17 Απριλίου, 2014

Συνείδηση Θανάτου ή Πλάνη;

Συνείδηση Θανάτου ή Πλάνη
Ένας άνθρωπος κατέβαινε λάμνοντας ένα μεγάλο ποταμό. Πολλά χρόνια, μέρα και νύχτα, έλαμνε κι ερευνούσε τον ορίζοντα. Άξαφνα το ρέμα έγινε τρομερό, ο άνθρωπος σήκωσε το κεφάλι κι έστησε αυτί: ο ποταμός ήταν ένας καταρράχτης, δεν είχε σωτηρία. Τότε ο άνθρωπος σταύρωσε τα κουπιά, σταύρωσε τα χέρια κι άρχισε να τραγουδάει.

Συλλογίζομαι αυτό το τραγούδι κι η καρδιά μου πάει να σπάσει. Αυτός είναι ο μοναδικός ύμνος της λευτεριάς!

Νίκος Καζαντζάκης – "Ο βραχόκηπος"

Όταν η συνειδητότητα αναδύεται απ' το λήθαργο της ψευδαίσθησης φρίττει στο θέαμα μιας ανθρωπότητας δεμένης μανιακά στο άρμα της ανύπαρκτης "ευτυχίας". Απελπίζεται στο θέαμα μιας ανθρωπότητας που πεισματικά αρνιέται ότι δυσάρεστο και είναι τυφλά προσκολλημένη στο ευχάριστο το οποίο και αποκαλεί "ευτυχία". Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να δει τα γεγονότα καταπρόσωπο. Πιστεύει τυφλά και ανεξέλεγκτα στο σύνθημα: "Η ευτυχία βρίσκεται στην ευχαρίστηση που προσφέρουν της ύλης οι ηδονές".

15 Απριλίου, 2014

Η Σιωπή της Σπάρτης

Η Σιωπή της Σπάρτης
Άρθρο του
Μετάφραση-επιμέλεια Αναστάσιος Γιαννάς


Στις ρίζες του Δυτικού πολιτισμού η Σπάρτη και η Αθήνα αντιπαρατίθενται σαν δύο διαφορετικά αρχέτυπα. Η Αθήνα είναι η συζήτηση, η Σπάρτη η σιωπή. Η Αθήνα μας άφησε τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τα ανάγλυφα του Φειδία• η Σπάρτη μερικές βουβές πέτρες (δεν είχε άλλα τείχη, όπως λεγόταν, από τα στήθη των πολιτών της).

Η Αθήνα είναι η αγορά της πολιτικής διαμάχης, η Σπάρτη ένα αυταρχικό σύστημα, όπου ο καθένας ανήκει στο κράτος. Η Αθήνα είναι η ελευθερία, η Σπάρτη η στρατιωτική πειθαρχία. Η Αθήνα δίνει, κατά μία έννοια, αρχή στην νεωτερικότητα και στην κοσμική θέαση του ανθρώπου, εικάζει πάνω στους θεούς και αμφιβάλει - ενώ η Σπάρτη μένει ακίνητη σε μία ιεροτελεστική και πολεμική αντίληψη της πόλεως. Η Αθήνα κατοικείται από άτομα, η Σπάρτη από μία αρχαϊκή και συμπνέουσα φάλαγγα.

Προπάντων: Η Αθήνα παρήγαγε μία τεράστια ποσότητα και ποιότητα λέξεων-λόγος• διάλογοι, φιλοσοφία, σοφίσματα, γενικά αυτό που εμείς ονομάζουμε "κουλτούρα", "ιστορία", "έκφραση", "κριτική"• η Σπάρτη μία αινιγματική και μονολιθική σιωπή: μόνον κάποιο ρυθμικό πολεμικό άσμα του Τυρταίου.

09 Απριλίου, 2014

ΔΡΑΧΜΗ - Η μεγάλη τρομοκράτισσα

ΔΡΑΧΜΗ


Για να καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω του, θα πρέπει να μπορεί ν' αναλύει τα δεδομένα που αφορούν τον κόσμο αυτόν. Να μπορεί να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτά που βλέπει. Να μπορεί ν' αντιλαμβάνεται τα παράδοξα, όταν αυτά υπάρχουν. Ποια είναι τα παράδοξα και τα περίεργα, που βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε τις εβραϊκές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, όπως είναι ο Παπανδρέου, ο Σαρκοζί ή η Μέρκελ, ν' αναλαμβάνουν να ηγηθούν του "πολέμου" ενάντια στη διεθνή κερδοσκοπία. Με τη βοήθεια και τον συντονισμό της αμερικανικής FED του Εβραίου Μπενράκε ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας του επίσης Εβραίου Τρισέ, κάνουν "πόλεμο" εναντίον της κερδοσκοπίας.

Εβραίοι κάνουν "πόλεμο" εναντίον όλου του κυκλώματος, που στριμώχνει τα κράτη και τα φέρνει σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας ν' αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπική λεηλασία εις βάρος τους, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα και οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες.

06 Απριλίου, 2014

Ποιός "παίζει" ζάρια στο σύμπαν;

Ποιός παίζει ζάρια στο σύμπαν;


Κάθε στιγμή πιστεύουμε. Πιστεύουμε στις δυνατότητές μας, στους ανθρώπους που αγαπάμε, σε μία ιδεολογία σε μία θρησκεία, σε ένα μέλλον, σε μία ομάδα βρε αδελφέ...

Ο Ελεύθερος άνθρωπος όμως μπορεί κι οφείλει να τροποποιεί τα πιστεύω του με βάση τα νέα δεδομένα και τις εμπειρίες του... Από εκεί και πέρα η πίστη στο μη αποδεικτέο είναι αποδεκτή και εν τέλη είναι κατακριτέα; Ήδη βέβαια από την αρχαιότητα ο Δημόκριτος έλεγε:

Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τίποτα σταθερό, αλλά μόνο ό,τι μεταβάλλεται ανάλογα με την κατάσταση του σώματος και τη φύση των εξωτερικών επιδράσεων και των αντεπιδράσεων που προέρχονται μέσα από τους ίδιους. Στη συμβατική μας καθημερινή γλώσσα μιλάμε για γλυκό, πικρό, θερμό, ψυχρό, για χρώματα ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενό.

03 Απριλίου, 2014

Είμαι "Έλληνας"

Είμαι Έλληνας
γράφει ο Αστρέας


O Έλληνας διέπεται από έναν τέτοιο γραφικό πατριωτισμό που βαθαίνει το ούτως ή άλλως ανεπανόρθωτο φαράγγι της ετερότητας· η διαφορά μας με τον Άλλον έχει μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση, ο διαχωρισμός έγκειται σε κάτι περισσότερο από τη φυλετική ή τη γλωσσική μας ιδιαιτερότητα - "εμείς είμαστε από άλλον πλανήτη ή έστω οι μόνοι αυθεντικοί γήινοι". Δεν έχει σημασία τι από τα δυο, μικρή η διαφορά. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι είμαστε ριζοσπαστικά διαφορετικοί κι αυτό είναι που στήνει τις υπόρρητες καραντίνες στην απέναντι όχθη... επειδή ακριβώς είμαστε το "άλλο είδος". Αν μια φορά το εθνοτικό εγώ υποκρίνεται όταν αποδέχεται τον άλλον ως ισότιμο συνέταιρο, στην περίπτωση μας, εξ ου, θα πρέπει να είμαστε αποδέκτες διπλής υποκρισίας στις διεθνιστικές και αλληλέγγυες χειραψίες μας με τους ξένους. Μα πώς μπορούν να μας καταλάβουν αυτοί εμάς; Εμείς είμαστε το άλλο είδος και μάλιστα το πιο εξέχων αφού εξελίχθηκε με την ιδεοληψία ότι όλος ο κόσμος είναι ορθώς κι αμετακλήτως ελληνικός.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα