18 Ιανουαρίου, 2013

Η συνειδητότητα στο βάθος του όντος

Η συνειδητότητα στο βάθος του όντος


Η συνείδηση, η συνειδητότητα, η επίγνωση, (αυτά τα τρία είναι ένα), είναι το κοινό στοιχείο όσων υπάρχουν (σε παγκόσμιο και σε ατομικό επίπεδο). Είναι το απλό υπόβαθρο όλων όσων "φανερώνονται", λειτουργούν κι εξελίσσονται. Είναι το ένα και μοναδικό υποστήριγμα κάθε εκδήλωσης.

Εξ’ αιτίας της απλής και κενής φύσης της, η συνειδητότητα δεν γίνεται αντιληπτή αφού "προβάλλεται" το "περιεχόμενο", το "δευτερεύον φαινόμενο". Αυτό συμβαίνει τόσο στο επίπεδο της δημιουργίας (όπου το υποστήριγμα δεν γίνεται αντιληπτό, αλλά "προβάλλεται" η δημιουργία, η γέννηση, η εξέλιξη, το φαινόμενο), όσο και στο επίπεδο του ατομικού όντος (όπου το υποστήριγμα δεν γίνεται αντιληπτό, αλλά "προβάλλεται" η ύπαρξη, η σκέψη, η αντίληψη, το φαινόμενο – το σώμα στην προκειμένη περίπτωση, κι η αντίληψη του εξωτερικού κόσμου).

25 Δεκεμβρίου, 2012

Ιστορίες και συμβολισμός της αναζήτησης στην Αρχαία Ελλάδα

Ιστορίες και συμβολισμός της αναζήτησης στην Αρχαία Ελλάδα
Διάλεξη που δόθηκε από το Φιλοσοφικό Σύλλογο ΙΑΜΒΛΙΧΟ την 1 Απριλίου 1987 στη Θεσσαλονίκη & 8 Απριλίου 1987 στην Αθήνα


Απόψε, κάτω από το φως των αρχαίων ελληνικών μύθων, θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε τη βαθύτερη διάσταση και τις εσωτερικές προεκτάσεις της μυθολογίας. Θα επιχειρήσουμε, λοιπόν, μια συνοπτική μελέτη, εξετάζοντας ορισμένους από τους εξέχοντες μύθους και πρόσωπα.

Πριν προχωρήσουμε σε οποιουδήποτε είδους εξειδικευμένη θεώρηση, ας δούμε ποιος είναι ο ρόλος του ανθρώπου και η συμμετοχή του στη μυθοπλαστική διαδικασία. Η μυθολογία είναι ανθρωποκεντρική. Πλάστηκε από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο και αποτελεί ουσιαστικά το θησαυροφυλάκιο της φυλετικής του μνήμης. Είναι η αποτύπωση της κοσμικής του καταγωγής και των δυνάμεων που κινούν το εξελικτικό του πεπρωμένο. Είναι σχεδόν η μοναδική αλυσίδα συσχετισμών που έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει την έρευνά μας πίσω στα βάθη των αιώνων, εκεί που η ιστορική επιστήμη χάνει τα χνάρια της λογικής απόδειξης.

24 Δεκεμβρίου, 2012

Η θεωρία του σκοπού της ζωής (Φρίντριχ Νίτσε)

Η θεωρία του σκοπού της ζωής



αποσπάσματα από το βιβλίο "Η θεωρία του σκοπού της ζωής"
μετάφραση Χρύσα Αντωνίου – Εκδόσεις Δαμιανού


Η ευτυχία μου: Από τότε που κουράστηκα να γυρεύω, έμαθα να βρίσκω. Από τότε που κάποιος άνεμος μου εναντιώθηκε, ταξιδεύω με όλους τους ανέμους.

- Φρίντριχ Νίτσε

Πάντα βρίσκω όλους τους ανθρώπους, όπως κι αν τους κοιτάζω, με καλοσύνη ή κακία, να φροντίζουν για ένα πράγμα: Πως να εξυπηρετήσουν τη συντήρηση του είδους. Και φροντίζουν γι' αυτό, όχι από αγάπη για το είδος, αλλά γιατί δεν υπάρχει μέσα τους τίποτα παλιότερο, δυνατότερο, ανέλεκτο και πιο ακατανόητο από αυτό το ένστικτο, γιατί είναι αλήθεια πως το ένστικτο αυτό, είναι στην κυριολεξία η ουσία του είδους μας, η ουσία του κοπαδιού μας.

22 Νοεμβρίου, 2012

Πως να βελτιώσουμε την επικοινωνία με τους γύρω μας

Πως να βελτιώσουμε την επικοινωνία με τους γύρω μας
γράφει η , ψυχολόγος


Η επικοινωνία είναι μία από τις σπουδαιότερες διαδικασίες στην οποία οι άνθρωποι αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. Με τη στενή έννοια του όρου, η επικοινωνία είναι η διαδικασία κατά την οποία ένας πομπός Α (άνθρωπος, ομάδα) μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα και ενέργεια σε ένα δέκτη Β (άνθρωπο, ομάδα), με στόχο να ενεργήσει πάνω του με τρόπο ώστε να προκαλέσει σ’ αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων, συναισθημάτων, ενέργειας και σε τελική ανάλυση να επηρεάσει την κατάσταση και τη συμπεριφορά του. Επομένως, δεν είναι μια απλή μεταβίβαση πληροφοριών ή νοημάτων αλλά πολύ περισσότερο μια διαδικασία επαφής, αλληλοκατανόησης και αλληλοεπηρεασμού μεταξύ ανθρώπων ή ομάδων.

Οι αλλαγές ξεκινούν από τα άτομα (Καρλ Γιουνγκ)

Καρλ Γιουνγκ


από το βιβλίο "Το αρχέτυπο του ολοκληρωτισμού" των εκδόσεων Σπαγειρία, 1990

Για τους όχλους σε εποχές κρίσης

Κάθε ανθρώπινο ον έχει μια "σκιά".

Όλοι κλείνουμε μέσα μας έναν – στατιστικό – εγκληματία, όπως και έναν αντίστοιχο τρελό ή άγιο.

Η φύση του εντός μας θηρίου είναι η πανίσχυρη τάση για κυριαρχία. Αυτή η τάση, είναι υπαρκτή σε όλα τα ανθρώπινα όντα. Επειδή αναγνωρίζεται μέσα μας και αντίκειται των νόμων του κράτους και της θρησκείας, την αρνούμαστε και την απωθούμε από τη συνείδησή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι με αυτό τον τρόπο "ξεμπερδέψαμε". Απεναντίας, αυτή η ανώριμη στάση απέναντι στη μοχθηρή όψη του εαυτού μας – η άρνησή της – έχει ως επικίνδυνη συνέπεια, να βλέπουμε στον αντίπαλο, τα δικά μας σφάλματα μεγαλωμένα σε απίστευτο βαθμό.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα