19 Οκτωβρίου, 2010

Πού βρίσκεται ο Τάφος του Αλεξάνδρου;

Μέγας Αλέξανδρος
γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού
(1η δημοσίευση: 13 Σεπτ. 2010)


Μυαλό χρειάζεται για να αποκαλυφθεί και όχι φτυάρια...

Τα μεγαλύτερα μυστικά του κόσμου κρύβονται πάντα με τον καλύτερο τρόπο, παραμένοντας στην κοινή θέα. Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει με τον Τάφο του Αλεξάνδρου, θα πρέπει να σκεφτούμε με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο από αυτόν, που θα επιθυμούσε το σύστημα να σκεφτόμαστε. Αντίθετα, δηλαδή, από τον τρόπο σκέψης, που μέχρι τώρα δεν μας επέτρεπε να "βλέπουμε" αυτό, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα υπάρχει συνεχώς μπροστά μας. Στην κυριολεξία, αν κλείσουμε τα μάτια μας, μπορούμε να "δούμε" αυτόν τον Τάφο.

Άλλωστε είναι γνωστό ότι με το μυαλό "βλέπουμε" καλύτερα από ό,τι με τα μάτια. Τα καλύτερα μάτια μπορούν να ξεγελαστούν από μια οφθαλμαπάτη, ενώ ένα καλό μυαλό όχι. Τα καλύτερα μάτια μπορούν να βλέπουν έναν ταχυδακτυλουργό να κόβει πραγματικά έναν άνθρωπο σε τρία κομμάτια, ενώ το μυαλό "βλέπει" ένα τρικ. Τα καλύτερα μάτια μπορούν να βλέπουν συνέχεια φοίνικες και οάσεις μέσα στην έρημο, ενώ το καλό μυαλό τα "βλέπει" μόνον εκεί όπου υπάρχουν.

12 Οκτωβρίου, 2010

Chakra

Chakra
Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, το σύστημα των τσάκρα αποτελείται από 7 αόρατα ενεργειακά κέντρα που τοποθετούνται νοητά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, μέσω των οποίων ρέει η ζωτική ενέργεια ("πράνα"), επιδρώντας στο φυσικό, στο νοητικό και στο πνευματικό επίπεδο της ύπαρξής μας. Όταν τα τσάκρα είναι "ανοιχτά", η ενέργεια κυλάει ανεμπόδιστα από τη βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι την κορυφή του κεφαλιού. Όταν όμως κάποιο τσάκρα μπλοκαριστεί - πράγμα που σημαίνει ότι είτε υπερλειτουργεί είτε υπολειτουργεί -, η ενέργεια παύει να κυλάει ομαλά, με άμεση επίπτωση στην υγεία όσο και στη ζωή μας γενικότερα. H υπερβολική ροή ενέργειας, π.χ. στο τρίτο τσάκρα (βρίσκεται στο ηλιακό πλέγμα και σχετίζεται με τη θέληση, τον έλεγχο και τη δύναμη) οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά, υπερβολικό αίσθημα ανταγωνισμού και ισχυρογνωμοσύνη, ενώ η μειωμένη ροή μπορεί να εκδηλωθεί με παθητικότητα απέναντι στη ζωή.

25 Σεπτεμβρίου, 2010

Ματαιοδοξία

Ματαιοδοξία


Το πρώτο πράγμα που μαθαίνει ο άνθρωπος από παιδί, και δεν αναφέρομαι στις βιολογικές του ανάγκες, είναι η προάσπιση του "εγώ" του μέσω της άρνησης. Οτιδήποτε θεωρούμε ότι μας "απειλεί", είτε να μας εκθέσει είτε να μας πληγώσει το αρνούμαστε. Τα μειονεκτήματά μας τα αρνούμαστε, εθελοτυφλώντας στην ύπαρξή τους, αντί για την πιο υγιή μέθοδο της αντιμετώπισης και καταπολέμησής τους.

Πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και ακόμα λιγότεροι εκείνοι που εάν κάποιος τους υποδείξει ένα ελάττωμά τους ή ένα λάθος που έχουν κάνει, δέχονται να το αναγνωρίσουν και ακόμη χειρότερα να προσπαθήσουν να το κατανοήσουν σε όλη του την έκταση μέσω του διαλόγου.

06 Σεπτεμβρίου, 2010

Διχασμός

Διχασμός


Εδώ και αρκετό καιρό, το μόνο που κάνω είναι να διαβάζω, να σκέφτομαι και να αναλύω. Τα επίμαχα κείμενα αφορούν κυρίως αυτό που από την πλειοψηφία ονομάζεται Εσωτερική Πραγμάτωση. Κατ' άλλους Αφύπνιση και τόσα άλλα πιασάρικα ονόματα.

Τί είναι αυτό που αφυπνίζεται θα μου πεις... Μα τι άλλο από τον ίδιο μας τον Εαυτό; Τον πραγματικό μας Εαυτό. Αυτή τη σκιά που όποτε τολμάει να βγει στην επιφάνεια, τρέχουμε να τη θάψουμε στην καθημερινότητά μας. Και μη μου πείτε ότι αυτό που ΕΙΜΑΣΤΕ, αυτό που είμαστε προορισμένοι να κάνουμε, είναι να δουλέψουμε, να παντρευτούμε, να διαιωνίσουμε το είδος και να πεθάνουμε. Συγνώμη κιόλας αλλά δε με υποτιμώ τόσο.

29 Αυγούστου, 2010

Αγανάκτηση

Αγανάκτηση


Έχω κουραστεί πραγματικά να ακούω κάθε είδους δικαιολογία, για να προασπίσουμε τους ανήθικους, ανίδεους και εγωιστές εαυτούς μας. Έχω κουραστεί να μιλάω σε αυτιά που δεν ακούνε και δεν είμαι η μόνη. Άνθρωποι που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το Δίκαιο, η Αλήθεια και η Γνώση, φτάνουν σε σημείο να κυλιούνται στον βούρκο μας, μόνο και μόνο για να μας φτάσουν και να μας φωνάξουν ότι υπάρχει και ζωή πέρα από τη μιζέρια μας.

Έχετε ιδέα, όλοι εσείς, πόσο επίπονο και κουραστικό είναι να προσπαθείς να κρατήσεις την τελευταία αχτίδα ελπίδας που έχεις, ανέπαφη και κάθε μέρα, κάθε στιγμή, να σου χτυπούν τα χέρια με βέργες για να την αφήσεις να φύγει; Οι ίδιοι άνθρωποι για τους οποίους κρατάς τόσο σφιχτά αυτή την ελπίδα. Σαν να σου λένε "δεν αξίζουμε τίποτα! εσύ γιατί ελπίζεις ακόμα;"... Έλα ντε... Γιατί;
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα