24 Δεκεμβρίου, 2012

Η θεωρία του σκοπού της ζωής (Φρίντριχ Νίτσε)

Η θεωρία του σκοπού της ζωής



αποσπάσματα από το βιβλίο "Η θεωρία του σκοπού της ζωής"
μετάφραση Χρύσα Αντωνίου – Εκδόσεις Δαμιανού


Η ευτυχία μου: Από τότε που κουράστηκα να γυρεύω, έμαθα να βρίσκω. Από τότε που κάποιος άνεμος μου εναντιώθηκε, ταξιδεύω με όλους τους ανέμους.

- Φρίντριχ Νίτσε

Πάντα βρίσκω όλους τους ανθρώπους, όπως κι αν τους κοιτάζω, με καλοσύνη ή κακία, να φροντίζουν για ένα πράγμα: Πως να εξυπηρετήσουν τη συντήρηση του είδους. Και φροντίζουν γι' αυτό, όχι από αγάπη για το είδος, αλλά γιατί δεν υπάρχει μέσα τους τίποτα παλιότερο, δυνατότερο, ανέλεκτο και πιο ακατανόητο από αυτό το ένστικτο, γιατί είναι αλήθεια πως το ένστικτο αυτό, είναι στην κυριολεξία η ουσία του είδους μας, η ουσία του κοπαδιού μας.

22 Νοεμβρίου, 2012

Πως να βελτιώσουμε την επικοινωνία με τους γύρω μας

Πως να βελτιώσουμε την επικοινωνία με τους γύρω μας
γράφει η , ψυχολόγος


Η επικοινωνία είναι μία από τις σπουδαιότερες διαδικασίες στην οποία οι άνθρωποι αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. Με τη στενή έννοια του όρου, η επικοινωνία είναι η διαδικασία κατά την οποία ένας πομπός Α (άνθρωπος, ομάδα) μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα και ενέργεια σε ένα δέκτη Β (άνθρωπο, ομάδα), με στόχο να ενεργήσει πάνω του με τρόπο ώστε να προκαλέσει σ’ αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων, συναισθημάτων, ενέργειας και σε τελική ανάλυση να επηρεάσει την κατάσταση και τη συμπεριφορά του. Επομένως, δεν είναι μια απλή μεταβίβαση πληροφοριών ή νοημάτων αλλά πολύ περισσότερο μια διαδικασία επαφής, αλληλοκατανόησης και αλληλοεπηρεασμού μεταξύ ανθρώπων ή ομάδων.

Οι αλλαγές ξεκινούν από τα άτομα (Καρλ Γιουνγκ)

Καρλ Γιουνγκ


από το βιβλίο "Το αρχέτυπο του ολοκληρωτισμού" των εκδόσεων Σπαγειρία, 1990

Για τους όχλους σε εποχές κρίσης

Κάθε ανθρώπινο ον έχει μια "σκιά".

Όλοι κλείνουμε μέσα μας έναν – στατιστικό – εγκληματία, όπως και έναν αντίστοιχο τρελό ή άγιο.

Η φύση του εντός μας θηρίου είναι η πανίσχυρη τάση για κυριαρχία. Αυτή η τάση, είναι υπαρκτή σε όλα τα ανθρώπινα όντα. Επειδή αναγνωρίζεται μέσα μας και αντίκειται των νόμων του κράτους και της θρησκείας, την αρνούμαστε και την απωθούμε από τη συνείδησή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι με αυτό τον τρόπο "ξεμπερδέψαμε". Απεναντίας, αυτή η ανώριμη στάση απέναντι στη μοχθηρή όψη του εαυτού μας – η άρνησή της – έχει ως επικίνδυνη συνέπεια, να βλέπουμε στον αντίπαλο, τα δικά μας σφάλματα μεγαλωμένα σε απίστευτο βαθμό.

21 Νοεμβρίου, 2012

Μέτατρον, ο Γραφέας του Θεού

Μέτατρον, ο Γραφέας του Θεού
γράφει ο


Μέτατρον, ο μυστηριώδης μεταθρόνιος άγγελος που τόσο απασχόλησε τους ερευνητές, τόσο της εξωτερικής θρησκείας όσο τους εσωτεριστές και τελετουργικούς μάγους μέσα στις διάφορες εποχές της ανθρωπότητας.
Αναφορές σε αυτόν, βρίσκουμε και σε πολλές πηγές της ιουδαϊκής αποκαλυπτικής γραμματείας απόκρυφης και μη. Στο βαβυλωνιακό Ταλμούδ αναφέρεται σε τρία μέρη, σε μια άλλη Έκδοση του Ταλμούδ ταυτίζεται με το μικρό τετραγράμματον...

Η αιτία αυτής της ταύτισης φαίνεται να βρίσκεται στο βιβλίο της Εξόδου. Μιλώντας για κάποιον άγγελο ο Θεός αποκαλύπτει ότι το Ιερό του Όνομα βρίσκεται σε εκείνον. Όμως οι αναφορές για τον Αρχάγγελο των Αρχαγγέλων, δεν σταματούν εδώ, καθώς τον βρίσκουμε και στην αποκαλυπτική ψευδεπίγραφη Γραμματεία που αναφέρεται στον Πατριάρχη Ενώχ. Σε αυτά τα απόκρυφα κείμενα της παλαιάς διαθήκης, όπως θα δούμε παρακάτω, αρχίζει η ταύτιση του Μέτατρον με τον αρχαίο προφήτη αλλά και στην λεγόμενη βίβλο της Λαμπρότητας ή Ζοχάρ. Οφείλουμε να πούμε ότι ο Μεσαιωνικός Ιουδαϊκός εσωτερισμός και μυστικισμός βρίθει ερμηνειών περί της φύσης της θέσης και της υπόστασης αυτού που στην Ραβινική Παράδοση εντυπώθηκε ως ο Ουράνιος Γραφέας. Στο κείμενο που ακολουθεί δίδεται μια εσωτερική, περισσότερο, παρά ακαδημαϊκή ερμηνεία της παρουσίας του Μέτατρον, τόσο στην ιερή Βιβλική και Ραββινική Γραμματεία όσο και στην συνείδηση των παραδοσιακών καμπαλιστών.

31 Οκτωβρίου, 2012

Μελιγαλάς 1944... Το μεγάλο "ταμπού" της μεταπολεμικής μας ιστορίας

Μελιγαλάς 1944




Η αλήθεια για τη μεγαλύτερη και πιο αιματηρή προβοκάτσια, που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.

Ποιους υπηρετούσαν πραγματικά οι δήθεν γερμανόφιλοι Δωσίλογοι και Ταγματασφαλίτες;

Στις 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ του 1944 στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Αθήνα "σκάει" μια είδηση σαν "βόμβα"... Στον Μελιγαλά, ο ΕΛΑΣ νίκησε τους Ταγματασφαλίτες της Πελοποννήσου και οι Πελοποννήσιοι έδωσαν μια πρώτη "προκαταβολή" στους δωσίλογους της περιοχής τους. Οι φήμες, οι οποίες έφταναν στην Αθήνα, ήταν τουλάχιστον ανατριχιαστικές. Οι πολίτες της Πελοποννήσου με τσεκούρια, κόσες και δικράνια ξεπάστρεψαν πολλούς από εκείνους, οι οποίοι λίγες ημέρες πριν — ως συνεργάτες των Ναζί — σκότωναν και ρήμαζαν στη Λακωνία και τη Μεσσηνία... Ούτε καν με σφαίρες και μαχαίρια... Με τσεκούρια και δικράνια, για να υποφέρουν, όπως στις ταινίες τρόμου. Μόνον που ο τρόμος εκείνος ήταν πραγματικός και δεν περιοριζόταν στο πανί της κινηματογραφικής αίθουσας... Ένας τρόμος, ο οποίος πλησίαζε από την Πελοπόννησο σαν "βιαστικό" και απειλητικό "σύννεφο", έτοιμο να "ξεσπάσει" την οργή του πάνω στους λόφους της Πρωτεύουσας.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα