24 Φεβρουαρίου, 2014

Η Θέαση του Κάλλους

Η Θέαση του Κάλλους

Πλωτίνος, 203- Περί του Καλού 1, 6, 8-9
Μετάφραση, Π. Καλλιγάς


[8] "Ας φύγουμε για την αγαπημένη μας πατρίδα!", να η πιο σωστή συμβουλή. Ποιος είναι λοιπόν ο δρόμος της φυγής και πώς θα τον ακολουθήσουμε; Θα ξανοιχτούμε, όπως - καθώς, αλληγορικά μου φαίνεται, λέει ο ποιητής - ο Οδυσσέας από τη μάγισσα Κίρκη ή την Καλυψώ, ο οποίος δεν αρκέστηκε να παραμείνει εκεί, παρ' όλο που είχε ηδονές των ματιών και βρισκόταν ανάμεσα σε πολλή αισθητή ομορφιά. Η πατρίδα μας, απ' όπου ήρθαμε, κι ο πατέρας μας είναι εκεί. Ποια είναι λοιπόν η ρότα μας κι ο τρόπος για να φύγουμε; Δεν χρειάζεται να περπατήσουμε· γιατί τα πόδια μάς πάνε μόνο στα διάφορα μέρη της γης, από χώρα σε χώρα. Ούτε χρειάζεται να φτιάξεις κανένα αμάξι με άλογα ή κάποιο θαλάσσιο μέσο, αλλά πρέπει να τα εγκαταλείψεις όλα αυτά και να μην τα βλέπεις· και "κλείνοντας τα μάτια" άλλαξε την όρασή σου και ξύπνα μιαν άλλη, που ενώ την έχουν όλοι, λίγοι τη χρησιμοποιούν.

Με το Σπαθί και με το Δόρυ θα με δεις

Με το Σπαθί και με το Δόρυ θα με δεις

γράφει ο


Κάπου κάποτε υπήρξε μια παλιά "παράδοση", ένας μύθος, που μέσα στους αιώνες άλλαξε μορφές και δοξασίες...

Εκεί που στάθηκε ο Ήλιος στεκόταν κάποτε και το Φεγγάρι...
Πόσο εύκολα αλλάζουνε οι ρόλοι...
Το παιχνίδι εκείνο της ζωής και του θανάτου δεν ξεχνιέται, αλλά έγινε συνήθεια και πλέον ο κόσμος μας δεν το αμφισβητεί...
Τι σημαίνει αυτό που λέμε αθανασία;

12 Φεβρουαρίου, 2014

Βαθιά μέσα μας...

Βαθιά μέσα μας


Κάποια πράγματα είναι τόσο οφθαλμοφανή και ολόκληρες αράδες γράφονται γι' αυτά εδώ και χιλιετίες, που έχει καταντήσει κουραστικό. Έχω κουραστεί ακόμα και να τα σκέφτομαι, τόσο τετριμμένα που είναι... Ίσως γι' αυτό υπάρχουν τόσο μεγάλες παύσεις ανάμεσα στις προσωπικές μου δημοσιεύσεις. Κάποια στιγμή, ό,τι και να πεις δε φτάνει ή απλά επαναλαμβάνεσαι χωρίς να σε ακούει κανένας. Μερικές φορές όμως είναι λύτρωση να μιλάς στον εαυτό σου...

Ένας δάσκαλος δεν κρύβεται ποτέ πίσω από τις εμπειρίες του για να επισκιάσει αυτές των μαθητών του. Δεν μετράει τον πόνο των διπλανών του βγάζοντας τον χάρακα των δικών του πόνων. Οι εμπειρίες μας είναι για να τις κοινωνούμε όχι να τις επιδεικνύουμε. Και σίγουρα όχι για να τις συγκρίνουμε.

Υπάρχουν τόσα πολλά μέρη να κρυφτείς... Τόσες πολλές δικαιολογίες... Τα ανθρώπινα πάθη, οι αδυναμίες, η αλαζονεία, ο εγωισμός. Ένας κατάλογος δίχως τελειωμό. Ακόμα και ο δάσκαλός σου θα κρυφτεί πίσω από αυτά. Η ανθρώπινη φύση το ορίζει αυτό. Την προστασία πάση θυσία, την μοναδικότητάς μας. Μίας μοναδικότητας στο βωμό της οποίας χύθηκε άπειρο αίμα. Γιατί, τι είμαστε χωρίς αυτήν; Απλά κομμάτια. Μας αρέσει να σκεφτόμαστε ότι είμαστε μέρος κάτι μεγαλύτερου, αλλά ΠΡΕΠΕΙ να παίζουμε αποφασιστικό ρόλο σε αυτό. Πρέπει να έχουμε σημασία...

11 Φεβρουαρίου, 2014

Μιμίδια: τα Επικυρίαρχα Παράσιτα

Μιμίδια: τα Επικυρίαρχα Παράσιτα
γράφει ο


Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάποιο μέρος όπου μαζεύονται πολλοί άνθρωποι, δοκιμάστε να παίξετε ένα διανοητικό παιχνίδι: Υποθέστε ότι δεν είσαστε κάτοικος αυτού του κόσμου – αν και μοιάζετε στην εμφάνιση με άνθρωπο και ντύνεστε όπως όλοι οι άλλοι. Προσποιηθείτε ότι μέσα σας κρύβεται ένας αμέτοχος παρατηρητής που παρακολουθεί το περιβάλλον του με άλλα μάτια και καταγράφει τα πάντα μέσα από την οπτική γωνία ενός όντος που έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο γένος για πρώτη φορά. Παρατηρείστε, τώρα, τα ρούχα που φοράνε οι γύρω σας, τα χτενίσματα και τα κουρέματα ανδρών και γυναικών, τις εκφράσεις των προσώπων τους και τα θέματα για τα οποία μιλάνε.

Ίσως τότε κάνετε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη:

27 Ιανουαρίου, 2014

Η μοιραία Ελληνική προέλαση προς την Άγκυρα

Η μοιραία Ελληνική προέλαση προς την Άγκυρα

Η μεγαλειώδης προέλαση του Ελληνικού στρατού στο Μικρασιατικό μέτωπο τον Ιούλιο του 1921 έφερε σε δύσκολη θέση τον Κεμάλ ο οποίος κι διέταξε την τακτική υποχώρηση των μονάδων του πέρα από τον Σαγγάριο. Ο Τουρκικός στρατός οχυρώθηκε στα υψώματα σε μια δύσβατη περιοχή γύρω από την Άγκυρα ευνοϊκή για αμυντικό αγώνα, έτοιμος για την τελική αναμέτρηση. Ο Ελληνικός στρατός κατείχε την γραμμή Εσκί Σεχίρ - Κιουτάχεια - Αφιόν Καραχισάρ και βρισκόταν στο δίλημμα αν όφειλε να προελάσει προς καταδίωξη του εχθρού στα ενδότερα της Ανατολίας ή να αμυνθεί στην γραμμή συνθήκης. Η μοιραία απόφαση για προέλαση πάρθηκε ομόφωνα από το στρατιωτικό συμβούλιο στην Κιουτάχεια με την έγκριση από το γενικό επιτελείο (Πάλλης - Σαρηγιάννης) και την συγκατάθεση του αρχιστράτηγου Παπούλα μετά από πολλούς αρχικούς δισταγμούς κι παρά την αντίθετη γνώμη του διευθυντή του ΙV γραφείου της στρατιάς Γεωργίου Σπυρίδωνος. Κατά της παρακινδυνεμένης εκστρατείας τάχθηκαν πολλοί μέραρχοι, τουλάχιστον δύο σωματάρχες (Κοντούλης, πρίγκιπας Ανδρέας), αλλά και ο πρίγκιπας Νικόλαος. Λίγα χρόνια μετά ο Παπούλας θα προσπαθήσει (αποτυχημένα κατά την γνώμη μου) να ρίξει όλες τις ευθύνες για την προέλαση στον Ξενοφώντα Στρατηγό (βλέπε η "Αγωνία ενός Έθνους" σελ. 111).
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα