών, αλλά και δημιουργεί στη φιλοσοφική ψυχή το ερέθισμα να φτάσει στην αλήθεια, αρκεί η ψυχή να είναι σε θέση να ερευνήσει και να προσπαθήσει. Στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος, αναγράφονταν τα δύο περίφημα παραγγέλματα, "ΓΝΏΘΙ ΣΑΥΤΟΝ", αριστερά και "ΜΗΔΈΝ ΆΓΑΝ", δεξιά, ενώ στο κέντρο δέσποζε το ιερό γράμμα "Ε(Ι)".

Αυτό ακριβώς το γράμμα και η θρησκευτικο-φιλοσοφική του σημασία είναι το θέμα του βιβλίου του Πλούταρχου "Περί του ΕΙ εν Δελφοίς". Στο βιβλίο αυτό αναλύει διαφορετικές εξηγήσεις που δόθηκαν κατά καιρούς για το Ε του μαντείου των Δελφών.

14 Φεβρουαρίου, 2011

Αρχαία Σύμβολα και Αυτοθεραπεία

γράφει η κα. Αλτάνη, Π. Φ., ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2005


Mε το τρίπτυχο του "γνώθι σαυτόν", του "μηδέν άγαν" και του "μέτρον άριστον", ο Απόλλων καθοδηγεί την υγεία μας και μας αποκαλύπτει τον τρόπο της αυτοθεραπείας.

Θεραπευτής των θεών, ο Απόλλων υποδεικνύει στους θνητούς τα μέσα της αυτοθεραπείας, διά της ψυχολογίας του βάθους. Όμως σήμερα η ψυχολογία του βάθους δεν είναι βαθυτέρα του απολλωνείου "γνώθι σαυτόν", ούτε σοφωτέρα του "μηδέν άγαν" και του "μέτρον άριστον". Οι δύο αυτές παραινέσεις συνοδεύουν το "γνώθι σαυτόν" και επιτρέπουν στον νου μας να αναγνωρίζει τις ελλείψεις και τις υπερβολές του, ώστε να προβαίνει σε αυτοθεραπεία, διακρίνοντας και εξισορροπώντας υπερβολές και ελλείψεις.

13 Ιουλίου, 2010

Μια "Αιρετική" Εκδοχή

Μια "Αιρετική" Εκδοχή


Διαβάζοντας το "Ελληνικοί Μύθοι" του Robert Graves, έφτασα στο κεφάλαιο περί των Έργων και του Χαρακτήρα του Απόλλωνα, όπως παρατίθεται παρακάτω:

Φεύγοντας από τη Δήλο ο Απόλλων το 'βαλε κατευθείαν γα το όρος Παρνασσό, όπου κρυβόταν το φίδι Πύθων, ο εχθρός της μητέρας του. Και με βέλη του ο Απόλλων τραυμάτισε βαριά τον Πύθωνα. Ο Πύθων ξέφυγε στο μαντείο της Μητέρας Γης στους Δελφούς, πόλη που ονομαζόταν έτσι προς τιμή του τέρατος Δελφύνης, συντρόφου του Πύθωνα. Ο Απόλλων όμως είχε την τόλμη να τον ακολουθήσει μέσα στο ιερό και εκεί τον αποτελείωσε δίπλα στο ιερό χάσμα.

(...)Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ο Απόλλων πήγε και βρήκε τον Πάνα, τον ανυπόληπτο γέρο τραγοπόδη αρκάδα θεό, τον κατάφερε να του αποκαλύψει την τέχνη της προφητείας, κατέλαβε το Δελφικό Μαντείο και κράτησε την ιέρειά του, που λεγόταν Πυθία, στην υπηρεσία του.

Η Λητώ, μαθαίνοντας τα νέα, έφτασε μαζί με την Άρτεμη στους Δελφούς, όπου πήγε λίγο παραπέρα για να εκτελέσει κάποια δική της τελετουργία σ' ένα ιερό άλσος.

Ο γίγας Τιτυός της διέκοψε τις προσευχές και επιχείρησε να τη βιάσει, όταν, ακούγοντας ξεφωνητά, ο Απόλλων και η Άρτεμης έφτασαν τρέχοντας και σκότωσαν το Τιτυό με καταιγισμό από βέλη - εκδίκηση που ο Ζεύς, πατέρας του Τιτυού, είχε την καλοσύνη να τη θεωρήσει ευσεβή. Στον Τάρτατο, ο Τιτυός βασανιζόταν ξαπλωμένος χάμω, με τα χέρια και τα πόδια του γερά καρφωμένα στο έδαφος. Έπιανε ούτε λίγο ούτε πολύ εννιά πλέθρα τόπο και δύο γύπες του έτρωγαν το συκώτι.
Επόμενη σελίδα