16 Νοεμβρίου, 2014

Η θέση του θύματος είναι δική μου!

Θύμα

Στα διαπροσωπικά παίγνια των ανθρώπων, η θέση του θύματος είναι καταρχήν περιζήτητη. Καθένας σπρώχνει, τραβάει, κάνει κόλπα, βάζει στους άλλους ή στον εαυτό του τρικλοποδιές, κινεί γνωστούς και βάζει μέσον, εξαντλεί πόρους και μυαλό, κατά κανόνα ασυναίσθητα, ασυνείδητα, ώστε να βρεθεί εκείνος στη θέση του θύματος – όποτε προβλέπεται και συχνά προβλέπεται.

11 Νοεμβρίου, 2014

Ζεύγη αντιθέτων

Ζεύγη αντιθέτων
Είχε παρατηρήσει ότι, ενώ τα πάντα εκφράζονταν σε ζεύγη αντιθέτων στην περιοχή του ειδέναι, ή καλύτερα σε διπολική βάση, π.χ. ευτυχία – δυστυχία, γέννηση – θάνατος, το ειδέναι έδειχνε μια περίεργη στενότητα, σαν να μη μπορούσε να περιλάβει ολόκληρο το πολικό ή αντιθετικό ζεύγος μέσα του. Γι' αυτό κατέφευγε σε μια πράξη βίας.

Έκοβε δηλαδή το ζεύγος "ευτυχία" από το ζεύγος "ευτυχία – δυστυχία" ή μόνο τη γέννηση από το ζεύγος "γέννηση – θάνατος". Μ' αυτό τον τρόπο παρουσίαζε μια ικανότητα εκλογής. Αλλά η εκλογή του μεροληπτούσε υπέρ του ευχάριστου, μ' άλλα λόγια, το ειδέναι έδειχνε μια σαφή προτίμηση προς το ηδύ, προς το ευχάριστο και μια απέχθεια προς τον έτερο πόλο του ευχάριστου. Έτσι ανακήρυσσε σε απόλυτη αξία το αντικείμενο της εκλογής του, που ήταν πάντα το ηδύ.

30 Οκτωβρίου, 2014

Διαλογισμός: Η λάθος πεποίθηση

Διαλογισμός
Όταν οι άνθρωποι επιχειρούν να πειραματιστούν με τον διαλογισμό, συχνά διαμαρτύρονται ότι οι σκέψεις τους γίνονται ανεξέλεγκτες και αρχίζουν να τους επιτίθενται πιο άγρια από ποτέ. Όσοι όμως έχουν εντρυφήσει χρόνια στο διαλογισμό γνωρίζουν ότι αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι για όσους είναι αρχάριοι στο διαλογισμό. Δεν είναι οι σκέψεις μας που έχουν γίνει πιο άγριες κι επιθετικές, αλλά εμείς που έχουμε γίνει πιο ήσυχοι και καταφέρνουμε τελικά να αποκτήσουμε συνείδηση του πόσο θορυβώδεις ήταν οι σκέψεις μας πάντα. Αντί να αποκαρδιωνόμαστε λοιπόν και πολλές φορές να τα παρατάμε, μπορούμε να προσπαθήσουμε να γίνουμε ακόμα περισσότερο παρόντες στη στιγμή και να συνεχίσουμε να επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην αναπνοή μας.

Η αρχαία ανατολική σοφία μας επισημαίνει ότι στο ξεκίνημα του διαλογισμού οι σκέψεις θα έρχονται η μία πίσω απ' την άλλη ακατάπαυστα, σαν έναν καταρράκτη που χύνεται σε έναν απόκρημνο γκρεμό. Σταδιακά, καθώς προοδεύουμε στο διαλογισμό, οι σκέψεις γίνονται σαν το νερό που τρέχει σε ένα ρηχό, στενό ποτάμι κι αργότερα όπως τα πιο ήρεμα νερά ενός μεγαλύτερου και βαθύτερου ποταμού που ρέουν ήσυχα προς τη θάλασσα. Τελικά ο νους γίνεται όπως ένας ακίνητος και γαλήνιος ωκεανός που ρυτιδώνεται μόνον περιστασιακά στις ήπιες ριπές του ανέμου.

03 Οκτωβρίου, 2014

Η ύπαρξη βάθους σε μια γυναίκα

Η ύπαρξη βάθους σε μια γυναίκα
γράφει η , Ιερός Γάμος 1


Η ύπαρξη βάθους σε μια γυναίκα και η βεβαιότητα ή έστω και η υποψία ότι για να έχει βάθος θα πρέπει να ασχολείται οπωσδήποτε με την ψυχολογία, προκαλεί αντιφατικές αντιδράσεις. Σε έναν ορισμένο ανδρικό τύπο προκαλεί φόβο, επειδή νιώθει απογυμνωμένος κάτω από το εξονυχιστικό βλέμμα της γυναίκας. Αντιδρά αρνητικά σ' αυτή την απογύμνωση, ίσως επειδή διαισθάνεται κάποιαν εσωτερική του κακομορφία ή δυσμορφία την οποία προσπαθεί να κρατήσει κρυμμένη πίσω από την επίφαση ενός πλαστού εαυτού. Αυτού του είδους οι άνδρες αρχίζουν να προβάλουν στη γυναίκα που διαθέτει βάθος και διεισδυτική ματιά όλες τις δικές τους δυσμορφίες. Την βλέπουν σαν κακόβουλη μάγισσα που απειλεί την ακεραιότητα και την ελευθερία τους. Φαντάζονται ότι θέλει να τους επιβάλει τη δική της θέληση, να τους βγάλει από τον δρόμο τους, να τους κάνει υποχείριους και πειθήνια όργανά της, με λίγα λόγια, να τους εξουθενώσει, να τους εκμηδενίσει. Γι' αυτό φεύγουν έντρομοι από κοντά της για να βρουν καταφύγιο στην αγκαλιά μια απλής γυναίκας που βλέπει μόνο την ασβεστωμένη τους πρόσοψη, κατασιγάζοντας έτσι την βαθύτερη υποψία τους για την εσωτερική τους φτώχια.

22 Σεπτεμβρίου, 2014

Κορνήλιος Καστοριάδης για την εκπαίδευση (video)

Κορνήλιος Καστοριάδης
Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους. Και για να τα πω καθαρά, αν δεν υπάρχει έρωτας με την εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση.

Εάν κάποιος μαθαίνει στο σχολείο, είναι διότι διαδοχικά τουλάχιστον έναν καθηγητή σε κάθε τάξη - και στο πανεπιστήμιο ακόμα - τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει. Για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ' αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα χαρτί και τα παιδιά ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατό να υπάρξει εκπαίδευση.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα