Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

08 Μαρτίου, 2014

Πυθαγόρας: H Mυστηριώδης Mορφή της Aρχαιότητας

Πυθαγόρας
Από το βιβλίο Ανθολογία της Φιλοσοφίας Ubaldo Nicola (εκδ. Ενάλιος)


Αν από τον Πυθαγόρα (570-495 π.Χ.) έχουμε τόσους μύθους και ελάχιστες συγκεκριμένες πληροφορίες, είναι επειδή ο φιλόσοφος έγινε (ήθελε να γίνει) μύθος, ακόμη και πριν τον θάνατο του. Ξέρουμε ότι γεννήθηκε στο νησί της Σάμου, αλλά γύρω στα σαράντα του έφυγε, ίσως για πολιτικούς λόγους και πήγε στον Κρότωνα, στη Μεγάλη Ελλάδα.

Εκεί ίδρυσε ένα κίνημα, μία πολιτική και θρησκευτική αδελφότητα, η οποία είχε έντονα μυστικιστικά χαρακτηριστικά και σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να κυριαρχήσει σε πολλές αποικίες. Ήταν μία εμπειρία καταστροφική, επειδή η κατά κύριο λόγο αριστοκρατική γενική κατεύθυνση του Πυθαγόρα προκάλεσε έναν σφοδρό λαϊκό ξεσηκωμό, ο οποίος κορυφώθηκε με την καταστροφή της σχολής. Φαίνεται ότι ο φιλόσοφος κατάφερε να σωθεί και πέθανε λίγο καιρό αργότερα στο Μεταπόντιο.

Όπως ο Χριστός, ο Βούδας και ο Μωάμεθ, έτσι και ο Πυθαγόρας δεν έγραψε ποτέ τίποτε: προτιμούσε να μεταδίδει τη διδασκαλία του είτε μέσω σύντομων αποφθεγμάτων είτε μέσω παραδειγμάτων από τη ζωή. Σε αντίθεση με τους μεγάλους θρησκευτικούς πατριάρχες όμως, καθώς επίσης και με το σύνολο των φιλοσόφων, δεν επιθυμούσε σε καμία περίπτωση να εκλαϊκευθεί η σκέψη του και πολύ περισσότερο να συζητηθεί.

05 Μαρτίου, 2014

Γιαννούλης Χαλεπάς: Ζωή μεταξύ τρέλας και λογικής

Γιαννούλης Χαλεπάς
Ο Γιαννούλης Χαλεπάς (Πύργος Τήνου, 14 Αυγούστου 1851 – Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1938) είναι ο πιο διακεκριμένος γλύπτης της νεότερης Ελλάδας, με μυθιστορηματική ζωή ανάμεσα στην τρέλα και τον θρίαμβο.

Ο Γιαννούλης Χαλεπάς ήταν γόνος οικογένειας φημισμένων Τηνίων μαρμαρογλυπτών. Ο πατέρας του, Ιωάννης, και ο θείος του είχαν μεγάλη οικογενειακή επιχείρηση μαρμαρογλυπτικής με παραρτήματα στο Βουκουρέστι, την Σμύρνη και τον Πειραιά. Ο Γιαννούλης, ο μεγαλύτερος από τα πέντε αδέλφια του, είχε έφεση στην μαρμαρογλυπτική και βοηθούσε τον πατέρα του στα έργα που ετοίμαζε ο τελευταίος για διάφορες εκκλησίες. Οι γονείς του τον προόριζαν για έμπορο, αλλά ο ίδιος τελικά αποφάσισε να σπουδάσει γλυπτική.

Από το 1869 έως το 1872, μαθήτευσε στο Σχολείον των Τεχνών (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) με δάσκαλο τον Λεωνίδα Δρόση. Το 1873 έφυγε για το Μόναχο με υποτροφία του Πανελλήνιου Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου, για να συνεχίσει τις σπουδές του στην εκεί Ακαδημία Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Μαξ φον Βίντμαν (Max von Windmann). Κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Μόναχο, εξέθεσε τα έργα του "Το παραμύθι της Πεντάμορφης" και "Σάτυρος που παίζει με τον Έρωτα", για τα οποία και βραβεύθηκε. Παρουσίασε επίσης τον "Σάτυρο που παίζει με τον Έρωτα", μαζί με το ανάγλυφο της Φιλοστοργίας, στην Έκθεση των Αθηνών το έτος 1875.

30 Νοεμβρίου, 2013

Ο Έρμαν Έσσε παραδίδει 66 μαθήματα καθημερινής σοφίας

Έρμαν Έσσε
Ο Έρμαν Έσσε δεν ήταν μόνο ένας σημαντικός συγγραφέας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στην κηπουρική, στις ακουαρέλες που αγαπούσε να ζωγραφίζει και στα χιλιάδες γράμματα αναγνωστών του στα οποία απαντούσε. Πενήντα ένα χρόνια μετά το θάνατό του δίνει ακόμα απαντήσεις σε ερωτήσεις που αφορούν στη μοναξιά και τις δυσκολίες της συνύπαρξης, στις καθημερινές μας μάχες, στο πώς καθένας λανθασμένα οχυρώνεται στον εαυτό και τον εγωισμό του, στα λάθη, τις παραλείψεις, την έλλειψη περισυλλογής, την αυτοεκτίμηση.

Χάρη στο βιβλίο "66 Μαθήματα καθημερινής σοφίας" του Άλαν Πέρσυ, που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Πατάκη (σε μετάφραση Αγαθής Δημητρούκα), ο Γερμανός συγγραφέας του "Λύκου της στέπας" παραδίδει ακόμα μαθήματα ζωής.

Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένας δρόμος προς τον εαυτό του, το πρόπλασμα ενός δρόμου, το προσχέδιο ενός μονοπατιού. Κανένας άνθρωπος δεν έφτασε να είναι εντελώς ο εαυτός του, ωστόσο, οι πάντες φιλοδοξούν να το κατορθώσουν, άλλοι στα τυφλά, άλλοι µε περισσότερο φως, ο καθένας όπως μπορεί,

06 Αυγούστου, 2013

Κώστας Μπαλάφας (1920 - 2011)

Μέσα από το φακό του, η ιστορία της χώρας μας...
Περήφανοι που ο τόπος μας γέννησε έναν τόσο μεγάλο άνθρωπο και καλλιτέχνη...

Απόσπασμα από το λεύκωμα Κώστας Μπαλάφας. Φωτογραφικό οδοιπορικό στο Άγιον Όρος 1969-2001, εκδ. Αγιορείτικη Φωτοθήκη – Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη, Άγιον Όρος - Αθήνα 2006.

[...] Γεννήθηκα σ’ ένα κακοτράχαλο ηπειρώτικο χωριό που λες πως και το ίδιο γεννήθηκε για αγώνες πρώτα με την ίδια τη φύση, για να μπορέσει να επιβιώσει στην κακοτράχαλη γη που γεννήθηκε. Και ένα μεγάλο μαράζι ήταν ο ξενιτεμός. Ξενιτεύτηκα νωρίς κι εγώ για λόγους βιοπορισμού, μόλις τέλειωσα το Δημοτικό —το τέλειωσα και δεν το τέλειωσα. Ήμουν τότε έντεκα χρονών και δούλευα σ’ ένα γαλακτοπωλείο. Πριν πιάσω τη μηχανή, είχα γράψει λίγα πράγματα με το μολύβι σ’ ένα μπλοκάκι, τα βιώματά μου.
Επειδή έγραφα και για το αφεντικό μου πράγματα όχι τόσο ευχάριστα, μου σκίσανε το μπλοκάκι και στενοχωρήθηκα πολύ γι’ αυτό, γιατί είχα γενικά όλα μου τα βιώματα, πως έφυγα από το χωριό μου, πως κατέβηκα σε μια πολιτεία όπου είδα φώτα που δεν τα έσβηνε η βροχή και ο αέρας, πως, τέλος πάντων, μπόρεσα να βοηθήσω τον εαυτό μου και την οικογένειά μου. Στο αφεντικό μου αυτό είχαν έρθει κάτι συγγενείς του από την Αμερική, ομογενείς και θεώρησε υποχρέωσή του να τους ξεναγήσει σε διάφορα μέρη. Μια μέρα σκέφτηκαν να ανέβουν στην Πάρνηθα• είπανε, μάλιστα, να πάρουν και μιαν αναμνηστική φωτογραφία. Τότε ήταν τα κουτάκια αυτά τα Brownie της Kodak που στοίχιζαν πολύ φτηνά, ήταν εύκολα στη χρήση, γιατί είχαν aplanar φακό και δεν είχε απαιτήσεις για ειδικούς χειρισμούς. Κάποιος Θα έπρεπε όμως να κρατάει αυτό το κουτί για να φωτογραφηθούν αυτοί και αγγάρεψαν εμένα. Όταν είδα εγώ ότι αυτό που βλέπω μπροστά μου μπορώ να το αποτυπώσω στο χαρτί, με μάγεψε και είπα "ένα τέτοιο εργαλείο θα 'θελα για να αποτυπώσω τα βιώματά μου και να καταχωρίσω τους ανθρώπους που έζησα και μόχθησα μαζί τους, που έζησα χαρές και λύπες". Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου κάποτε, ώστε με ένα ρολόι και λίγες οικονομίες να αποκτήσω μια μηχανούλα. Ήταν μια junior Kodak με 7.7 φακό. Μετά από αυτό αγόρασα μιαν άλλη• πουλώντας τη μηχανή αυτή και πάλι με κάτι οικονομίες πήρα μια Robot. Με τη Robot και μ’ ένα φιλμ που έπεσε κυριολεκτικά από τον ουρανό, μέσα σ’ ένα βομβαρδιστικό ιταλικό που το ‘ριξαν τα αντιαεροπορικά μέσ’ τα Γιάννενα, κατάφερα να συνεχίσω• έκοβα κομματάκια, γέμιζα τις μπομπίνες κι έτσι φωτογράφισα τον Αγώνα.

20 Ιουλίου, 2013

Ο Όμηρος και η άγνωστη ζωή του

Όμηρος_1
Ο άνθρωπος που θα άφηνε το στίγμα του βαθιά στον ελληνικό πολιτισμό και κατόπιν στον δυτικό κόσμο, δεν έχει ανάγκη από εισαγωγές.

Γεννημένος κάπου μεταξύ 12ου-8ου αιώνα π.Χ. στα παράλια πιθανότατα της Μικράς Ασίας, ο Όμηρος θα δημιουργούσε μια μακρά λογοτεχνική παράδοση, με το αφηγηματικό του ύφος να μένει φάρος στους κατοπινούς συγγραφείς της οικουμένης.

Κι όμως, για κάποιον με τέτοια παγκόσμια επίδραση, συναίνεση φαίνεται να μην υπάρχει πουθενά!

Οι ακαδημαϊκοί δεν έχουν σταματήσει να ερίζουν για τη ζωή και το έργο του, με μερίδα μελετητών να αμφισβητεί ακόμα και την ίδια την ύπαρξή του.

Ας δούμε λοιπόν τι ξέρουμε και κυρίως τι δεν ξέρουμε για τον άνθρωπο που έγραψε τις αρχετυπικές επικές ιστορίες...

06 Ιουνίου, 2013

Σπύρος Νάγος - Ένας ξεχωριστός Τέκτονας

Σπύρος Νάγος
Ο Σπύρος Νάγος γεννήθηκε στις 13-8-1868 στο Κακούρι της Αρκαδίας. Κυριότερη παιδαγωγός υπήρξε η μητέρα του. Λόγω της ευφυίας και της δραστηριότητάς του, έφυγε από το πατρικό του, χωρίς καμιά χρηματική ενίσχυση και πήγε στην Τρίπολη, απ’ όπου τελικά, πήγε στην Αθήνα.
Εκεί, ένας φιλότιμος και ευσυνείδητος δάσκαλος τον μόρφωσε μέχρι του σημείου να είναι σε θέση να διαβάζει και να ερμηνεύει Ισοκράτη και Ξενοφώντα. Αφού έκανε διάφορα επαγγέλματα, έγινε ζαχαροπλάστης

Αναμείχθηκε με τον συνδικαλισμό και εξελέγη αντιπρόσωπος της συντεχνίας των ζαχαροπλαστών. Την ίδια εποχή συγκροτήθηκε και ο πρώτος δημοκρατικός πυρήνας με τους Φλογαΐτη, Χοϊδά και Γ. Φιλάρετο, ο οποίος εξέδιδε τότε τον "Ριζοσπάστη", φορέα των δημοκρατικών και σοσιαλιστικών αρχών, στις οποίες είχε προσχωρήσει και ο φλογερός και ενθουσιώδης Νάγος.

31 Μαΐου, 2013

Πλωτίνος, ο Άγνωστος Φιλόσοφος

Πλωτίνος
Ένας από τους σημαντικότερους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, ο Πλωτίνος γεννήθηκε το 205 μ.κ.ε. στη Λυκόπολη της Αιγύπτου. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και είχε πολύ καλή μόρφωση και ανατροφή. Από μικρός δείχνει την ιδιαίτερη προσωπικότητα που τον χαρακτηρίζει αργότερα και τον κάνει να έχει πολλούς αφοσιωμένους μαθητές. Σε ηλικία 8 ετών λέγεται ότι ήδη φοιτούσε σε γνωστές σχολές και απάγγελλε απ’ έξω αποσπάσματα ποιητών!

Άρχισε να ασχολείται με την φιλοσοφία σε ηλικία 28 ετών, καθώς η φιλοσοφία για την εποχή εκείνη ήταν υπόθεση ώριμων ανθρώπων που ήθελαν να δουλέψουν με την ψυχή τους, δίνοντας έτσι ένα νέο προσανατολισμό στη ζωή τους. Οι άμεσες πηγές του Πλωτίνου μάς είναι ολοκληρωτικά άγνωστες, πράγμα που αυξάνει τη δυσκολία αφού δεν είμαστε ποτέ απολύτως βέβαιοι, ότι αυτή ή η άλλη άποψη ανήκει πραγματικά στον Πλωτίνο.

Πλάτωνας - Η ζωή και το έργο του

Πλάτωνας

γράφει η


Ο Πλάτων υπήρξε ο δεύτερος της μεγάλης τριάδας των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων - Σωκράτης, Πλάτων και Αριστοτέλης - που έθεσαν σε συνάφεια ο ένας προς τον άλλο τα φιλοσοφικά θεμέλια του Δυτικού πολιτισμού. Ήταν φιλόσοφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Κολλυτό της Αττικής το 427 π.Χ. και ήταν γιος των αριστοκρατικών Αρίστωνα και Περικτιόνης. Ο πατέρας του καταγόταν από τη γενιά του Κόδρου και η μητέρα του απ’ τη γενιά του Σόλωνα. Είχε δύο αδερφούς, τον Αδείμαντο και το Γλαύκωνα. Το πρώτο του όνομα ήταν Αριστοκλής, στην εφηβεία του όμως ονομάστηκε Πλάτωνας λόγω του ότι είχε πλατύ στέρνο και μέτωπο.

Ως Αθηναίος ευπατρίδης, ο Πλάτων έλαβε στην παιδική και στην εφηβική του ηλικία επιμελημένη γνώση και παιδεία με τους καλύτερους δασκάλους της εποχής για τα γράμματα, τη μουσική, τη γυμναστική. Αρχικά, ασχολήθηκε με τη μελέτη της ποίησης - αφού υπήρξε και ποιητής - όπως επίσης υπήρξε και αθλητής. Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως ανάγνωση και γραφή του δίδαξε κάποιος Διονύσιος, γυμναστική ο Αρίστων ο Αργείος, και μουσική ο Ακραγαντίνος Μέτελλος.

27 Αυγούστου, 2012

Henry David Thoreau (1817-1862): μια βιογραφία

Henry David Thoreau

Τα Πρώτα Χρόνια

Ο Αμερικανός συγγραφέας και νατουραλιστής φιλόσοφος Χένρι Ντέιβιντ Θορό (Henry David Thoreau) γεννήθηκε στο Κόνκορντ της Μασαχουσέτης το 1817. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους οραματιστές της Αμερικής του 19ου αιώνα και θεωρείται ο πατέρας των περιβαλλοντικών κινημάτων. Ο Thoreau αποτελεί μοναδικό παράδειγμα πρώιμου οικολόγου και λογίου. Υπήρξε θαυμαστής και μαθητής του Ρalph Waldo Emerson και μετείχε στους κύκλους των στοχαστών του "υπερβατισμού" (transcendentalism), ένα ρεύμα ιδεών που αναπτύχθηκε στην Νέα Αγγλία τον 19ο αιώνα, πατριάρχης του οποίου ήταν ο Emerson. Η συγγραφή βιβλίων ήταν το τρίτο και το τελευταίο επάγγελμα που διάλεξε. Το δεύτερο ήταν αγρότης και το πρώτο δάσκαλος.

Καμία θρησκεία ανώτερη της Αλήθειας

Καμία θρησκεία ανώτερη της Αλήθειας

Στο Ommen της Ολλανδίας, στις 2 Αυγούστου του 1929, μπροστά στην Α. Βesant και πάνω από 3.000 αντιπροσώπους του Τάγματος του Αστέρα και πολλές χιλιάδες Ολλανδών που τον άκουγαν μέσω ραδιοφώνου, ο Κρισναμούρτι εκφώνησε λόγο με τον οποίο διέλυε το Τάγμα:

15 Φεβρουαρίου, 2012

Λευκάδιος Χερν: ο Έλληνας Εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας

Λευκάδιος Χερν: ο Έλληνας Εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας
Ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας είναι ένας έλληνας ο Λευκάδιος Χερν ή Γιακομο Κουιζίμι. Τον χαρακτήρισαν "ο Παπαδιαμάντης της Άπω Ανατολής". Στη γεννέτειρά του τη Λευκάδα, η προτομή του Λευκάδιου Χερν βρίσκεται από το 1985 στο πάρκο των ποιητών - δίπλα στον Α. Βαλαωρίτη και τον Α. Σικελιανό. Επίσης ο δρόμος στο σπίτι που γεννήθηκε στο κέντρο της πόλης έχει το όνομά του (στα Ελληνικά και στα Ιαπωνικά) ενώ οι Πολιτιστικές ανταλλαγές με το Σιντσουκο στο Τόκιο και την Λευκάδα συνεχίζονται.

Η ιστορία του Λευκάδιου Χερν μοιάζει με παραμύθι και γι' αυτό έχει γίνει σίριαλ το 1987 στην ελληνική τηλεόραση με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Τσακίρη. Μάλιστα στο βιογραφικό μυθιστόρημα "Ή Οδύσσεια του Λευκάδιου Χερν", ο συγγραφέας Τζόναθαν Κολτ τον αποκαλεί "περιπλανώμενο φάντασμα". Ο Λευκάδος Χερν γεννήθηκε στην Λευκάδα τον Ιούνιο του 1850. Μητέρα του ήταν η Ρόζα Κασιμάτη, μια 25χρονη κοπέλα από τα Κύθηρα. Πατέρας του, ο Ιρλανδός ταγματάρχης Τσαρλς Χερν, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός γιατρός στα κατεχόμενα τότε από τους Βρετανούς, Ιόνια νησιά.

01 Νοεμβρίου, 2011

Οι 10 αρχές του Γκάντι

Γκάντι
Πρέπει εσύ να αποτελείς την αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.

Εάν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα αλλάξεις τον κόσμο σου. Εάν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξουν οι ενέργειές σου, αλλά και το πώς αισθάνεσαι. Και με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος γύρω σου θα αλλάξει. Όχι μόνο γιατί πλέον θα βλέπεις το περιβάλλον σου μέσω νέων "φακών" σκέψης και συναισθημάτων, αλλά και γιατί η αλλαγή μέσα σου μπορεί να σου επιτρέψει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν είχες ποτέ φανταστεί.

Κανείς δεν μπορεί να με πειράξει χωρίς την άδειά μου.

24 Οκτωβρίου, 2011

Νίκολα Τέσλα: Η βιογραφία μιας παράξενης μεγαλοφυΐας

Νίκολα Τέσλα
Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που άλλαξε το πρόσωπου του πλανήτη μας, βελτιώνοντας τις συνθήκες ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι η ιστορία ενός σύγχρονου Προμηθέα, που έκλεψε το μυστικό του φωτός από τη Φύση και το χάρισε στην ανθρωπότητα. Ενός οραματιστή κι ανθρωπιστή επιστήμονα, που εξερεύνησε νέα και άγνωστα πεδία γνώσης, ήρθε σε ρήξη με το κατεστημένο της εποχής του και τόλμησε ν' αγγίξει τα άστρα.

Η ζωή του ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 9ης Ιουλίου του 1856 σ' ένα μικρό χωριό της Λίκα, μια περιοχή που ανήκει σήμερα στην Κροατία. Την εποχή εκείνη όμως τόσο η Λίκα, όσο και η Σλαβονία, μαζί με τη Βοϊβοντίνα και το Βανάτο, αποτελούσαν τμήματα της λεγόμενης Vojna Krajina, δηλαδή της παραμεθόριας στρατιωτικής περιοχής της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, που ήταν αυτόνομη και κατοικούνταν κυρίως από Σέρβους πρόσφυγες από διάφορες περιοχές της κατεχόμενης από τους Οθωμανούς Σερβίας. Η σέρβικη Κράινα ήταν τότε μια ζωντανή και παλλόμενη ασπίδα, που προστάτευε την Αψβουργική Αυτοκρατορία από τις οθωμανικές επιδρομές και κατ’ επέκταση, την Ευρώπη από την εξάπλωση του Ισλάμ. Το όνομα του χωριού ήταν Σμίλιαν και το όνομα του νεογέννητου αγοριού ήταν Νίκολα Τέσλα. Γεννήθηκε ως Σέρβος υπήκοος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, της πιο πολυεθνικής αυτοκρατορίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

26 Σεπτεμβρίου, 2011

Γιατί τα σχολεία δεν μορφώνουν; (John Taylor Gatto)

Μόρφωση
Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον John Taylor Gatto ο τίτλος του "Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης", στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε απλές ευχαριστίες, αλλά εξαπέλυσε ένα δριμύ κατηγορώ στην συμβατική λογική που διέπει την εκπαίδευση. Μίλησε για το ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει η εκπαίδευση για το άτομο, την οικογένεια και την κοινωνία στην σύγχρονη εποχή. Δεν απευθύνθηκε μόνο στη Νέα Υόρκη και τους μαθητές του.

Τα λόγια του εκφράζουν και τις ανησυχίες των εκπαιδευτικών και των γονιών όπου και αν βρίσκονται. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη μόρφωση και την δημιουργική απασχόληση των παιδιών μας είναι σοβαρά και πολύπλοκα και δεν αποτελούν αποκλειστική ευθύνη των σχολείων. Κι όμως, τα σχολεία μπορούν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την διαμόρφωση της κοινωνίας και του κόσμου που ονειρευόμαστε. Έτσι, έχουμε την ευχαρίστηση να δημοσιεύσουμε αυτή την φλογερή ομιλία ενός από τους πιο ένθερμους οπαδούς της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

06 Σεπτεμβρίου, 2011

Osho: Θέλω να βγάλω την τρέλα από μέσα σας

γράφει ο


Osho_1
Δεν γνωρίζεις την αρχή της ζωής, δεν γνωρίζεις ούτε το τέλος. Είμαστε πάντοτε στην μέση και όλοι βρίσκονται πάντοτε στα μισά της διαδρομής. Είναι μία διαδικασία σε εξέλιξη, ένα ποτάμι που ρέει συνέχεια. Αυτή είναι η ομορφιά του, αυτή είναι η λάμψη του.

Όταν κάποτε μου δόθηκε από την φίλη μου και δασκάλα της γιόγκα ως δώρο ένα βιβλίο του Osho με τίτλο "Η κρυμμένη αρμονία" (πρόκειται για μία φιλοσοφική ανάλυση και ανάπτυξη πάνω στα διασωσμένα σπαράγματα του Ηράκλειτου), δεν μπορούσα καν να φανταστώ περί τίνος επρόκειτο. Θεώρησα, ότι είναι απλά μία ανατολική προσέγγιση του Ηράκλειτου από κάποιον περίεργο Ινδό γκουρού. Αρχικά αναρωτήθηκα πώς ένας θρησκευόμενος Ινδός θα μπορούσε να προσεγγίσει την καθαρή ορθολογιστική σκέψη ενός τόσο δυσκολονόητου φυσικού φιλοσόφου, όπως του Ηράκλειτου, του λεγόμενου και σκοτεινού.

05 Σεπτεμβρίου, 2011

Φρήντριχ Χέγκελ: ο φιλόσοφος της διαλεκτικής λογικής (θέση-αντίθεση-σύνθεση)

Φρήντριχ Χέγκελ
Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Στουτγκάρδη 27 Αυγούστου 1770 – Βερολίνο 13 Νοεμβρίου 1831) ή Έγελος (όπως απαντάται κάποτε στην ελληνική βιβλιογραφία) υπήρξε σημαντικός Γερμανός φιλόσοφος και κύριος εκπρόσωπος του γερμανικού ιδεαλισμού. Επηρέασε βαθιά τη δυτική φιλοσοφία και έγινε γνωστός για τη διαλεκτική θεωρία του.

Ο φιλόσοφος, ο οποίος 20+ κάτι αιώνες μετά τον Ηράκλειτο, έβαλε θεαματικά στο επίκεντρο της φιλοσοφικής σκέψης τη σχέση της αλλαγής με την ουσία και με τα πράγματα.

Αφού δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, έγινε καθηγητής στη Χαϊδελβέργη – στο κέντρο του γερμανικού εθνικού ρομαντισμού. Τέλος, το 1818 έγινε καθηγητής στο Βερολίνο – τη στιγμή ακριβώς που η πόλη αυτή γινόταν, σιγά σιγά, το πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο της Ευρώπης. Το Νοέμβριο του 1831 πέθανε στη μεγάλη επιδημία χολέρας. Αλλά ο "εγελιανισμός" είχε ήδη εδραιωθεί σ’ όλα τα γερμανικά πανεπιστήμια.

O Χέγκελ ένωσε στη σκέψη του όλες σχεδόν τις ιδέες που είχε αναπτύξει ο ρομαντισμός και τις προχώρησε ακόμα πιο πέρα. Άσκησε, όμως και οξυδερκή κριτική στη φιλοσοφία του Σέλινγκ.

27 Αυγούστου, 2011

Το Παράδοξο του Επίκουρου

Επίκουρος
Θέλει ο θεός να αποτρέψει το κακό και δεν μπορεί; Τότε δεν είναι παντοδύναμος...
Μπορεί, αλλά δεν το επιθυμεί; Τότε είναι κακός...
Είναι και ικανός και το επιθυμεί; Τότε από πού προέρχεται το κακό;
Μήπως είναι και ανίκανος και δεν το θέλει; Τότε γιατί τον αποκαλούμε θεό;

Ο Επίκουρος (341 - 270 π.χ.) και η θεωρία του στρέφονται σ' έναν ηθικολογικό χαρακτήρα της φιλοσοφίας. Στόχος του ήταν η αναζήτηση των αιτιών της ανθρώπινης δυστυχίας και των εσφαλμένων δοξασιών που την προκαλούν, όπως π.χ. η δεισιδαιμονία, ώστε να υπάρξει η αντιπρόταση για την προοπτική μιας ευχάριστης ζωής (ΖΗΝ ΗΔΕΩΣ), που για την επίτευξή της ο Επίκουρος προσέφερε ξεκάθαρες φιλοσοφικές συμβουλές. Το ζην ηδέως, επιτυγχάνεται με την απουσία του πόνου και φόβου και με τη βίωση μιας ζωής αυτάρκους περιβαλλόμενης από φίλους.

Επίσης: Αρχή και ρίζα παντός αγαθού, η της γαστρός ηδονή.
Ο Επίκουρος δίδαξε ότι η ηδονή ή ευχαρίστηση, όπως θα λέγαμε σήμερα, αλλά και ο πόνος, είναι το μέτρο για το τι πρέπει να προτιμούμε και τι να αποφεύγουμε.

17 Ιουλίου, 2011

Έρμαια των αγορών

Έρμαια των αγορών - Κωνσταντίνος Τσουκαλάς
γράφει ο , Lifo, 6/7/2011


Ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπ. Αθηνών Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, εξηγεί πώς οι συγκυρίες γεννούν μέτριους πολιτικούς ηγέτες και πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος της.

- Mια και στην επικαιρότητα βρίσκεται το εκπαιδευτικό ζήτημα, είστε από αυτούς που υποστηρίζουν πως με τα νέα μέτρα χάνεται ο ακαδημαϊκός χαρακτήρας του πανεπιστημίου;

- Αυτό που ξέρω είναι πως απ’ τη μια μεριά υπάρχει απόλυτη ανάγκη ν’ αλλάξουν πολλά στα πανεπιστήμια. Απ’ την άλλη, όμως, είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια συστηματική προσπάθεια απαξίωσης του δημόσιου πανεπιστήμιου, η οποία εντάσσεται σε μια διαδικασία μακροπρόθεσμης ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Εδώ και πολλά χρόνια η κοινή γνώμη εθίζεται στην ιδέα ότι τα ΑΕΙ πάσχουν αθεράπευτα. Στόχος είναι να αρθεί η συνταγματική απαγόρευση των ιδιωτικών πανεπιστημίων με τη βαθμιαία εισβολή κερδοφόρων επιχειρήσεων στην παιδεία. Αυτό καθαυτό το γεγονός δεν θα ήταν, βέβαια, τραγικό. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν μπορούν να απειλούν το καλό δημόσιο πανεπιστήμιο. Πολύ περισσότερο, δε, που τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία θα δημιουργηθούν, θα είναι δεύτερης διαλογής. Και δεν θα θυμίζουν το Χάρβαρντ ή τη Σορβόννη. Σε όλες τις χώρες, που είναι σαν την Ελλάδα, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν αποκλειστικό στόχο το κέρδος. Με αυτή την έννοια, η ιδιωτικοποίηση θα έχει ως συνέπεια την κατάρρευση του επιπέδου των σπουδών, αν ταυτόχρονα το δημόσιο πανεπιστήμιο στερηθεί κάτι από τους πόρους και την αυτονομία του.

08 Ιουλίου, 2011

Γεώργιος Γκιόλβας, ο μεγάλος εφευρέτης

Γεώργιος Γκιόλβας
Ο Γεώργιος Γκιόλβας έφυγε από αυτόν τον κόσμο στις 14 Νοεμβρίου 2003. Το όνομά του συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με τη νέομυθολογία της περιβόητης ομάδας Έψιλον. Ο Γκιόλβας ήταν μηχανολόγος – πυρηνικός φυσικός και είχε 19 διεθνώς αναγνωρισμένες εφευρέσεις. Οι συνεντεύξεις που έδωσε στη ζωή του ήταν ελάχιστες και πάντα προκαλούσαν αίσθηση. Σε αυτό το άρθρο θα σας κάνω γνωστή μια συνέντευξη την οποία και έδωσε ένα περίπου μήνα πριν πεθάνει – συγκεκριμένα στα τέλη του Σεπτέμβρη (2003).

Η συνέντευξη αυτή δόθηκε για να "παίξει" στην τηλεόραση, κάτι όμως που δεν έγινε (ως τώρα Μάρτιος 2004), καθώς μετά το θάνατό του τα δικαιώματα της συνέντευξης αυτής έχουν περάσει στη γυναίκα του Γ. Γκιόλβα, η οποία και προς το παρόν δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση της. Τέλος, αξίζει να αναφέρω ότι οι άνθρωποι οι οποίοι και κατέχουν την κασέτα αυτή, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού... Ας περάσουμε όμως στα κυριότερα σημεία, στο περιεχόμενο δηλαδή της συνέντευξης.

Η συνάντηση λαμβάνει χώρα σε γνωστή καφετέρια στην περιοχή της Πεντέλης. Η καφετέρια αποτελείται από δύο ορόφους και χάριν της συνέντευξης έχει "εκκενωθεί" ο επάνω όροφος. Ο κ. Γκιόλβας ξεκαθάρισε εξ αρχής πως ΔΕΝ επιθυμεί να μιλήσει για θέματα των Έψιλον ή οτιδήποτε άλλο τον έχει κάνει ευρέως γνωστό τα τελευταία χρόνια. Η συζήτηση λοιπόν κινήθηκε κυρίως στα πλαίσια των κοινωνικο-πολιτικών συνθηκών που επικρατούν σήμερα στην Ελλάδα και όχι μόνο.

10 Μαΐου, 2011

Austin Osman Spare: Η τεχνική του για τις μαγικές σφραγίδες

Εισαγωγή

Sigil_1
Η πραγματικότητα είναι ρευστή και οι τρόποι για να τη μεταβάλλει κανείς ποικίλουν. Μια από τις πιο ισχυρές επιθυμίες του ανθρώπου είναι να βρεί ένα δρόμο ώστε να επιτύχει την πολυπόθητη αυτή μεταβολή. Να βρεί έναν τρόπο ώστε να καταφέρει να την ελέγξει, να επιδρά πάνω της όποτε αυτός επιθυμεί. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο χρειάζεται μια πιο λεπτομερής και ολοκληρωμένη εικόνα του σύμπαντος. Είναι κατ' αρχήν θέμα προοπτικής, δεν έχουν την ίδια οπτική γωνία παραδείγματος χάρη ένα έντομο και ένα πουλί, η διαφορά είναι προφανείς, το πουλί έχει ευρύτερη προοπτική των πραγμάτων σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα όντα που ζουν στο έδαφος.

Η τέχνη υπήρξε ανέκαθεν ένας τέτοιος τρόπος ανύψωσης κι όταν συνδυαστεί με τον αποκρυφισμό δεν μπορεί παρά να δώσει έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό συνδυασμό σε ότι αφορά την εξερεύνηση των άγνωστων και μη πεδίων της πραγματικότητας. Ο Austin Osman Spare υπήρξε ένας άνθρωπος που χρησιμοποιήσε τον παραπάνω συνδυασμό και κατάφερε να διεισδύσει στα βαθύτερα στρώματα της πραγματικότητας. Καλλιτεχνική ιδιοφυία, οραματιστής και αποκρυφιστής άφησε τη δικιά του ξεχωριστή σφραγίδα τόσο στη καλλιτεχνική όσο και στη μαγική παράδοση του περασμένου αιώνα. Πέθανε στην απομόνωση, αγνοημένος από τους εκπροσώπους της αποδεκτής τέχνης αλλά μετά το θανατό του, το όνομα του μετατράπηκε σε πραγματικό θρύλο.
Επόμενη σελίδα